ALİ İHSAN DİLMEN / KONUK YAZAR

Dört, beş gündür kafam bir şeye takılmış ve bunu sizlerle paylaşma konusunda tereddüt halindeyim.

Mesele şu, uzun zamandır tanıdığım bir arkadaş sağolsun şahsıma "üstad" diye hitap ediyordu.

Bana geçen gün gün içinde oturup kalktığımız bir kahvede şöyle dedi.

Yine,"Üstad" diyerek söz başladı ve hemen düzeltme ihtiyacı duyarak, "artık sana bundan sonra üstad demiyeceğim, çünkü artık bunu hak ettiğin kanaatinde değilim" dedi. Elbette ben ona keyfinin bileceğini ve esasen hiçbir zaman kendisinden üstad demesini istemediğimi ifade ettim.

Gerçekten doğrusu budur.

Bugüne kadar kimseden bir unvanla veya saygı ifade eden sıfatla hitap edilmek gibi bir talebim olmadı.

Bunu beni tanıyan herkes bilir.

Peki, bunu sizinle niye paylaştım.

Elbette bunun bir sebebi var.

O arkadaşımız merhum şair N.Fazıl'ı pek sever ve ondan üstad diyerek söz eder.

Sağ mahallenin insanları büyük çoğunlukla N.Fazıl hayranıdır.

Onun şiirleriyle sözlerini süslemekten zevk alırlar ve dahası sözlerinin daha dikkate alınacağına, itibarlı olacağına inanırlar.

Tabi benimle ilgili ifade ettiği bu tercih ona aittir.

Mesele esasında bu tutumu değildir.

Gelelim bana üstad dememe sebebine.

Ben günün belli saatlerinde çoğunlukla belirli emekli arkadaşlarla okey oynuyorum.

Arkadaş bu sebeple olsa gerek sağolsun bunu şahsıma yakıştıramadığı için bir eleştiri olarak bunu kendi üslubunca ifade etti.

Meselenin önemli kısmı şudur.

Benim için bir şahsiyet, müktesebat sorunu olarak gördüğü bu zafiyetin N.Fazıl için görülmemesidir.

"Niçin Kendini N.Fazıl ile kıyaslıyorsun?" diyenler olabilir.

Bu kıyaslamayı ben yapmıyorum.

Ben arkadaşın yaptığı kıyaslama üzerinden yürüyorum.

Necip Fazıl esasen, kumarbaz, yazıp çizme kabiliyetini, şairliğini kullanarak hayatı boyunca muhafazakar siyasetçilerden geçinmeye çalışan, ahlaki zafiyetler içinde bohem bir hayata sahip kalem erbabı kişidir.

Sağ mahalle kendisine “Şairler Sultanı” unvanı da vermiştir.

Mesele zafiyetse bu da zafiyet ama, bu zafiyet her ne hikmetse hükümsüz hale geliyor.

Necip Fazıl'ın kişilik ve davranış kusuru görmezden geliniyor.

Herkes bilir ki, N.Fazıl Yassıada mahkemelerinde kendisine örtülü ödenekten verilen paralar sebebiyle rahmetli Menderes hesap vermek zorunda kalmıştır.

Hamd olsun "üstad" değilim ama kimseden yazıp çizdiklerim için de bırakın muhataplarımı zorlamayı, onlardan itibar talep etmeyi maddi olarak bir kuruş talebim bile olmadı.

Yaşadıklarımdan edindiğim bilgiyi, birikimi, tecrübelerimi, düşüncelerimi paylaşmayı fırsat bildim.

Umarım bu arkadaşım yaşadığı çelişki hakkında düşünme ve kıyas imkanı bulur.

Beni rahatsız eden mesele buydu bunu ifade ettim.

Kutuplaşmanın ve insanın düşünce ve inanç yönüyle kendisini ait hissettiği mahalleyi eleştirmesi ve aykırı şeyler söylemesi zor iştir.

Çoğu insanın bunu yapacak cesareti olmaz, konfor alanını terk etmek istemez.