ÖMER YETGİN / BUGÜNLÜK

   Tarım için çok uygun bir iklime ve toprak yapısına sahip Antalya’da bu sektörü çok daha ileri noktalara taşıyacak sinerji artık harekete geçirilmeli.

            “Görünen köy kılavuz istemez” diye bir deyimimiz var… Bu sözü sık sık kullanırız ve genellikle işler ters giderken kullanılan bir deyimdir.

            Tarım sektörüne bu noktada değinmek istiyorum.

            Geçtiğimiz günlerde yaşadığımız Serik ve Aksu’daki hortum felaketinde   tarım olgusunun ne denli önemli olduğunu maalesef bir kez daha anladık.

                        Dikkat ederseniz yeni kuşak tarım ile uğraşmak, bu sektöre geleceğini bağlamak istemiyor.

            Tarım sektörünü zor ve zahmetli bir kulvar olarak görüyor.

            Bu temel sorun bile başlı başına üzerinde düşünülmesi gereken bir ayrıntı…

            Diğer taraftan; Antalya Türkiye’nin meyve ve sebze ambarı…

            Burada yetişen ürünler Antalya’ya yettiği gibi, tüm şehirlere dağılıyor ve dış pazarlara açılıyor…

            Bu Antalya’nın ne denli “önemli” bir şehir olduğunu gözler önüne seriyor.

            Tıpkı turizmde ülkemize milyarlarca dolar para kazandırdığı gibi…

            Tarımı kalkındırmak için özge bir projeye yıllardır rastlamadım.

            Varsa yoksa tarım alanları imara dönüştürülmek isteniyor…

            Üretici teşvik edileceği yerde, çok katlı yapılaşma ile rant ön plana çıkarılmak isteniyor.

            Tarım alanları bir bir yok ediliyor.

            Herkes buna “seyirci” kalıyor…

            Siyasi kariyer uğruna ve gelecek uğruna imar planları ile tarım dokusu tahrip ediliyor.

            STK’ların serzenişleri, uyarıları dikkate alınmıyor.

            Yatırımın önünü kesmekle suçlanıyorlar.

            Peki; bu şekilde daha nereye kadar Antalya tarım özelliğiyle ayakta kalabilir?

            Antalya; ülkemizin meyve ve sebze ambarı. Fakat üzülerek görüyorum ki son yıllarda artık bu özelliğimizi de kaybediyoruz.

            Çünkü tarımda maliyetler çok yüksek. Mazot fiyatı 7 liraya dayanmış durumda…  Gübre ve ilaç masrafları rekor derecede artmış durumda. Tarımla uğraşan aileler artık geçimlerini sağlamak için farklı iş kollarına yönelmeye başladılar. Tarım alanları daralırken yeni kuşak gençler de tarımdan uzaklaşıyor.

            Bu gerçekleri artık yok sayamayız.

            Acilen tarım ve hayvancılık odaklı üretim ekonomisine yönelmeliyiz.