BİHTER GÖRDÜ / KONUK YAZAR

Herkese merhaba. Cumhuriyet Haftamız bugün itibariyle başladı. Aziz Cumhuriyetimizin 103. Yılı Kutlu Olsun.

Cumhur halk, “Cumhuriyet” de halkın iradesi, yönetilmeyi değil, kendisini yönetmeyi bilmek demekse ki öyle, şimdi gelin birlikte Mustafa Kemal Paşa’nın Meclis’te yapmış olduğu bir konuşmaya bakalım:  

“Efendiler, millet bizi buraya gönderdi. Fakat ömrümüzün sonuna kadar biz burada ve bu milletin idaresini ve hakimiyetini, miras kalmış mal gibi, temsil etmek için toplanmış değiliz. Ve sizi toplamak ve dağıtmak kudretine hiç kimse sahip değildir. Millet bilmelidir ki, bir günde vekillerini toplar ve gönderir. Burayı, hiç kimsenin, kayıt ve şarta bağlamaya hak ve salahiyeti yoktur ve olmamalıdır.”

Öyleyse sizce neden TBMM’nin vekilleri bugün bizi “miras kalmış mal gibi” temsil ediyorlar sorarım size?

Diyeceğim o ki Mustafa Kemal Paşa, milletin, milli iradenin her şeyden daha üstün olduğunu savunurken, yüce Cumhuriyet rejiminin ne demek olduğunu bize her fırsatta bir daha bir daha anlatır.

Atatürk başka bir konuşmasında şöyle diyor: “Türkiye Büyük Millet Meclisi Hükümeti, bir halk hükümetidir. Memleket menfaatlerine ait hususlarda, millet fertleri ile hükümet arasında, vazife itibariyle iştirak vardır.”

Yine Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin 1920 tarihli bir beyannamesinde şu ifadeler yer alır: “…Türkiye halkını emperyalizm ve kapitalizmin zulmünden kurtararak, irade ve hakimiyetinin sahibi kılmakla gayesine vasıl olacağı kanaatindedir.”

Peki bugün Türkiye Cumhuriyeti Meclisinde neler oluyor? Neden emperyalizm ve kapitalizm ülkemizde cirit atıyor. Yüce meclisimizin aziz temsilcilerine sormak isterim.

Yine bir toplantıda Mustafa Kemal Paşa der ki: “…Hakimiyet ve saltanat hiç kimse tarafından, hiç kimseye, ilim icabıdır diye müzakere ile, münakaşa ile verilemez. Hakimiyet, saltanat kuvvetle ve zorla alınır. Osmanoğulları zorla, Türk Milleti’nin hakimiyet ve saltanatına el koymuşlardı. Bu zorbalıklarını altı asırdan beri idame eylemişlerdi. Şimdi de Türk Milleti, bu mütecavizlerin hedeflerini ihtar ederek, hakimiyet ve saltanatını, isyan ederek kendi eline, bilfiil, almış bulunuyor. Bu bir emrivakidir. Mevzubahis olan millete saltanatını, hakimiyetini bırakacak mıyız, bırakmayacak mıyız meselesi değildir. Mesele zaten emrivaki olmuş bir hakikati ifadeden ibarettir. Bu ne olursa olsun olacaktır.”

Bir milletin haklarını ifade eden nasıl muhteşem bir açıklamadır bu sevgili okur. Atatürk egemenliğin kayıtsız şartsız milletin olduğu esasını açıklıkla ortaya koyuyor. İşte bu tanımlamalar Cumhuriyetin ta kendisidir.

Başkomutanımız Gazi Mustafa Kemal Atatürk'ü saygı, rahmet ve minnetle anıyorum.

Çok Yaşasın Cumhuriyet...

Söz başkomutanlıktan açılmışken sevgili okur, Çankaya Köşkü’nde 1935’te yaşanan bir olayı anlatarak yazımı bitirmek istiyorum:

Atatürk, yelekli siyah renk takım elbisenin altına, çividin verdiği renkle hafif maviye çalan beyaz bir gömlek giyinmiş, üzerine ise kırmızı ve siyah çizgileri olan çok şık bir kravat takmıştı. Kendisi ile görüşmek için kabul edilmeyi bekleyen İtalyan temsilciyi makamına davet etti.

Açılan kapıdan ceketinin önü açık bir şekilde, saygısız ve ukala bir tavırla içeri giren Mussolini'nin özel temsilcisi Atatürk'ün eliyle işaret ettiği koltuğa ayak ayak üstüne atarak oturmuştu.

Gazi sefire tebessüm ederek; "Hoş geldiniz" dedi.

Bu sıcak karşılama İtalyan temsilcinin öz güvenini daha da artırmıştı. Oturduğu koltukta bacaklarını biraz daha ileri doğru uzatarak yüz hatlarında oluşan belli belirsiz sırıtma ile söze başladı.

- "Mutlaka takip ediyorsunuzdur. Duçemiz Avrupa ve Asya da sınırların yeniden belirlenmesini arzu etmektedir. Silahlı kuvvetlerimiz Büyük Roma İmparatorluğu’nda olduğu gibi çok güçlü ve her tür düşmanımızla baş edecek durumdadır. Duçemizin arzusu Genç Türkiye Cumhuriyeti’ni de kayıtsız ve şartsız bir şekilde yanında görmektir. Bu vesile ile Akdeniz ve özellikle de Antalya bölgesi konusunu gereksiz polemiklere girmeden yeniden müzakerelere açmak istiyoruz." dedi.

Gazi Mustafa Kemal Atatürk İtalyan temsilciyi dinledikten sonra gülümseyerek;

- "Elbetteki bunları konuşuruz, ama öncelikle size bir Türk kahvesi ikram etmek istiyorum" dedi.

İtalyan temsilci ukalalığını bir üst seviyeye taşıyarak laubali bir şekilde;

- " Haa! Evet, evet. Türklerin kahvesinin güzel olduğunu söylerler" diye cevap verdi.

Gazi yaverini çağırdı. Ondan iki Türk kahvesi getirmesini rica etti. Daha sonra İtalyan temsilciye dönerek,

- "Ben birkaç dakika için sizi yalnız bırakacağım. Kahvelerimiz gelinceye kadar dönerim ve taleplerinize vereceğim cevabı iletmeniz için size bildiririm" diyerek odadan çıktı.

Kahveler gelmişti. İtalyan temsilci Gazi Mustafa Kemali beklemeye dahi gerek duymadan kahvesinden bir yudum içti. Fincanı tabağa koyarken kapı aralandı.

Aralanan kapıdan, üzerinde Mareşal üniforması, ayağında mokasenleri ve elinde kamçısıyla Gazi Mustafa Kemal Atatürk belirdi.

Ama artık gülümsemiyordu. Az önce izin isteyerek dışarı çıkan sivil kıyafetli, naif ve babacan tavırlı insan gitmiş onun yerine üzerine üniformasını ve ayağına mokasenlerini giyinmiş, masmavi gözlerinden şimşekler çakan bir başkomutan odadan içeriye girmişti.

Mussolini'nin özel temsilcisinin gözlerinin içine bakarak, sert ve kararlı bir ses tonu ile sordu.

- Az önce nerede kalmıştık?

İtalyan temsilci toparlandı. Ayağa kalktı. Ceketinin önündeki düğmeleri alelacele bir şekilde ilikleyerek;

- "Özür dilerim ekselansları. Beni galiba yanlış anladınız. Türkiye Cumhuriyeti her daim bizim dostumuz ve müttefikimizdir. Bu bağlamdaki ilişkilerimiz daha da artarak devam edecektir" dedi.

Nereden nereye… Maalesef, "Ben Başkomutanım "demekle başkomutan olunmuyor. Asalet ve cesaret başta olmak üzere birçok meziyetin de bir arada bulunması gerekiyor.

Anlayana sivrisinek saz, anlamayana Bitter ne kadar davul çalsa az gelir sevgili okur az…