PROF DR RAMAZAN DEMİR / KONUK YAZAR

Bir Kültür Çınarının Ardından: İlber Ortaylı

Bana göre sözün bittiği değil daha çok edileceğini düşündüğüm bir olayın acısını hissediyorum.
Türk düşünce hayatı bugün büyük bir çınarını kaybetti. Sadece bir tarihçi değil; aynı zamanda bir kültür adamı, bir Cumhuriyet aydını ve bir “entelektüel okul” olan Prof. Dr. İlber Ortaylı artık aramızda değil. 
Fevkalade üzgünüm…
*
O, sıradan bir akademisyen değildi. Adeta yaşayan bir kütüphane, ayaklı bir tarih ansiklopedisiydi. Osmanlı’dan Cumhuriyet’e uzanan tarih bilincini sadece kitap sayfalarında değil, toplumun gündelik konuşmalarında bile canlı tutabilen nadir isimlerden biriydi.
*
1947 yılında Avusturya’nın Bregenz kentinde dünyaya gelen Ortaylı, Kırım Türk’ü göçmen bir ailenin çocuğuydu; yaşlardan itibaren tarihe ve dile olan olağanüstü yeteneğiyle dikkat çekti. Hayatı boyunca birçok dil öğrenmiş, farklı coğrafyaların tarihini ve kültürünü derinlemesine incelemiş bir bilim insanıydı. Onun için tarih yalnızca geçmişi anlatan bir disiplin değil; milletlerin hafızasını diri tutan bir rehberdi.  
*
İlber Ortaylı’nın en büyük özelliklerinden biri, akademik bilgiyi halkın anlayacağı şekilde anlatabilmesiydi. Konferanslarında, televizyon programlarında ve yazılarında tarih, kuru bir kronoloji olmaktan çıkar; yaşayan, nefes alan bir medeniyet hikâyesine dönüşürdü.
*
O, Cumhuriyet’in yetiştirdiği gerçek bir aydındı. Türk tarihine, Türk kültürüne ve devlet geleneğine duyduğu saygıyı her fırsatta dile getirir; genç nesillere tarih bilincinin önemini anlatırdı. Türk milliyetçiliğini hamasi söylemlerle değil, kültür ve tarih üzerinden anlamlandıran bir entelektüeldi.
*
Bugün onun ardından konuşan herkesin ortak bir cümlesi var:
“Bir kütüphane kapandı.”
Gerçekten de İlber Ortaylı, yalnızca kitaplar yazan bir tarihçi değildi; aynı zamanda bir kültür köprüsüydü. Osmanlı’dan Avrupa’ya, Rusya’dan Orta Doğu’ya uzanan geniş tarih bilgisiyle farklı dünyalar arasında bağlantılar kuran bir bilgeydi.
*
Onun vefatını, yalnızca bir insanın ölümü değil; aynı zamanda bir dönemin kapanışı gibi hissediliyorum. Çünkü İlber Ortaylı, eski Türk aydın geleneğinin yaşayan temsilcilerinden biriydi.
Fakat büyük insanlar gerçekten ölmez.
Onlar fikirleriyle, kitaplarıyla ve yetiştirdikleri öğrencilerle yaşamaya devam ederler.
İlber Ortaylı da bundan sonra sayfaların arasında, konferans kayıtlarında ve gençlerin zihninde yaşamaya devam edecek.
*
Özel Anı:
Antalya kitap fuarında, konferansından sonra bendenizin imza sıtandıma kadar gelip onurlandırması ve kısa ama derin anlamlı sohbeti unutulmayacak anlardı. Dikkatini çekeceğini umduğum, belgeler destekli “Ermeni isyanı” ve “Harput Ermenileri” kitaplarımı imzalayıp verdim. Nezaket yüklü tavrıyla gülümseyip teşekkür etmesi çok anlamlı bir buluşmaydı. 
Vefat haberini alınca tek kelime ile “Eyvahhh!…” dedim; çok üzgünüm…
*
Türk milleti, tarihine böylesine tutkuyla bağlı bir bilim insanını hiçbir zaman unutmayacaktır.
Tanrı onu koruyuculuğuna alsın dilerim. Ruhu şad mekanı cennet olsun