ALİ İHSAN DİLMEN / KONUK YAZAR

Yeni Parti olarak kurulan partinin en büyük handikapı yıllardır CHP'yi yöneten kadro tarafından kuruluyor, temsil ediyor ve bir çoğunun CHP'nin Genel Başkanı Kılıçdaroğlu'nun ve temsil ettiği değişimin çok gerisinde kalan aktörlerden teşekkül ettikleridir.
En azından bu aktörlerin varlığı partinin yeniliğini lekelemektedir.
CHP'nin "Jakoben" temsilcisi durumunda olan Önder Sav, Bülent Tezcan ve benzeri aktörlerin Yeni Parti ile anılması, yine kurucular arasında yer bulanların hemen hemen çoğunun başarısız buldukları, adeta başarısızlığın faturasını keserek suçladıkları Kılıçdaroğlu'nun "A Takımında" yer almış olmalarının çelişkisini görmemeleri, yahut meşhur tabirle dönemleriyle ilgili "Özeleştiri" vermemeleridir.
Sadece mahkemenin Butlan Kararına karşı yapılan ve toplumda "Erdoğan ve temsil ettiği iktidarın  karşıtlığı" üzerinden oluşturduğu muhalefet büyümek için yeterli olmaz.
Bu arada, İmamoğlu ve CHP'nin değişimine, partinin Avrupa değerlerine uygun Sosyal Demokrasi çizgisine evrilmesini Kemalist gerekçelerle engel olan "Dinazorlar" arasında var olan çelişkiyi nasıl giderecekleri ve politika oluşturacakları hakkında ortada ciddi bir irade yoktur.
Hep söylüyoruz, Erdoğan'ın temsil ettiği otokratik iktidara karşıtlık dışında Yeni Parti'nin söylediği yeni bir şey yok.
Butlan Kararını uyguluyor diye; iktidar yandaşlığı, demokratik değerlere ve partiye muhalefet etmekle ihanet boyutuna varacak düzeyde suçlanan Kılıçdaroğlu ve ekibine karşı "düşmanlığa" dönüşen siyaset, toplumdan umduğu desteği bulmakta çok zorlanacaktır.
Geçersizliği mahkemece kesinleşen Kongrenin savunusuyla kararı iptal ettirmek mümkün olmadığına göre, vakit varken CHP içinde demokratik mekanizmalar kullanılarak vaziyet alınmalı, en alttan başlayarak delege seçimleriyle CHP'de "Kongre şöleni" başlatılmalıdır.
Değilse çıtayı yükseye koyan Yeni Parti hergün itibar ve irtifa kaybetme riskiyle karşı karşıya kalacaktır.
İktidarın hukuku aparat olarak kullanarak yaptığı siyasi operasyonları bölünerek, ayrı parti kurarak göğüslemek kolay olmayacaktır.
Seçilmiş Belediye Başkanları ve Milletvekillerinin iktidar partisine geçişlerini "İlkesizlik veya korkuyla" açıklamak yeterli olmaz.
Böyle davranmak karşılaştıkları sorunu doğru okuyamamaktır.
Bize göre meselenin çözümü örgütlü siyasi muhalefeti memnun etmek değil, toplumun bütün kesimlerinden destek alacak şekilde, insanımızda heyecan oluşturacak kamuyonun her kesiminde tartışılacak yepyeni siyaset anlayışı, söylemi ve değerleri toplumda tartıştırmaktır.
Cumhurbaşkanlığı adaylığına kilitlenmiş hiçbir siyasi yapı demokrasiyi güçlendiremez.
Hedef Cumhurbaşkanlığını kazanmak değil mecliste muhalif milletvekili sayısını 350 vekil düzeyine çıkaracak şekilde seçilecek Cumhurbaşkanına karşı TBMM'yi güç merkezi haline getirmektir.
Ülkenin sorunu Güç Merkezinde kimin olduğu değil, Güç Merkezinin tek elde toplanmış olmadıdır.
Toplumsal MuhalefetinTBMM'de oluşturacağı Güç Merkezi sistemi denetleyecek ve Parlamenter Sisteme geçişin önünü açacaktır.
Bu amaca uygun olarak politika üretmek başta Yeni Parti olmak üzere  toplumsal muhalefetin temsilcilerinin hepsinin sorumluluğu altındadır.