OYA BOYSAN / KONUK YAZAR

Kadınlar ah kadınlar erkekler tarafından ne kadar güçlü oldukları görülmeyen kadınlarımız.Kaybedince değerleri anlaşılan yada kaybedince düşman olunan ah o kadınlarımız.

Önceki yazımda yıllar önce huzurevi yönetimin kurulu üyesi olduğumda orada şahit olduğum hayat hikayelerini yazacağım demiştim.

Huzur evimiz Doğu ve Güneydoğu Anadolu’nun en büyük huzur eviydi.Huzur evi sakinlerinin tüm bakımları eksiksiz yapılıyor her türlü ihtiyaçları karşılanıyordu.Fakat onların en önemli ihtiyaçları onları önemseyerek dinleyecek insanlardı.  Doğan Cücenoğlunun dediği gibi “İnsan ilişkilerinde konuşma mı, dinleme mi, hangisi daha önemli diye sorsanız, kesinlikle dinleme derim. Ne var ki, konuşma becerisi geliştirmek için kurslar, programlar vardır; ancak dinleme konusunda yoktur”Ben insanları dinlemeyi ,anlamayı seven ve önemseyen biri olduğum için de beni çok seviyor iki gün ziyaretlerine gitmesem evimizle bitişik olan huzurevinin bahçe duvarına gelip Oya kızım nerelerdesin hastamısın diye sesleniyorlardı.

Cemile teyze huzurevinin en yardımsever en becerikli misafirlerindendi ama hiç gülmeyen yüzünde garip bir hüzün vardı .Aslında onun ilginç hikayesini duymuştum ama kendinden dinlemek istyordum.Pek konuşmaz bahçedeki o çok sevdiği çiçeklerle ilgilenir diğer yaşlılara da yardımcı olurdu.Bir gün yanıma oturdu ve Oya kızım dinle diye anlatmaya başladı. Daha 14 yaşındayken Ahmet amca ona aşık olur ve kaçırır ne düğün nede resmi nikah yapmazlar,imam nikahıyla evlenirler ,altı çocukları olur.Ancak yokluk içinde geçen yıllarında Cemile teyze hep resmi nikah ister ama Ahmet amca bunu gereksiz görür ne malım mülküm var sana bırakacak nede başkasıyla evlenecek gözüm var der hele bekle yaparız nikahı deyip Cemile teyzeyi yıllarca oyalar,derken yaşlanırlar ve çocukları onlara bakamayacaklarını söyleyip huzur evine getirirler.

Huzurevinde evli çiftler için ayrılmış bir bölüm vardı burada evli olanlar birlikte bir odada kalıyorlardı .Yaşlı çiftin Huzurevine girişleri yapılırken evlilik cüzdanları soruluyor ve tabi evli olmadıkları için birlikte kalamıyorlar.Ahmet amca ilk şoku burada yaşıyor ama nasıl olsa gündüzleri görüşürüz diyor.

Yaz tatili için Antalya ya gelip döndüğümüzde Cemile teyzenin huzurevinde olmadığını fark ettim kötü bir şey oldu diye çok korktum oysa neler neler olmuştu. Cemile teyze yürüyüş yaparken karşı mahallede yaşlı bir amca onu beğenir gel benimle evlen sana resmi nikah yapacağım bak karşıda güzel bir evim de var der (aslında Cemile teyzenin hikayesini bilmektedir yaşlı amca )Cemile teyze de kabul eder ve evlenirler.Huzur evinin hemen karşısında birbirinden güzel çiçeklerin olduğu balkonda Cemile teyze kocasıyla çay içerken,Ahmet amca da onları huzurevinin bahçesinden hüzünle ve pişmanlıkla seyreder.Bazılarına  Cemile teyze acımasız gelebilir ama ben diyorumki kadınları öyle hafife almayın kadın her yaşta güçlüdür ve her kadın kendi hikayesinin kahramanıdır…

Hoşça kalın dostça kalın