BİHTER GÖRDÜ / KONUK YAZAR

“Çocuklar, güzel yüzlü Türk yavruları, Büyük Millet Kurultayının Gazi babanızın eliyle açıldığı gündür. Bunu bayram edinmeniz, ey Türk çocukları, öz kurultayın açıldığı, öz devletin kurulduğu günü kendi bayramınız için seçmeniz ne mutlu buluş!..

Büyük Türk yarınının yarının yapıcıları arasına girmek için şimdiden hazırlanan güzel çocuklar, daima kulağınızda çınlasın ki çalışkan olmayan Türk sayılmaz, ahlaklı olmayan Türk olamaz.

Şimdiden bağırarak söylüyorum ki sizlerden çalışmayanlar, iyi yetişmeye kulak asmayanlar bizim yarınki düşmanlarımızdır. Budunlar içinde bir ve eşsiz Türkün güzel çocukları, Türklüğün büyük yarını sizin görünüşte mini mini dayanıksız, fakat hakikatte sağlam ve dayanıklı omuzlarınızdadır. Bunu düşünün bilin, anlayın ve bir an bile unutmayın.

Size bütün şu işi veriyorum, bayramınız biter bitmez mekteplerinize döndüğünüz ilk günden başlayarak birinci derse girdiğiniz zaman sınıflarınızda hep birden ve her gün şu sözleri tekrarlayacaksınız:

“Türküm, Doğruyum, Çalışkanım. Yasam: Küçüklerimi korumak, büyüklerimi saymak, yurdumu, milletimi özümden çok sevmektir. Ülküm: Yükselmek, ileri gitmektir. Varlığım Türk varlığına armağan olsun.”

Kim bu konuşmayı ne zaman yapar diye soracaksınız siz şimdi sevgili okur. Siz sormadan ben söyleyeyim: Dönemin Milli Eğitim Bakanı Reşit Galip.

Türkiye Cumhuriyeti 10. yılını doldururken 23 Nisan 1933 sabahı çocuklarına kendi yazdığı bir andı okutur ve o gün Çocuk Haftası’nın açılış konuşmasında da yukarıda yazdıklarımı söyler.

Afet İnan’ın kitaplarında aktardığına göre de, bu konuşma, bu nutuk 24 Nisan 1933 tarihli Hakimiyeti Milliye Gazetesi baş sayfasında “Türk Çocuğu Yasası” başlığıyla haber olur.

Hatırlamak ve hatırlatmak istedim. Çünkü biz o andı yazan neslin torunlarıyız. Mustafa Kemal’in Askerleriyiz derken de şaka yapmıyorduk. Bir fiil büyük dedelerimiz, ninelerimiz Kurtuluş Savaşı’nı yaşamışlar ve varlıklarını seve seve Türk varlığına armağan etmişler ki ne mutlu bize.  

Hani o hala geçen hafta bile okullarımızda canlarımızı almaya devam eden çözümsüzlük süreci var ya hah işte o süreç başında kaldırılan “Andımız”dan bahsederek başlamak istedim bu hafta yazıma sevgili okur.  

Bugün 23 Nisan ve her şeye rağmen yine de neşe doluyor insan. Neden mi? Gelin şimdi de neden neşe dolduğumuzu anlatayım size o zaman. Çünkü bugün en şerefli en mutlu günümüz. Neden neşe dolmayalım ki, bugün meclisimizi kurmuşuz, padişahı kovmuşuz.

Eğer bugün Atatürk’ten armağan olmasaydı bize, tutsak olacaktık. İşte o yüzdendir ki her 23 Nisan sabahı küçük bir kız çocuğu olarak neşeyle uyanırım. Eskiden olsa kalbim bir kuş gibi kanat çırparken kahvaltımı yapar, bayrağımı elime alıp, milletçe milli ruhla zevkle kutladığımız stadımıza koşardım.

Yoo merak etmeyin, şimdi de evde durmuyorum. Yine bayrağımı zevkle elime alıyorum ve aynı ruhla tören alanlarına gidiyorum. Ancak belediyelerimizin milyonlarca etkinlik arasına hiçbir milli duyguyu sığdıramadığı, giderek daha da anlamsızlaşan kuru kalabalıktan oluşan kutlama alanlarından huzursuzlukla dönüyorum. 

Çünkü insanların ellerinde bir çekirdekleri eksik. Milli duygulardan uzak, sadece çocukların deli dana gibi kuyruklara girip girip bedava etkinliklere katıldığı bir mahşer alanı gibi tören alanları. Tatsız ve tuzsuz. Çocuklar neyi kutladığının çok da farkında değil sanki ruhsuzlar. Milli coşkudan eser yok. 

Neyse efendim içinizi daraltmak değil niyetim. Neden 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı’nı kutladığımızı bir de benden okuyun istiyorum. Sonra da anlayanlar anlamayanlara anlatsın lütfen.

 “Milli Egemenlik”te tıpkı bağımsızlık, hürriyet, yiğitlik, dürüstlük ve kahramanlık meziyetlerimiz gibi “Türk Milleti”ni diğer milletlerden ayıran bize has özel bir nitelik.

23 Nisan 1920’de Ankara’da B.M.M’nin açılışı ile “Milli Hakimiyet”in üstünlüğü ilan edilmiş ve milli mücadelenin hedefi tüm dünyaya böylece duyurulur.

Sözün özü, milli egemenlik hür ve bağımsız yaşamayı, millet ve vatanı diğer devletlere karşı korumayı, yani tam bağımsız bir millet ve devlet olarak varlığını sürdürmeyi ifade eder.

Milli egemenlik milletin kendi kendisini yönetmeyi ve kendisini yönetecek kişileri seçmesini ve demokratik yönetimin millet hayatına egemen olmasını esas alır. Çünkü Mustafa Kemal Atatürk’ün de ifade ettiği gibi “Hürriyetin de, eşitliğin de, adaletin de dayanak noktası milli egemenliktir.    

Egemenlik eş kabul etmediğinden ve rakibi de olmadığından üstün güçtür. Egemenlik aynı zamanda da hukuki bir güçtür. Rakip tanımaz ama sınır tanır. Millet egemenliğinde ferdin değil, toplum olarak halkın iradesi söz konusudur.

Milli Egemenlik ilkesi, dün de bugün de Anayasamızın hem temel direği, hem de devlet hayatımızın odak noktasıdır.

Yani Milli Egemenlik ülkemizin birlik ve beraberliğinin teminatıdır.

Atatürk bir Milli Egemenlik meşalesi yakmış ve onun ışığında Türkiye Cumhuriyeti doğmuştur. İşte biz bugün, daima yanacak o ışığın bugünün ve yarının kuşaklarına yol gösterişinin 106. yılını kutluyoruz.  

Yani diyeceğim o ki 23 Nisanı sadece “Çocuk Bayramı” olarak kutlayanlar var ya onlara sesleniyorum:

“Bütün cihan bilmelidir ki artık bu devletin ve bu milletin başında hiçbir kuvvet yoktur, hiçbir makam yoktur. Yalnız bir kuvvet vardır. O da milli egemenliktir. Yalnız bir makam vardır. O da milletin kalbi, vicdanı ve mevcudiyetidir.”

Suçsuz günahsız çocuklarımızı daha yeni cennete uğurladık biliyorum. Aklımızı başımıza devşirmemizin zamanı geldi de geçiyor Canım Türkiyem. Güçlü yüreğinle dayanılmayacak şeylere dayandın, dayanıyorsun. Sana kötülük yapıp cezasını çekmeyen, çekmeyecek insan yok eminim. Sonuçta insanlar gelip geçici...

Türkiye Cumhuriyeti ilelebet payidar kalacaktır...

23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramımız Kutlu Olsun.