AHMET DİKİCİ / KONUK YAZAR

​Demokrasilerde seçilmiş insanları eleştirmek, yaptıklarını masaya yatırmak tabii ki en doğal hakkımız. Halkın oyuyla göreve gelen herkes, attığı her adımda milletine hesap vermek zorunda. Ama işi eleştiriden çıkarıp hakarete vardırmak, hele ki bunu karşısındaki kişinin kadınlığı üzerinden yapmak düpedüz haksızlık. Şunu çok net söylemek lazım; Antalya Büyükşehir Belediyesi Başkan Vekili Büşra Özdemir üzerinden yapılan bazı tartışmalarda da gördüğümüz gibi, bir yöneticiye yöneltilen itirazlar asla cinsiyetine ya da kimliğine dokunmamalı. Bu, fikir eleştirisi değil, doğrudan kişiliğe saldırıdır. Yönetici dediğin projeleriyle, çalışmasıyla, şehre kattığı değerle değerlendirilir.

​Genç yaşına rağmen hem hukukçu kimliğiyle hem de duruşuyla göz dolduran Büşra Özdemir, üstlendiği görevi sıradan bir unvan olarak taşımıyor, adeta bir bayrak yarışı gibi çok daha ileriye taşıyor. Gazipaşa’dan Kaş’a kadar upuzun bir coğrafyada bitmek bilmeyen bir enerjiyle koşturuyor, hizmetleri aksatmadan sürdürüyor. Üstelik bunu ekonomik olarak da zorlu geçen dönemlerde, her gün üstüne koyarak yapıyor. İşte bu tempoyu tutturmak, gerçek bir adanmışlık ister.

​Ne yazık ki bazı çevreler bu başarıyı ve enerjiyi gölgelemek için yapıcı bir şey söylemek yerine, Büşra Başkan’ın halkla kurduğu o en saf, en samimi bağları hedef alıyorlar. Etkinliklerde insanlarla birlikte eğlenmesini, güreşlerde sporculara soğuk bir protokol duruşundan ziyade sıcacık bir abla şefkatiyle yaklaşmasını, vatandaşla doğrudan göz göze gelmesini kusur gibi göstermeye çalışıyorlar. Oysa bütün bunlar tam aksine onun fildişi kulelerde oturmadığının, doğrudan halkın kalbe dokunan yüzü olduğunun en güzel kanıtıdır.

​Liderlik sadece her şey güllük gülistanlıkken sahnede görünmekle olmuyor. Şehrin dört bir yanında orman yangınları gibi içimizi yakan felaketler çıktığında, Büşra Özdemir’in o krizin tam ortasında, sahada bire bir koordinasyon kurması, canla başla koşturan ekiplere güç vermesi, evini yurdunu kaybeden vatandaşın elinden tutup yaralarını sarmaya çalışması tam anlamıyla sosyal devlet olmanın kendisidir.

​İşte bu kadar iyi niyetli, bu kadar fedakârca yürütülen bir çalışmayı sırf etkinlikte güldü ya da sporcularla samimi ilgilendi diye dillerine dolamak, kadınlık onuruna ve emeğine yapılmış büyük bir haksızlıktır. Siyasetin ve toplumsal yaşamın kalitesini yükselteceksek, bu sığ ve cinsiyetçi bakış açılarını artık bir kenara bırakmalıyız. Çünkü günün sonunda asıl kalan; ucuz polemikler değil, bu şehre bırakılan kalıcı eserler ve samimi hizmetlerdir.