NİZAMETTİN ŞEN / KONUK YAZAR

Hareketin Ekonomisi, Mekânın Sınırı

İçinde bulunduğumuz dönem bir mobilite çağıdır. İnsanlar, sermaye, bilgi ve kültür sürekli hareket halindedir. Uçuş ağları genişlemiş, dijital rezervasyon sistemleri karar sürelerini kısaltmış, destinasyonlar küresel rekabetin parçası haline gelmiştir.

Kitle turizmi bu mobilitenin en görünür formudur.
Ancak mobilite arttıkça mekânsal baskı da artar. Kıyı kentlerinde yazın yaşanan nüfus patlaması, yalnızca ekonomik değil; çevresel ve sosyal bir sınavdır.

Sürdürülebilirlik kavramı burada sınanır.Gerçek sürdürülebilirlik, “yeşil söylem” değil; veri temelli kapasite planlamasıdır.Şimdi gelelim son yıllarda Antalya’da yaşanan ve giderek daha da artan kentte hissedilen çevresel baskılara.

Arıtma Antalya’da Kaptan Custo’nun Antalya’ya gelip falezlerin kanalizasyon baskısında Akdenize etkisini incelediği Sayın Selahattin Tonguç’un Belediye Başkanlığı yıllarına. Güney Antalya Projesi, Antalya’nın turizm gelişmesi için yazılmış ilk ve tek manifestodur. Bugün geriye dönüp bakıldığında o manifestonun kağıt üzerinde kaldığını yeni bölgelerde ise kopyalanıp uygulanmadığını ana nedenin de RANT olduğunu görüyoruz.
Antalya Havaalanın hemen dibinde açılan adeta yeni bir 1980 Antalya büyüklüğündeki kent parçası bunun en açık örneğidir. Göç yolda düzelir mantığı ile yapılmış şimdilerde alt yapısı yapılması bile bilmeceye dönmüştür.
İçmesuyu, çöp-geridönüşüm, kanalizasyon-arıtma, ulaşım, güvenlik bir kent yaşamında titizlikle önceden planlanmaz ise kent obozite geçirir doğaldır. 
Bir turizm kenti olarak dünyada örnek olmasını istediğimiz Antalya kenti için bu kenti yönetenlerin şu görmesi gerekir ki, sağlıksız büyüme bu kentin turizmini, yaşam kalitesini katleder.
Yukarıda yazdığımı birdaha tekrar ediyorum;

Taşıma kapasitesi hesaplanmadan büyüyen destinasyon, kısa vadede gelir üretir; uzun vadede cazibesini tüketir.
Kitle turizmi durdurulamaz.
Ama yönetilmezse kendi geleceğini aşındırır.