NURİ SEZEN / KONUK YAZAR

Dokumapark Modern Sanatlar Galerisindeyim. Adı üzeri modern ve oldukça büyük bir galeri.

Kepez Belediyesinin Antalya Halkına hediye ettiği büyük ve güzel bir galeri; kentte başka bir örneği yok sayılır.

Oldukça büyük olan bu galeri, kalabalık sergilerin, büyük boy resimlerin sergilenebileceği “prestij galerisi” diyebileceğimiz uluslararası sergiler için uygun bir mekan.

Antalya’ya bu galeriyi kazandıranlara, yaşatanlara, görev bilinci ve sorumluluğu ile çalışan duyarlı istekli çalışan personeline sanat adına teşekkürler. Bu galeride açmış olduğum “Teke Zeybekleri” adlı sergimi izlerken mesafenin ne anlama geldiğini bir kez daha düşündüm.

Mesafe, mekanik anlamda uzaklık yakınlık ifade ederken görebilmek, tanıyabilmek, anlayabilmek, anlaşılır olmak çok önemli. Görememek, tanıyamamak, tanınmamak bir şanssızlık olsa da uzaklık bir özleme de sebep olabiliyor. Özlemek, özlenmek güzel bir duygu. Görünmeyi görünmeyi yabancılaşmak, güzelleşmek sadece Karacaoğlan’a has bir duygu değil ki! İnsan ilişkilerindeki güzelliğin, mesafeni hatırlattıkları bunlar.

Bu kadar lafı niye ettim!

Sergi salonları büyüdükçe resimlerin küçüldüğünü, resimlerden uzaklaştıkça görüntünün sessizleştiğini, çok yakından bakılmaması gerektiğini bildiğim halde çok uzaktan da bakılamayacağını düşündüm. “Cami ne kadar büyük olursa olsun, iman bildiğini okur” derler ama; ressam böyle düşünmeyip bakış mesafesine göre mi resim yapmalı dersiniz?

Görüntüde değer kaybını en aza indirmek, estetik kaybı olmayan, her mesafeden seyredilebilir eserler yapmak mümkün mü?

Bu soruya cevap, bu soruna çare aramak benim işim olsun!

 Bir resim sergisinin en kazançlı izleyicisi sanırım ressamın kendisi oluyor.

 Bir dua, bir beddua, bir söz ile bitsin bu yazı.

Mesafe sadece kötülüklerin perdesi olsun!

Mesafe güzelliklere perde olmasın!

Görebilmek hissedebilmektir.

Hissedebilmek ise görebilmenin ta kendisidir.