- IMKB
% - Altın
5730.99
%0 - Dolar
50.5647
%0 - Euro
55.418
%0
- GÜNCEL
- RESMİ İLANLAR
- SPOR
- SAĞLIK
- POLİTİKA
- EKONOMİ
- YAZARLAR
- EĞİTİM
- KÜLTÜR SANAT
- DÜNYA
- GENEL
- YEREL
- ASAYİŞ
- ÇEVRE VE İKLİM
- 21:13 - COP31 TARİHİN EN UZUN İKLİM ZİRVESİ OLARAK SONA ERDİ: BAKAN KURUM’DAN UZLAŞI SAĞLANAMAMASINA ELEŞTİRİ
- 20:33 - ESKİ MHP KORKUTELİ İLÇE BAŞKANI MEDİNE YAPILMIŞEV HAYATINI KAYBETTİ
- 20:08 - VEFAT EDEN EŞİ YERİNE ADAY OLDU, KOZAN’IN 4. KADIN MUHTARI SEÇİLDİ
- 17:08 - COP31 BAŞKANI KURUM: "KİMSE İSTEDİĞİ HER ŞEYİ ALAMADI AMA HERKES BU METİNDE KENDİNİ BULABİLİR"
- 16:33 - GÖLLER BÖLGESİ’NDE GÜLCÜLÜĞÜN GELECEĞİ ISPARTA’DA MASAYA YATIRILDI
- 16:13 - COP31 BAŞKANI KURUM: "GÜZEL HABERLER BEKLEYEN İNSANLARIN UMUDUNU KIRMAMAK GEREKİR"
- 15:48 - MERSİN’DE TRAFİK KAZASI: 1 AĞIR YARALI
- 15:38 - ALANYA’DA 4 KİŞİNİN YARALANDIĞI SİLAHLI VE BIÇAKLI KAVGA KAMERADA
- 15:33 - TFF 2. LİG: KAHRAMANMARAŞ İSTİKLAL SPOR: 2 - ADANA 01 FK: 1
- 15:03 - ALANYA’DA ÖĞRETMEN CİNAYETİNDE 1 TUTUKLAMA, 1 ADLİ KONTROL
- 14:53 - GÜNEŞ YÜZÜNÜ GÖSTERDİ, ADANALILAR SOLUĞU PARKLARDA ALDI
- 14:23 - AKDENİZ’DE NARENCİYE BAHÇELERİNE DİJİTAL KORUMA
- 14:18 - 4 MİLYON ÇİÇEK ANTALYA’YI SÜSLEYECEK
- 14:13 - MERSİN’DE ÖĞRENCİLERİN EĞİTİM YOLCULUĞU AİLE ZİYARETLERİYLE DESTEKLENİYOR
- 13:58 - MERSİN’DE KADIN KOOPERATİFLERİNE E-TİCARET DESTEĞİ
HÜSEYİN KARABULUT / KONUK YAZAR


DANİMARKA'NIN UTANÇ HİKAYESİ: 22 GRÖNDLANDLI ÇOCUK
Bundan tam 75 yıl önce, yaşları 4 ile 9 arasında değişen 22 Grönlandlı çocuk, ailelerinden koparılarak yaklaşık 3.500 kilometre uzaklıktaki Danimarka'nın başkenti Kopenhag'a götürüldü. Onlara daha iyi bir gelecek için “cennet gibi” ülkeye gidecekleri söylenmişti. Gerçek ise kendi dillerinden, kültürlerinden ve kimliklerinden uzaklaştırılarak izlerini ömür boyu taşıyacakları bir asimilasyon projesinin parçası hâline getirilmesiydi. Danimarkalaşma/Danimarkalılaştırma projesinin tam merkezinde yer alacaklardı. Nihai hedef, Grönland’ın yerli İnuit Moğol Türk halkını çocuklar eliyle mümkün olduğunca Danimarkalılaştırmaktı.
Danimarka'nın “Küçük Danimarkalılar Projesi” veya “Grönland Çocukları Projesi” olarak adlandırdığı bu uygulama, resmî söylemde çocuklara daha iyi bir eğitim ve yaşam imkânı sunma gerekçesiyle meşrulaştırılmaya çalışılmıştı. Ancak projenin temel hedeflerinden biri, çocukları Danimarka dili (Danca) ve kültürü doğrultusunda yetiştirerek Grönland'a döndüklerinde toplumun “modernleşme ve medenileşme” sürecinde öncü rol üstlenecek bireyler hâline getirmekti. Yani sömürge yönetimi “örnek” bir kuşak yetiştirme amacıyla yola çıkıyor. Böylece Danimarkalaşmış /Danimarkalılaştırılmış genç nesil Grönland’ın elit, entelektüel ve aydın kesimini oluşturacaktı.
Danimarka hükümeti bu projeyi, çeşitli vakıf, dernek ve Kızılhaç örgütleriyle iş birliği içeresinde gerçekleştiriyor. Kızılhaç adına Grönland’a gönderilen Doktor Kai Ludvigsen, hazırladığı bir raporunda çocukları “Grönland’ın geleceği” olarak görüyor ve bunların “Danimarkalı bir zihniyetle” yetiştirilmeleri gerektiğini ileri sürüyor.
Okullara gönderilen bir yazıyla kriterleri belirlenen çocukların tespit edilmesi istenmiş. Proje başlangıçta yetim çocukları kapsasa da yeterli sayıda çocuk bulunamayınca seçim kriterleri genişletildi; yoksulluk ve annelerin çocuklarını yeterince yetiştiremeyeceği yönündeki değerlendirmeler, çocukların ailelerinden alınmasına gerekçe yapıldı.
Öyle ki birçok anne-babaya bunun geçici bir Danimarka gezisi, çocuklara daha iyi eğitim imkânları sağlayacak bir fırsat olduğu söylenmiştir.
Dışarıdan bakıldığında tamamen insani bir eğitim ve yardım projesi olarak gösterilen bu uygulama, gerçekte çocukları ailelerinden, ana dillerinden ve kültürlerinden kopararak Danimarka kimliği ve kültürü doğrultusunda şekillendirmeyi amaçlayan bir asimilasyon programına dönüşüyordu.
O sırada henüz yedi yaşında olan Helene Thiesen daha sonra yayınlanan anılarında “Bir rahip annemle konuşmaya geldi. Çok uzak bir ülkeye, Danimarka'ya gideceğimi ve Danca öğrenmem gerektiğini söyledi. Annem orayı cennete benzetti. Oysa ben cennetin nasıl bir yer olduğunu bile bilmiyordum”. Oysa küçük Helene, henüz kendisini Danimarka’da nasıl bir hayatın beklediğini bilmiyordu. Annesinin cennet diye anlattığı o uzak ülke, çok geçmeden ailesinin, ana dilinin, kültürünün ve çocukluğunun elinden alındığı bir ayrılığın adresi olacaktı.
Belirlenen 22 çocuk, 1951 yılında ailelerinden alınarak yeni bir hayat ve eğitim vaadiyle Danimarka’ya götürüldü. O gün, Mayıs 1951’de, 22 çocuk Grönland'dan Danimarka'ya doğru yola çıkarılırken geride aileleri, ana dilleri ve kültürleri kaldı. Aynı zamanda o gün çocukları değerlerinden koparacak uzun bir asimilasyon sürecinin ilk adımları atılmış oldu. Helene, o gün yaşadığı duyguyu daha sonra “sanki karnımda bir delik açılmış gibi” sözleriyle ifade etmişti.
Çocukların Danimarka'ya gelişi, kamuoyuna yönelik önemli bir propaganda fırsatına dönüştürüldü. Basında geniş yer bulan proje, “Grönlandlı Çocuklar Danimarka'da Yetimhanede” ve “20 Küçük Grönlandlı Büyük Macerada” gibi başlıklarla sunularak adeta bir iyilik ve yardım girişimi olarak gösterilmiş. Hatta projeye verilen önem o kadar büyüktü ki çocukların kaldığı ilk kamp, Danimarka Kraliçesi tarafından bile ziyaret edildi. Çocuklar, ilk kampta kısa bir süre kaldıktan sonra Danimarka'nın farklı bölgelerinde Kızılhaç tarafından belirlenen koruyucu ailelerin yanına yerleştirildi.
Çocukların Danimarka’da kaldıkları süre boyunca, bilinçli ve sistemli bir kültürel asimilasyon sürecine tabi tutuldu. Ana dilleri olan Grönlandca (Kalaallisut) konuşmaları engellenirken Danca öğrenmeleri ve konuşmaları, Danimarka kültürünü benimsemeleri ve Danimarka toplumunun değerleri doğrultusunda yetişmeleri üzerinde önemle duruldu. Böylece çocuklara Grönlandlı kimliklerinden uzaklaştırılarak dil, kültür, kimlik ve toplumsal açıdan tam bir Danimarkalılaştırma politikası uygulandı.
Yaklaşık bir buçuk yıl boyunca Danimarka dili ve kültürüyle yetiştirilen bu çocuklardan 16’sı Grönland’a geri gönderilirken, altısı Danimarka’da kaldı. Ancak çocuklar, Grönland’a döndüklerinde artık o eski Grönlandlı çocuklar değillerdi. Anavatanına yabancı, ana dilini unutmuş, aileleriyle yeniden bağ kurmakta zorlanan, yabancılaşmış, kimliksiz bireye dönüştürülmüşlerdi.
Helene Thiesen'in anıları, çocukların yaşadığı yalnızlığı ve yabancılaşmayı gözler önüne seriyor. Helene “Mutsuzdum” dedikten sonra “Burası benim evim değildi. Koruyucu ailemin dilini anlamıyor, onlar da beni anlamıyordu. Kendimi yabancı bir evde, yabancı insanların arasında yapayalnız hissediyordum.” Helene’nin bu duygu dolu sözleri, derin bir üzüntüyü, çaresizliği, hayal kırıklığını ve ait olduğu dünyadan koparılmanın acısını gözler önüne seriyordu.
Bir, bir buçuk yıl süren asimilasyon sürecinin ardından 22 çocuktan altısı Danimarka'da kaldı, diğerleri ise yeniden ailelerine kavuşma umuduyla Grönland'a gönderildi. Ancak dönüş, bekledikleri gibi hiçbir zaman mutlu kavuşmaya dönüşmedi. Çocuklar artık kendi ana dillerini unutmuş, aileleriyle iletişim kuramaz hâle gelmiş. Üstelik yeni hayatlarında, kendi ana vatanlarında, kendi ana dilleri Grönlandca konuşmaları yasaklanmış, Danca konuşmaları zorunlu tutulmuştu.
Çocuklardan biri, yıllar sonra dönüş anını şu sözlerle anlatacaktı:
“İskelede annem ve kız kardeşim bekliyordu. Yanlarına gittim, onlara bir sürü şey anlattım. Ama annem sadece gülümsedi. Aynı dili konuşmadığımızı fark ettiğim an, içimi parçalayan o acıyı asla unutamam.”
Bir başka çocuk ise yaşadıklarını şöyle dile getiriyordu:
“Grönland'a dönüp kendi dilini kaybetmiş olmak korkunç bir şey. Danimarka okulunda Grönlandca konuşmamız ve Grönlandlı çocuklarla oynamamız yasaktı. Dil bilmediğim için benimle alay ediyorlardı. Bunun acısı insanın peşini bir ömür bırakmıyor.”
Düşünün; bir çocuk bir yıl kadar sonra annesine kavuşuyor ama onunla aynı dili konuşamıyor. Doğduğu topraklara, ana vatanına dönüyor ama kendisini oraya ait hissedemiyor. Kendi halkının arasında yabancıya dönüşüyor.
Ana dili Grönlandcayı konuşamayan ve anlayamayan Helene ise, bir gün hastanede oldukça basit bir soruyu dahi anlayamamış ve mahcubiyet yaşamış. Bunun üzerine kendisini “Grönlandlı olup Grönlandca konuşamayan” biri olarak tanımlamak zorunda kalmış. “Adını Grönlandca söylemeye cesaret edemediğini” belirten Helene, “Grönlandca konuşamadığım için çok utanıyordum” diyerek düştüğü durumu utanç verici olarak bulur.
Altı yaşındayken Danimarka’ya gönderilmek zorunda bırakılan ve hayatta kalan altı çocuktan biri olan Gabriel Schmidt hafızasında yer edinen en derin izlerden birini şöyle anlatıyor “Danimarka’da geçirdiğim yıllar boyunca ana dilimi unutmuştum”. Bir çocuğun kendi ailesiyle ve halkıyla aynı dili konuşamaz hâle gelmesi, asimilasyonun bıraktığı en ağır yaralardan biri olduğunu gösteriyor.
Zaman zaman da halk arasında Grönlandca konuşamadıkları için çocuklara kızan yerli yetişkinlerin sert sözleri vardı. “‘Lanet olsun, Grönlandca konuşsana! Sen Grönlandlısın!’ diye çocuklara bağıranlar oluyordu. Elbette ki bu çok acıtıcı bir durumdu. Çocuk yurdunda da ise tam tersi bir baskı vardı: Danca konuşmaları gerekiyordu.
Helene'nin asimilasyon sürecinde yaşadıkları elbette ki çocukluk dönemiyle sınırlı kalmamış. Eğitim ve meslek hayatında da karşısına çıkmış. İş başvurusu sırasında kendisine söylenen “Bu yasa Grönland ve Grönlandlılar için geçerli değildir” ifadesi, asimilasyon sürecinin hayatlarının her döneminde karşılarına çıkmaya devam ettiğini açıkça gösteriyor.
Projede dâhil olan çocukların kimi alkol bağımlısı oldu, kimi genç yaşta hayatını kaybetti. Kimileri evsiz kaldı, kimileri ana dilini ve kültürel kimliğini yitirerek hayata tutunmakta zorlandı. Öyle ki Nuuk’ta sabah saat sekiz gibi erken bir saatte sokaklarda ellerinde alkol ve sigarayla dolaşan gençlere tanık olmuştum. Sömürgeciliğin toplum üzerinde bıraktığı en ağır etkilerden biri de alkol tüketiminin yaygınlaşması olmuştu.
Grönland Uzlaşma Komisyonu üyesi Karla Jessen Williamson bu süreci şöyle açıklamıştır;“Çocukların yaşadıkları, sömürgecilik döneminin kültürel soykırım politikalarının açık bir örneğidir. Yerli halkların dilleri, kültürleri, kimlikleri, topraklarıyla olan bağları ve manevi değerleri hedef alınarak kimlikleri dönüştürülmek ve sömürge düzene uyumlu hâle getirilmek istenmiştir”.
Bu tarihsel süreci, 19-22 Kasım 2026 tarihlerinde Antalya’da Türkiye Eğitim, Öğretim ve Bilim Hizmetleri Kolu Kamu Çalışanları Sendikası (Türk Eğitim-Sen) ile Uluslararası Avrasya Eğitim Sendikaları Birliği (UAESEB) öncülüğünde düzenlenen 6. Uluslararası Türk Dünyası Eğitim Bilimleri ve Sosyal Bilimler Kongresi’nde de sundum.
22 Grönlandlı çocuğun hikâyesi, elbette geçmişte yaşanmış sıradan bir tarihsel olay değildir. Aynı zamanda yerli halkların dili, kültürü ve kimliği üzerinde tahakküm kurmayı amaçlayan sömürgeci zihniyetin anlaşılması açısından da önemli bir örnektir.
22 çocuğun hikâyesi bize acı bir gerçeği gösteriyor: Bir halkın geleceği, çocuklarını ailelerinden, dillerinden, kimliklerinden ve kültürlerinden kopartılarak kurulamaz. Danimarka 75 yıl önce 22 çocuğu değiştirmeye çalıştı; ancak geride ise bir ömür boyu kapanmayacak yaralar, kaybolan kimlikler ve ana dilinde konuşamayan çocuklar bıraktı.
DANİMARKA'NIN UTANÇ HİKAYESİ: 22 GRÖNDLANDLI ÇOCUKHÜSEYİN KARABULUT
FONLAR BATTI, TATİLLER SUYA MI DÜŞTÜ?TUGAY TOYDEMİR
ATMOSFERİ ÇİTLEYENLERGÖZDE SARI
ÜRÜNÜNÜZ GELMEDİYSE SORUMLULUK SİZDE DEĞİL, SATICIDA!AV İBRAHİM GÜLLÜ
FORMAYI TAŞIMAKHASAN EKİN KURUCUK
ANTALYASPOR HEM YÖNETİMDE, HEM SAHADA ÇÖKERTİLDİSÜLEYMAN EKİN
SOSYALİST SINIF ŞAİRİ ENVER GÖKÇE/1YUNUS YAŞAR
2003 WASHINGTON, 2026 ÜSKÜDAR: İKİ METRO HİKÂYESİTARIK ÇELENK
TARİHE NEFES ALDIRAN ÇORUM MEYDANIAHMET İLBARS
VİCDANIN EDERİ NE KADAR?DERYA DALMAZ
YALNIZLIĞIMIZ BİLE KALABALIKMELTEM YUVARLAK
HİZMET Mİ, SİYASET Mİ?MEHMET YENİKAYNAK
KENTİN HAKLI BEKLENTİSİ: KALICI BİR GELECEKIŞIK YARGIN
BİR KENT NASIL NEFES ALIR / 3.. YAZICEM ARÜV
İSTEMEK, BAŞARMANIN YARISIDIR: BİR ÇOCUĞUN İÇİNDEKİ İNANCI UYANDIRMAKPINAR TEYİN
BU HESAP SANDIKTAN DÖNERAHMET DİKİCİ
YAKTIN BENİ YALÇINKAHRAMAN KÖKTÜRK
EĞİRDİR ÇÖP OLDUBİHTER GÖRDÜ
ATATÜRK'ÜN İZİNDE OTELLER-14NİZAMETTİN ŞEN
DAVALARINI KENDİ ELLERİYLE MEZARA GÖMDÜLER!PROF DR RAMAZAN DEMİR
ATATÜRK'ÜN TÜRKÇÜLÜK ANLAYIŞI-3MUHARREM YELLİCE
MUHAFAZAKARLARI ANLAMAKALİ İHSAN DİLMEN
OTELLERDE GASTRONOMİTALİP BAYRAM
SİNESTEZİ: KOKULARIN RENGİNİ GÖRMEKGAZANFER ERYÜKSEL
MUCİZE, DOĞUM GÜNÜNDE GELDİ
KIŞ DEPRESYONUNA KARŞI 'GÜN IŞIĞI'
ÇOCUKLAR ENERJİ DEDEKTİFİ OLACAK
GENÇ SANATÇI NAZ SEVİNÇ'TEN, ŞİİRLERİN DİJİTAL YORUMU
TUED: MADENCİLİK VE ENERJİ HALKIN ORTAK MÜLKİYETİ OLMALIDIR
ERDEN: RÜZGAR ENERJİSİ, ENERJİ BAĞIMSIZLIĞI AÇISINDAN ÇOK ÖNEML
GROWTECH ANTALYA'DA TIBBİ KENEVİR İÇİN ÖZEL ALAN
COP31 TÜRKİYE PAVİLYONUNDA EMANET KAVRAMI ÖNE ÇIKACAK
Tel : 0532 474 99 63 | Haber Yazılımı: CM Bilişim






