PROF DR RAMAZAN DEMİR / KONUK YAZAR

Siyaset, yalnızca seçim sandığında şekillenen bir alan değildir. Partilerin iç yapıları, kurultay süreçleri, örgütsel meşruiyetleri ve hukuki zeminleri de en az seçim sonuçları kadar belirleyicidir. Bugün CHP’ye ilişkin verilen ve kamuoyunda “mutlak butlan” tartışmalarıyla gündeme gelen mahkeme kararı da tam olarak böyle bir kırılma noktası yaratma potansiyeline sahiptir.
*
Öncelikle şunu ifade etmek gerekir: Hukuki süreçler kesinleşmeden siyasi sonuçları mutlaklaştırmak doğru değildir. Ancak siyasette algı, çoğu zaman hukuki sonucun önüne geçebilir. CHP’nin karşı karşıya olduğu asıl risk de burada başlamaktadır.
*
Eğer kurultay sürecine ilişkin hukuki tartışmalar büyür ve mevcut yönetimin meşruiyeti sorgulanırsa, bu durum yalnızca parti yönetimini değil, partinin bütün örgütsel yapısını etkileyebilir. Çünkü CHP sıradan bir siyasi parti değildir; Türkiye’nin ana muhalefet partisidir ve yaşadığı her iç kriz, doğrudan ülke siyasetinin dengesine yansımaktadır.
*
Parti içinde ilk ortaya çıkabilecek sonuç, liderlik eksenli yeni bir tartışma dalgasıdır. Son kurultay sonrasında oluşan yeni yönetim anlayışı ile önceki dönemin siyasi çizgisi arasındaki ayrışma zaten tam olarak kapanmış değildi. Mahkeme kararı bu fay hattını yeniden harekete geçirebilir. Özgür Özel yönetiminin devamı, önceki yönetimin pozisyonu ve parti tabanının yaklaşımı yeniden tartışma konusu haline gelebilir.
*
Daha da önemlisi, örgütsel enerji dış siyasetten iç mücadelelere kayabilir. Yerel seçimlerden başarıyla çıkan bir partinin normal şartlarda iktidar alternatifi oluşturacak politikalar üretmesi beklenirken, iç tartışmaların yeniden alevlenmesi parti enerjisinin önemli kısmını iç denge arayışlarına yöneltebilir.
*
Muhalefet açısından bakıldığında ise mesele yalnızca CHP meselesi olmaktan çıkmaktadır. Ana muhalefette yaşanacak uzun süreli bir belirsizlik, muhalefet blokunun genel hareket kabiliyetini de etkileyebilir. Belediyeler, ittifak ilişkileri ve seçim hazırlıkları bu süreçten doğrudan etkilenebilir.
*
Ancak burada gözden kaçırılmaması gereken bir başka nokta daha vardır: Siyasi partiler yalnızca hukuki metinlerle değil, toplumsal meşruiyetle de ayakta kalırlar. Son sözü mahkeme kararları kadar parti tabanı, seçmen davranışı ve siyasi refleksler de belirler.
*
Bu nedenle bugün için “CHP şu hale geldi” demek yerine, “CHP kritik bir eşikten geçiyor” demek daha doğru olacaktır. Çünkü bu süreç, yalnızca bir mahkeme dosyasının sonucu değil; aynı zamanda partinin iç dayanıklılığının, kurumsal reflekslerinin ve siyasi olgunluğunun da sınandığı bir dönem olacaktır.
*
Önümüzdeki günlerde asıl belirleyici olacak soru şudur: CHP bu süreci bir iç hesaplaşmaya mı dönüştürecek, yoksa kurumsal bir yeniden toparlanma fırsatına mı çevirecek? Türkiye siyaseti açısından cevabı önemli olan soru da tam olarak budur.
Sonuç olarak, Türkiye siyasal tartışmanın odağında enerjisini tüketirken ülkemin esas sorunları göz ardı edilecek ve sömürü devam edecek. Durum budur!