ŞENER METE / KONUK YAZAR

17.3. 2021:

Çanakkale'ye ilk gittiğim yıl olan 1986'da inanır mısınız Çanakkale'de çok çok az otel vardı. Belki üç otel bulunuyordu. Gerçi o yıllarda Antalya'da bile kaliteli oteller yeni yeni yapılmaya başlanmıştı. Çanakkale'nin ilk 5
yıldızlı oteli olan Kolin, 2004 yılında açıldı. Bizim paramız o otelde kalmaya yetmezdi. Ben uzun yıllar Anafartalar Oteli'nde kaldım. Anafartalar Oteli, Çanakkale'nin denize sıfır noktadaki tek oteliydi. Fiyatı, 2000'li yıllarda 40 lira falandı. Rahatlıkla kalabileceğimiz bir yerdi. Otel lüks değildi ama ben, tam karşımda boğazı görüyor, Gelibolu Yarımadasında, Eceabat'ın arka sırtlarındaki boğuşmaları düşünüp metnimi yazıyordum. Oldukça eskimeye yüz tutmuş olan bu oteli, resimlerinden bildiğim İspanya ve İtalya kıyılarındaki tarihi otellere benzetirdim. Ama daha çok Karadağ'daki otellerin fotoğraflarına benziyordu.

Bir sabah, yani Çanakkale törenlerinin yapıldığı sıralarda, odamda otururken tepemden güm güm sesler gelmeye başladı. Hayırdır inşallah deyip yukarı çıktım. Baktım ki otelin pencere pervazlarının tutunduğu yerleri kırıyorlar. Sebebini sordum, oteli yıkacağız dediler. Şaşırdım kaldım. Otelde müşteriler var nasıl yıkarsınız? dedim, Belediyenin emri böyle dediler. Resepsiyona indim, orada bana her yıl oda ayarlayan kişiye (adını unuttum) sordum ne oluyor diye... Abi, belediye yıkım kararı almış. 2 yıldır idare ettiriyorduk. Ama bugün geldiler, yıkacaklar dedi. Ben zaten 2 gün sonra dönecektim. Sonradan öğrendim ki üç gün daha müsaade vermişler.

Biz yayınımızı yaptık. Son gecemizi Anafartalar otelinde geçirdik. Son kez odamdan boğaza ve vapur iskelesine baktım, valizimi alıp, hesabımı ödeyip ayrıldım.

Ertesi yıl geldiğimde, Vapur iskelesinin karşısı büyümüştü. Anafartalar Oteli dümdüz olmuş, inşaat atıkları yerlerdeydi... Ama otelin bulunduğu adadaki hiçbir bina yıkılmamıştı. Cumhuriyet Caddesi aynı darlıkta idi. Yalnızca bir boşluk oluşmuştu.

Daha ertesi yıl Anafartalar Oteli'nin yıkıldığı alanda ne görsem beğenirsiniz? Tuvalet... Evet, umumi tuvalet. Böyle bir saçmalığı 40 yıl düşünsem akıl edemezdim. Başka ülkelerin arayıp da bulamayacağı alanda, tarihi şehrin tarihi otelinin yıkıntısında tuvalet hizmete girmiş! iyi mi? Bir başka ülke olsa, Anafartalar Oteli'ni yıkmak şöyle dursun, her kartpostala fotoğrafını koyar ve o oteli öyle salaş haliyle bile bizim gibi üç on paraya değil, dünyanın pahalı otelleri arasına sokardı. Belediye o oteli tarihe uygun bir hale sokabilseydi büyük paralar kazanabilirdi. Ama yıkmak en kolayıydı.

Birkaç yıl orada tuvaleti göre göre geçtim vapur iskelesine... Sonraki bir yıl, tuvaletin ortadan kaldırıldığını, Kale Seramik'in, orada dijital bir Çanakkale Sergisi açtığını görünce rahatladım. Hiç değilse tarihe bir hizmet yapmıştı Bodur ailesi...

2014:

Çanakkale'ye yapılacak en büyük iyilik, şehitlerimizin ve savaş alanlarının bulunduğu yerlere, bilhassa törenlerde sağlıklı ve kolay ulaşımı sağlamaktır. Bunun en pratik çözümü de Eceabat- Abide arasına yapılacak Mini Trendir. 3 aylık bir zaman zarfında bitecek mini trenle Eceabat'tan Abide'ye 10 dakikada varılabilir ve üstelik keyifli bir yolculuk
olur. İstenirse şehitliklere de duraklar konularak yarımada ayrıca dolaşılabilir. Böyle bir yatırımın maliyeti de son derece düşüktür. Bütün yarımadayı 2 metrelik genişlikteki rayla döşemek ise coğrafi yapı nedeniyle 6 ayı bulmaz. Böylece hem Çanakkale'ye gelen ziyaretçiler, araç sorunu düşünmeden rahatça törenleri izleme fırsatı bulur, hem de Çanakkaleliler yoğunluktan dolayı çoğu zaman katılamadıkları törenleri izleme fırsatı bulurlar.

2012:

Çanakkale'de akşam serinliği olmasına rağmen, her zaman uğradığım dondurmacıya gittim. 1 TL uzatıp bir top olsun, dondurma yemek istedim. Vitrinde sıralanmış rengarenk 15-20 çeşit dondurma vardı. Hangisinden olsun diye sordu, ben de hepsinden koy diye cevapladım.

Adamın yüz ifadesini görmenizi isterdim. Bir paraya baktı, bir de 7 Uyurlar mağarasından çıkıp gelmişim gibi bana...