PROF DR RAMAZAN DEMİR / KONUK YAZAR

(Bir Ordunun İmha Edildiği Gün)

Giriş 
Kocatepe’den Çalköy ve Zafertepe’ye, Başkomutanlık Meydan Muharebesi’nin zaman ayarlı analizini yapmak için çok şeyleri okumak gerekir. Örneğin şu sorunun cevabını verebilmek için..
Soru: 30 Ağustos neden yalnızca bir “zafer günü” değildir?
Türk Millî Mücadele tarihinin askerî bakımdan en kesin sonuçlu günlerinden biridir. Ancak bu günü yalnızca “Türk ordusunun Yunan ordusunu yendiği gün” şeklinde değerlendirmek, olayın askerî ve stratejik niteliğini eksik bırakır.
Çünkü 30 Ağustos’ta gerçekleşen şey, sıradan bir cephe muharebesinden çok daha fazlasıdır. 26 Ağustos’ta Kocatepe’de başlayan Büyük Taarruz’un beşinci gününde, Yunan Küçük Asya Ordusu’nun ana kuvvetleri kuşatılmış; 30 Ağustos’ta bu kuvvetlerin büyük bölümü savaş dışı bırakılmış ve Yunan ordusunun Anadolu’daki askerî varlığını sürdürebilme kapasitesi kırılmıştır. 
En güvenilir kaynaklara sahip milli bir kurum olan “Türk Tarih Kurumu” da Büyük Taarruz’u 26-30 Ağustos tarihleri arasında gerçekleşen ve Yunan ordusunun ana kuvvetlerinin Dumlupınar çevresinde imhasıyla sonuçlanan harekât olarak değerlendirmektedir. 
+++
Bu nedenle 30 Ağustos’u anlamak için dört komutanın rollerini birbirinden ayırmak gerekir:
1- Mustafa Kemal Paşa: Başkomutan ve harekâtın siyasî-stratejik sorumlusudur.
-Fevzi Paşa: Genelkurmay Başkanıdır; harekâtın askerî planlama ve sevk-idare boyutunun en üst düzeyindeki isimdir.
-İsmet Paşa: Batı Cephesi Komutanıdır; iki ordunun cephe seviyesinde sevk ve idaresinden sorumlu komutandır.
-Fahrettin Paşa: 5. Süvari Kolordusu Komutanı; Yunan ordusunun gerilerine sarkma, ulaşım ve çekilme yollarını tehdit etme görevinde kritik rol oynayan süvari kuvvetlerinin başındaki komutandır. 
Bu görevlerin her biri bir diğeri ile uyumlu düzeyde hareket etme mecburiyeti vardır.
+++
30 Ağustos’a giden yol çok meşakkatli.
26 Ağustos: Kocatepe’de büyük hesaplaşma 
26 Ağustos sabahı saat 05.30 civarında Türk topçusunun ateşiyle Büyük Taarruz başladı. Başkomutan Mustafa Kemal Paşa, Genelkurmay Başkanı Fevzi Paşa, Batı Cephesi Komutanı İsmet Paşa ve BİR: Ordu Komutanı Nurettin Paşa Kocatepe’den harekâtı yönetiyordu.  Türk ordusunun amacı yalnızca Yunan savunma hattını yarmak değildi. Asıl amaç, Yunan ordusunun ana kuvvetlerini kuşatmak ve imha etmekti. Bu, savaşın stratejik karakterini belirleyen temel noktadır.
+++
27 Ağustos günü İlk savunma hattı çözüldü ve Afyonkarahisar Türk ordusunun eline geçti.
28-29 Ağustos çetin muharebe devam etti. Yunan kuvvetleri batıya, özellikle Dumlupınar yönüne çekilmeye başladı. Ancak Türk ordusunun baskısı, Yunan ordusunun düzenli bir şekilde geri çekilmesini engelledi.
29 Ağustos gecesine gelindiğinde General Georgios Trikupis komutasındaki Yunan kuvvetlerinin önemli bir bölümü Çalköy ve çevresinde toplanmak zorunda kaldı. Böylece Türk ordusunun aradığı fırsat ortaya çıktı: Yunan ordusunun ana gövdesi artık hareket serbestisini kaybetmiş, kuşatılabilir bir kitle hâline gelmişti.
Atatürk Ansiklopedisi’nin verdiği bilgilere göre Yunan kuvvetleri Dumlupınar yönünün kapanması üzerine Çalköy’de toplanmıştı. 
+++
İKİ: 29/30 Ağustos gecesi: Artık karar anı gelmişti.
Saat 00.00-04.00 civarı… Gece, savaşın en kritik kararlarından biri verildi. Başkomutan Mustafa Kemal Paşa, Genelkurmay Başkanı Fevzi Paşa ve Batı Cephesi Komutanı İsmet Paşa mevcut durumu harita üzerinde yeniden değerlendirdiler. Yunan ordusunun ana kuvvetleri sıkışmıştı. Burada iki ihtimal vardı:
a) Yunan ordusunun gece karanlığından yararlanarak kaçmasına fırsat vermek,
b) Bütün kuvvetleri ileri sürerek kuşatmayı tamamlamak ve ana gövdeyi imha etmek.
+++
Karar ikinci yönde oldu.
Yine yararlandığımız Atatürk Ansiklopedisi bu kritik toplantının ardından 30 Ağustos sabahı harekâtın kesintisiz biçimde sürdürülmesi kararının alındığını belirtmektedir. 
Bu karar, 30 Ağustos’un kaderini belirleyecekti.
+++
ÜÇ: 30 Ağustos sabahı saat, 05.00-06.00: Çalköy çevresinde günün ilk ışıklarıyla birlikte Yunan kuvvetlerinin durumu son derece kritikti.
Trikupis’in kuvvetleri: kuzeyden, doğudan, güneyden Türk birliklerinin baskısı altındaydı.
Yunan ordusunun Dumlupınar’a ulaşarak yeni bir savunma hattı oluşturma ihtimali giderek azalıyordu.
Bu sırada Türk komuta heyeti artık “geri çekilen düşmanı takip etmek”ten çok “kuşatılmış düşmanı imha etmek” aşamasına geçiyordu. Esas darbe zamanıydı.
+++

DÖRT: Saat 06.30: Kesin sonuç için emir zamanıydı.  30 Ağustos’un belgelenmiş en önemli saatlerinden biri 06.30’dur.
+++
Batı Cephesi Komutanı İsmet Paşa tarafından ordulara verilen emir, savaşın niteliğini açık biçimde ortaya koyuyordu: Muharebeye ara verilmeyecek, birlikler dinlenmeden harekâta devam edecek ve düşman teslim olmaya zorlanacaktı.
Yine kaynağımıza bakalım: Atatürk Ansiklopedisi bu emri, günlerdir gece gündüz savaşan birliklerin dinlenmeksizin harekâta devam etmesi ve düşmanın teslime zorlanması şeklinde aktarır. 
Bu noktada İsmet Paşa’nın rolü özellikle önemlidir.
+++
İsmet Paşa’nın rolünü iyi anlamak gerekir.
Mustafa Kemal Paşa Başkomutan olarak stratejik hedefi ve kesin sonuç iradesini ortaya koyarken, İsmet Paşa Batı Cephesi Komutanı olarak bu hedefi ordulara ulaştıran ve cephe çapında uygulayan komutandı.
Dolayısıyla 30 Ağustos’u yalnızca “Mustafa Kemal’in yönettiği savaş” şeklinde anlatmak, İsmet Paşa’nın cephe sevk ve idaresindeki rolünü eksiltmek olur.
+++
BEŞ: Fevzi Paşa’nın rolünü ihmal edilen bir görev değildir.
Genelkurmay Başkanı  Fevzi Paşa’nın rolü daha farklı bir düzlemdeydi.
O, cephedeki tek tek birliklerin taktik hareketlerinden ziyade, bütün harekâtın askerî koordinasyonunda görev yapan Genelkurmay Başkanıydı.
30 Ağustos’un askerî mimarisinde rolü büyüktür. Zincirleme şöyledir: Mustafa Kemal stratejik karar ve Başkomutanlık; Fevzi Çakmak genel askerî planlama ve koordinasyon; İsmet İnönü Batı Cephesi’nin sevk ve idaresi; Kolordu ve tümen komutanları sahadaki uygulama şeklinde bir komuta zincirinden söz etmek mümkündür.
+++
Fevzi Paşa, Büyük Taarruz ve Başkomutanlık Meydan Muharebesi sırasında Genelkurmay Başkanı olarak görev yapmış ve zaferden hemen sonra 31 Ağustos’ta mareşalliğe yükseltilmiştir. 
+++

ALTI: Fahrettin Paşa ve Süvarilerin görevi savaşın kaderini değiştirmiştir 
30 Ağustos’u yalnızca piyadelerin savaşı olarak görmek büyük bir yanılgıdır. Türk planının en önemli unsurlarından biri 5. Süvari Kolordusu idi. Bu kolordunun başında Fahrettin Altay Paşa bulunuyordu.
Atatürk Ansiklopedisi, Fahrettin Paşa’nın Büyük Taarruz’a 5. Süvari Kolordusu Komutanı olarak katıldığını belirtmektedir. İsmet İnönü de hatıralarında bu kolordunun dört tümenden meydana geldiğini ve çok güçlü bir teşkilat olduğunu vurgulamıştır. 
Süvarinin görevi yalnızca doğrudan saldırmak değildi.
Onların asıl askerî değeri: Yunan ordusunun gerilerine sarkmak, ulaştırma ve haberleşmeyi tehdit etmek, çekilme yollarını kontrol etmek, düşmanın yeniden toparlanmasını önlemek, bozulan Yunan birliklerinin batıya kaçışını hızlandırmak gibi görevlerde ortaya çıkıyordu.
Başka bir ifadeyle: Piyade düşmanı sıkıştırırken, süvari onun kaçabileceği alanı daraltıyordu. Bu nedenle Fahrettin Paşa’nın komutasındaki süvari kuvvetleri, Başkomutanlık Meydan Muharebesi’nin bütünlüğü içinde stratejik bir unsur oluşturuyordu. 
+++

YEDİ: Saat: 10.00-12.00: Çember Daralıyor.
Sabah ilerledikçe Türk kuvvetleri Yunan birlikleri üzerindeki baskıyı artırdı.
Türk süvari keşif birlikleri de daha geniş alanda hareket ediyordu. Atatürk Ansiklopedisi’ne göre 30 Ağustos sabahı saat 10.00’da Alayunt, öğle saatlerinde ise Kütahya Türk kuvvetleri tarafından ele geçirildi. 
Bu gelişme, muharebenin yalnızca Çalköy çevresinde gerçekleşen lokal bir çatışma olmadığını gösterir. Savaş alanı giderek genişleyen bir operasyon alanına dönüşmüştü.
+++
SEKİZ: Saat:14.00: Mustafa Kemal Paşa Muharebe alanına gelir. 
Günün en önemli saatlerinden biri. Saat 14.00. Mustafa Kemal Paşa, muharebeyi bizzat yöneteceği bölgeye gelir.
Bu bilgi, 30 Ağustos 1924’te Zafertepeçalköy’de yaptığı konuşmada Mustafa Kemal tarafından açık biçimde anlatılmıştır.
Başkomutan: Çalköy’ün yandığını, 11. Tümen’in taarruzunu, topçu ateşini, savaşın gelişimini buradan takip ettiğini ifade etmiştir. 
İşte bu noktadan sonra 30 Ağustos’un askerî tarih açısından en çarpıcı sahnelerinden biri başlar.
Mustafa Kemal Paşa, uzaktan dürbünle savaşı izlemekle yetinmez.
Daha ileriye gitmek ister.
Çünkü Başkomutanın önündeki mesele artık: “Düşman geri çekiliyor mu?” sorusu değildir.
Asıl soru: “Düşmanın ana gövdesini bugün, burada, tamamen imha edebilir miyiz?”sorusudur.
+++
DOKUZ: Zafertepe, Başkomutan ateş hatına yaklaşır ve Mustafa Kemal Paşa daha ileri bir noktaya geçer. Burası bugün “Zafertepeçalköy” adıyla anılan bölgedir.
Yanında bulunan komutanlarla birlikte muharebe alanını değerlendirir. Mustafa Kemal’in 1924’teki anlatımına göre: Çalköy’ün batı ve kuzeyinden gelen top seslerini işitir. Dürbünle izlemekten sıkılır ve daha ileriye, ateş hattına yaklaşmak ister. Bunun üzerine bulunduğu noktadan daha ileri bir tepeye geçer.  Bu sahne, Mustafa Kemal’in komuta anlayışını anlamak bakımından önemlidir. Başkomutan savaş alanından tamamen uzakta değildir. 
Fakat burada dikkat edilmesi gereken nokta şudur: Mustafa Kemal’in ileri hatta bulunması, bütün birliklerin taktik komutasını kendi eline aldığı anlamına gelmez.
O, Başkomutan olarak kesin sonuç için genel iradeyi belirlemekte, cephe ve kolordu komutanları ise kendi sorumluluk alanlarında harekâtı yürütmektedir.
+++
ON: Öğleden sonra imha aşamasına gelinir.
Bu aşamada Yunan ordusunun durumu artık son derece kritiktir. 
Türk kuvvetleri: doğudan, kuzeyden, güneyden baskıyı artırmaktadır.
Yunan birliklerinin batıya çıkabilmesi için Türk hatlarını yarması gerekmektedir. Ancak Türk ordusunun amacı da tam olarak budur: Yunan ordusunun çıkışını engellemek.
Mustafa Kemal Paşa, Yunan kuvvetlerinin gündüz gözüyle kuşatılmasını ve savunma mevzilerine süngü hücumlarıyla girilmesini gerekli görür.
Atatürk’ün 1924’teki anlatımında bu karar açık biçimde görülmektedir. 
(Devamı var)