SÜLEYMAN EKİN / KONUK YAZAR/TOKMAK

Bir yangın haberi…
Alevler, duman, kayıplar…
Ve o kaosun içinde görevini yapmaya çalışan bir gazeteci.

Antalya’da çıkan konteyner ev yangınında iki can daha yitip gitti. Bu kez insanlar değil, konuşamayan, kaçamayan iki kedi… Acı yeterince büyüktü. Ancak yangının küllerinden geriye kalan sadece yanmış bir ev olmadı; basın özgürlüğüne vurulmuş yeni bir darbe de ortaya çıktı.

İhlas Haber Ajansı muhabiri Begüm Aksoy, herkesin görmesi, bilmesi gereken gerçeği kayıt altına alıyordu. Yani işini yapıyordu. Ne fazlası, ne eksiği… Ancak bu görev, ne yazık ki sözlü ve fiziki saldırıyla karşılık buldu. Bir gazetecinin elindeki telefona uzanan eller, aslında halkın haber alma hakkına uzanıyordu.

Daha da düşündürücü olan ise olayın ortasında yaşanan sessizlikti. Yangına müdahale eden, alevlerle mücadele eden itfaiye erleri, birkaç metre ötedeki saldırıya karşı kayıtsız kaldı. Alevlere karşı refleks gösterenler, gazeteciye yönelen şiddete karşı suskundu.

Oysa gazeteci orada bir taraf değil, tanıktı. Kimseyi yargılamıyor, kimseyi hedef göstermiyordu. Sadece olanı kayda geçiriyordu. Bugün o kayıt alınmazsa, yarın gerçeği kim anlatacak?

Bu ülkede gazetecilik yapmak her geçen gün biraz daha zorlaşıyor. Tehdit, hakaret, saldırı… Ve çoğu zaman cezasızlık. Oysa unutulmamalı ki gazeteciye uzanan el, yarın gerçeğe, adalete ve toplumsal hafızaya uzanır.

Yangın söndü.
Konteyner ev kül oldu.
İki kedi geri gelmeyecek.

Ama bu saldırı da görmezden gelinirse, bir sonraki yangın sadece bir evde değil; vicdanlarda çıkacak.

Basın susturulursa, gerçek de susar.