DERYA DALMAZ / KONUK YAZAR

Önce koltuktan başlayalım.

Zenginin de fakirin de evinde bulunan, bir evin olmazsa olmazıdır kanepeler. En basit öğrenci evlerinde bile masa ve sandalye olmasa da oturulacak bir kanepe mutlaka vardır.

Bir de statünün ve gücün simgesi olan makam koltukları vardır.

Oturanın kalkmak istemediği, her şeyi kendisine mübah gördüğü o makam koltukları…

Kimler, hangi ölçütlere göre ve nasıl o koltuklara oturuyor? Ya da oturabilmek için maddi ve manevi ne tür çabalar harcıyor, tam olarak bilmiyoruz.

Bazı koltuk sahipleri kendilerini öylesine dev aynasında görüyor ki geleni gideni azarlıyor, hatta daha da ileri giderek herkese ayar vermeye çalışıyor. Bence  bu kudretlerini, kendilerini her daim alkışlayan şakşakçılarından alıyorlar.

Bazen sosyal medyada, özellikle etkileşimde bulunmadığım halde, bazı kişiler tekrar tekrar karşıma çıkıyor. Makam sahibi bir kişi bir ziyaret gerçekleştiriyor. Birlikte fotoğraf çektirip sosyal medyada paylaşıyorlar. Fotoğrafın altına da ‘’ nazik ziyaretleri ’’ ya da ‘’ nazik davetleri’ ’ diye başlayan cümlelerle gündemi değerlendirdiklerini, alınan kararların hayırlı olmasını diledikleri süslü ifadeler ekliyorlar.

İşin en ilginç tarafı ise bulundukları kurumun kullandığı, tribün sloganı ve bir de ilgili kişileri  etiket yaptıkları zaman koltukların hakkını vermişçesine kendilerini bir yerlere göstermeye çalışıyorlar. Bu tarz fotoğrafları sanırım sizler de görüyorsunuzdur. Anlaşılan, daha üst makamlardaki koltuklarda oturanlar da bu durumdan memnun ki benzer paylaşımların sayısı giderek artıyor. Şakşakçılar da paylaşımların altına; ya tribün sloganı yazıp, ya da ‘’ hayırlı olsun alınan kararlar ‘’ yazınca, o gün kurtuluyor. Yarın da benzer başka bir aktivite…

Sadece eleştiri ile elbette bir yere varamayız.

Koltukları bu şekilde işgal eden yöneticilere bir önerim var:

Paylaştığınız fotoğrafların altına biraz zaman ayırıp da ülke gündemi ile ilgili değerlendirmelerinizi, çözüm önerilerinizi, hatta aldığınız kararları da yazın ki böylece sadece şakşakçılarınız değil, biz de sizi alkışlayalım. ‘’Adamlar çalışıyor, memleket meselelerine kafa yoruyor ‘’ diyelim.

Yoksa bize ne sizin gereksiz aktivitelerinizden, birilerine selam çakmalarınızdan?

Bence makam koltuklarına oturmak bu kadar kolay olmamalı.

Koltukta oturan kişi ağırlığını koltuktan almamalı; tam tersine, koltuğa kendi ağırlığını verebilmeli. Çünkü o koltuklar, kendisine ayrıcalık sağlansın diye değil, sorumluluk yüklesin diye vardır.

Böyle insanlar var aslında. Koltuğun gücüne ihtiyaç duymadan  değer yaratabilecek, bilgi ve birikimiyle fark yaratabilecek kişiler…Şimdilik beklemedeler. Umarım bu bekleyişleri  fazla uzun sürmez.

Peki, liderlik  nedir?

Liderlik; bulunduğu çevreye yarar sağlayan, köklü değişiklikler yapabilen, yönetmek için gerekli sorumluluğa, zekaya, bilgiye ve sezgiye sahip olabilmektir. Liderler aldığı zor kararların bile arkasında durabilen, sorumluluk sahibi kişilerdir. Çevresindeki kişilerin fikirlerini alır, ancak son kararı kendisi verir. Lider, çevresindeki insanların fikirlerini dinler, farklı görüşlere değer verir; ancak gerektiğinde son kararı alabilecek cesareti de gösterir.

Lider olabilmek için öncelikle etkilemek istediğimiz toplumu iyi anlamak gerekir. Lider, empati kurarak karşı tarafa değer verdiğini hissettirir. Kendimizi başkalarının yerine koyarak empati kurduğumuzda onların düşüncelerini daha iyi anlayabilir, hatta başlangıçta farklı olduğumuz noktalar da bile ortak bir zeminde buluşabiliriz.

Düşünceler duygularla birleştiğinde karşımıza  İNANAN İNSANLAR çıkar. Bir amaca gerçekten inanmış insanları harekete geçirmek kolay; inanmış insanları yıkmak, devirmek  imkansızdır.

Ancak insanların bir konu hakkında fikir sahibi olabilmeleri için önce o konuda bilgi sahibi olmaları gerekir.

Toplum olarak en önemli sorunlarımızdan biri de tam burada başlıyor. Maalesef bugün pek çok insan bilgi sahibi olmadan fikir sahibi. Ekonomiden siyasete, dış politikadan iç politikaya, yerelden genele kadar hemen her konuda fikir sahibi. Herkesin söyleyecek bir sözü var.

Bilgiye dayanmayan fikirler çoğaldıkça tartışma kültürü zayıflıyor, toplumda YOZLAŞMAYA sebep oluyor. Aynı insanlar, aynı televizyon kanallarında, ellerinde sopalarla her şey hakkında fikir sahibi ve neredeyse her konuda hüküm veriyorlar.

Peki, sizce inandırıcılıkları var mı?

Bence yok. Hatta zaman zaman doğru bilgiler veriyor olsalar bile, güvenilirliklerini kaybettikleri için söylediklerini şahsen ben ciddiye alıp dinlemiyorum.

Gelelim asıl sorumuza:

KOLTUK MU? LİDERLİK Mİ?

Bence Lider olabilecek kişileri, potansiyeli olanları keşfetmek ve onları KOLTUK sahibi yapmak.

Peki koltuk sahibi olmak insanı lider yapar mı?

Bence yapmaz. 

SİZCE?