CEM ARÜV / KONUK YAZAR/ÇEVRENİN SESİ

Türkiye’de iklim değişikliği çoğu zaman geleceğin sorunu gibi anlatılıyor. Sanki uzak bir tehditmiş gibi… Sanki yıllar sonra karşılaşacağımız bir meseleymiş gibi… Oysa gerçek çok daha sert.

İklim krizi kapıda değil. İçeride.

Orman yangınlarında içeride. Kuruyan barajlarda içeride. Sellerle yıkılan şehirlerde içeride.
Her yaz daha sıcak olan şehirlerimizde içeride.Ve en önemlisi… Bu kriz artık yalnızca çevre sorunu değildir. Bu kriz bir kalkınma, güvenlik ve yaşam meselesidir.

Dünya Yeni Bir Gerçeklikle Yüzleşiyor

Son yıllarda dünyanın dört bir yanında yaşanan felaketler tek bir gerçeği ortaya koydu:  İklim değişikliği artık bilimsel raporların konusu olmaktan çıktı. Bugün dünya; mega yangınları, yıkıcı selleri, uzun kuraklık dönemlerini ve aşırı sıcak dalgalarını aynı anda yaşıyor. Akdeniz havzası ise bilim insanlarının ifadesiyle “iklim krizinin sıcak noktası.” Türkiye bu sıcak noktanın tam ortasında.

Antalya Bir Aynadır

2026 yılında Antalya’da düzenlenecek olan Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Taraflar Konferansı COP31, aslında dünyaya bir ayna tutacak. Bu ayna sadece küresel politikaları değil, aynı zamanda Antalya’nın gerçeklerini de gösterecek.

Kuruyan su kaynakları. Artan orman yangınları. Kıyı erozyonu. Plansız büyüyen şehirler. Turizm baskısı altında kalan doğal alanlar. Bunların hepsi Antalya’nın bugün karşı karşıya olduğu gerçekler. Ve bu gerçekleri görmezden gelmek artık mümkün değil.

Asıl Kriz Doğada Değil, Zihniyette

İklim değişikliği çoğu zaman doğal bir felaket gibi anlatılır. Ama gerçek şu: Asıl kriz doğada değil, zihniyettedir. Kısa vadeli kazançların uzun vadeli risklerin önüne geçtiği bir anlayış… Doğal kaynakların sınırsızmış gibi kullanıldığı bir ekonomi… Şehirlerin betonla büyüdüğü bir kalkınma modeli… Bütün bunlar iklim krizini hızlandıran temel nedenlerdir. Bu nedenle iklim krizi yalnızca çevresel bir mesele değildir. Aynı zamanda bir yönetim meselesidir.

Antalya Bir Dönüşüm Hikayesi Yazabilir

COP31 Antalya için büyük bir fırsattır. Ama bu fırsat yalnızca uluslararası delegasyonları ağırlamakla değerlendirilemez. Asıl mesele şu soruda gizlidir: Antalya bu konferansı bir organizasyon olarak mı görecek? Yoksa bir dönüşüm süreci olarak mı? Eğer doğru değerlendirilirse COP31 Antalya için bir milat olabilir.

Su yönetimi yeniden planlanabilir. Atık su geri kazanımı yaygınlaştırılabilir. Enerji verimli binalar teşvik edilebilir. Turizm sektörü düşük karbonlu bir modele geçebilir. Kıyılar ve doğal alanlar daha güçlü koruma altına alınabilir. Antalya yalnızca bir turizm kenti değil… Akdeniz’in sürdürülebilir şehir modeli haline gelebilir.

Ama Zaman Çok Daralıyor

İklim krizi sabırlı değildir. Doğa beklemez. Bilim insanları Akdeniz havzasında sıcaklık artışının dünya ortalamasının üzerinde olduğunu yıllardır söylüyor. Bu şu anlama geliyor:

Kuraklık daha sık yaşanacak. Orman yangınları daha büyük olacak. Su stresi artacak. Tarım ve turizm sektörleri daha kırılgan hale gelecek. Bu tabloyu değiştirmek için gereken şey teknoloji değil.

Cesaret.

Zor kararlar alma cesareti. Uzun vadeli düşünme cesareti. Doğayı kalkınmanın merkezine koyma cesareti.

Tarih Bize Şunu Soracak

COP31 Antalya’da yapılacak. Bu kesin. Ama yıllar sonra tarih bize başka bir soru soracak:

Antalya bu fırsatı gerçekten değerlendirdi mi? Bu konferans yalnızca birkaç haftalık bir diplomasi gösterisi olarak mı kaldı? Yoksa Antalya’nın kaderini değiştiren bir başlangıç mı oldu? Bu sorunun cevabı bugünden verilecek kararlarda saklı.

Çünkü iklim krizi artık kapıda değil.

İçeride.

Ve artık görmezden gelme lüksümüz yok.