NURİ SEZEN / KONUK YAZAR

“Her yokuşun bir inişi vardır” misali; kabına sığmayan, üç kıtaya yayıldıkça yayılmış Osmanlı, şan ve şerefin yerini kahredici-utandırıcı hezimetler zincirine bıraktı gitti.

Bu hezimetleri hep askeri alanlarda gördük. Halbuki çürümüş, kokuşmuş toplumsal bir çöküştü bu!

“Derde düşen derman arar” derler. Arandı. Yönetimi, aydınları bu çareyi buldular. Çare teslimiyetti. Güçlü bir devlete teslim olmak, onların himayelerine sığınarak ayakta kalmak… “Mandacılık” denen bu çare(!) ye bir kişi karşı koydu; Mustafa Kemal. Ecnebilerin himmeti ile bir millet ayakta kalamazdı. Tarih böyle bir olaya şahit değildi. “Ya istiklal ya ölüm!” diyordu. Ya halk ne diyordu? Esaretin ezikliğini bilen Bozkurt misali bağımsızlığın karakterini taşıyan Türk Halkı, Teslimiyeti ret etti. Öncü Bozkurt Mustafa Kemalin etrafında toplandı, kurtuluş savaşı verdi, kazandı, kendi devletini kurdu. Bu devlet (cumhuriyet), halkın devleti idi. Mustafa Kemal hem saldırgan emperyalist devletleri hem de Türklüğe düşman unsurları yenmişti.

Devletsiz millet, milletsiz devlet olmazdı. İdealdeki devlet; güçlü, milletinin mutlu olacağı, bilimi rehber edinmiş bir Türkiye Cumhuriyeti devletiydi.

On yılda on beş milyon genç yaratıldı her yaştan. Demir ağlarla örüldü vatan dört baştan. İğne bile yapamayan bir toplumun ezikliği giderilmeye çalışıldı hızlı hızlı. Türk’e öğün, güven çalış duygusu verildi.  Artık şeker de üretebiliyorduk, dokumada. Başımız dik, duruşumuz yerindeydi. Uçak bile yapabiliyor, satabiliyorduk.

Ecel kendi mi geldi, biz mi getirdik bilinmez, çok acı!..

Türk Devletlerinin kaderidir bu! Büyük Hanlar gidince çok şey kaybediyoruz. Eski düşmanlar şımarıyor, Düşmanlar çoğalıyor. Yol yön değiştiriyor, hız kesiliyor. Yine beyler bey, halk cahil, kul oluyordu.

Yeni Türkiye’de aydınlarımız Cumhuriyet ideallerini başka ideallere dönüştürürken” gelişim, değişim demekti.” Halk ise, eski halk mı? Bağımsızlık mücadelesi veren bir halk şimdi nereye koşuyordu?

Her kusura bir mazeret bulunsa da bu yanlışın mazereti olamazdı, Tescil edilmemiş bir yıkılışın işareti gibi geliyor bana.

Dün milletli olmayı tercih eden bir devlet, Devletli olmayı vazgeçilmez sayan bir halk, yerinde duruyor mu?

Sadece bir soru.

19 Mayıs Gençlik ve Spor Bayramımız kutlu olsun.

Nasıldır bu” Yeni Türkiye”?