YUNUS YAŞAR / KONUK YAZAR

(Geçen haftadan devam)

DERNEK FAALİYETLERİNDE ARŞİV TUTMA VE ÖNEMİ

Arşiv; bir derneğin, bir kurumun ya da bir şehrin belleğidir. Yıllar geçse de çoğu şeyler unutulsa bile arşivdeki bilgiler tazeliğini hep korurlar. 

“Arşiv” konusu, “ANSAN” kurulduğundan itibaren yönetimde görev alan arkadaşlar tarafından hep “ıskalanmış”,  ihmal edilmiştir.

Her Cumartesi ve Pazar günleri kültür ve sanat etkinlikleri kapsamında birçok ünlü sanatçı davet edilir; söyleşler, panaller, imza günleri, film ve saydam gösterileri, müzik dinletileri gerçekleştirilir, ayda en az iki kez plastik sanatlar dalında sergiler düzenlenir. 

Hiçbir etkinlik kurum olarak kayıt altına alınmaz. Ses, video, fotoğraflanma gibi işlemler gerçekleştirilmez. Herşey günlüktür. Etkinlik bittikten sonra yarına bırakılacak hiçbir belge, kayıt yoktur.

“Arşiv tutma” konusunda dernek yönetimine öneriler getirse de dikkate alınmaz.

Yunus Yaşar, kendi imkan ve gayretleriyle etkinlikleri baştan sona fotoğraflandırır, konuşmaları ses kasetlerine alır. Etkinlik için Antalya’ya davet edilen yazarlarla  yüzyüze söyleşiler yapar. Adres ve telefolarını alır.

Daha sonraları bu konuşmaları ses kasetlerinden çözümleme yaparak daktilo ile yazıya döker. İlgili yazara posta kanalı ile gönderilir. Yazar, gözden geçirir. Düzeltmeleri yapıp, son şeklini verdikten sonra Yunus Yaşar’a tekrar iade eder. 

Yunus Yaşar bu konuşmaları çeşitli gazete ve edebiyat dergilerinde yayımlamak suretiyle sanat-edebiyat dünyasıyla paylaşır. Dergi kendi arşivinde yerini alır. 

*

1989 yılının Haziran ayında Antalya’da faaliyet gösteren Gençlik Kitabevi’nin davetlisi olarak Ahmed Arif Antalya’dadır. Yunus Yaşar, Ahmet Arif’le (doğaçlama) yaptığı sohbetleri not alır. Ahmed Arif’e; “Hocam, bu sahbette anlattıklarınızın çoğu belki de başka yerlerde anlatılmamıştır. Sadece Antalya’da, Gençlik kitabevi’nde gerçekleşiyor ve şu anda burada bulunan 15-20 kişinin dışında kimse bilmiyordur. Aldığım bu notları kaleme döküp size göndersem. Siz gözden geçirseniz, çıkaracağını çıkarsanız, ekleyeceğinizi ekleseniz.. son şeklini ben bir dergide yayımlasam, müsaade eder misiniz?” der.

Ahmed Arif; “Olur” der. “Daha geniş kitlelere de ulaşmış olur. Günlük tutmanız iyi. Ama bu günlükler  sadece sizde  kalmamalı. Bir yerlerde değerlendirin” der.

Ahmed Arif’in bu önerisini bir “baba ödevi” olarak kabul eder. Antalya’ya gelen ya da ANSAN’a bir etkinlik için davet edilen  yazarlarla ilgili arşivindeki  bilgileri/notları, gazete ve dergilerde yayımladığı söyleşileri bir kitapta toplamaya karar verir. 

Kitaba almayı düşündüğü yazar sayısı 100’e yakındır. Öncelikle bu dünyadan sonsuzluğa göçüp giden ünlü yazarları “Fotoğraf Aralığından- Anılar Galerisi”adlı bir dosyada toplar. “Gelşim Sanat Yayınları”na teslim eder. Şubat 2012 de kitaplaşır. 

Arşivinde bulunan diğer yazarlarla ilgili bilgi, anı ve söyleşileri daha sonraki yıllarda “Edebiyat Söyleşileri- Anılar Galerisi 2” (S’imge Yayınları, Şubat 2019) ve “Anılar Galerisi 3” (Klaros Yayınları 2026) adlı kitaplarda toplar.

*

Yunus Yaşar, birkaç kez ANSAN yönetimine “ANSAN’IN TARİHÇESİ”nin yazılmasını önerir. Hayatta olan “Kurucular Kurulu Üyeleri” Gönül Ertügel, Tecelli Sercan Sırma, Tuncay Neyişçi ve Osman Nuri Bayacı ile temasa geçilip dernekte bir toplantı yapılmasını, anlatılanların derlenip toplanarak kitaplaşmasını ister. 

Ancak bu öneri de kabul görmez. 

ANSAN’nın  kuruluşu ve tarihçesi; Yunus Yaşar’ın anılarında/günlüklerinde olduğu  ve kitaplarına aldığı kadarıyla kalır.

*

“Arşiv” konusu  plastik sanatlar için de geçerlidir.

Başlangıçta; sergi açan her sanatçıdan bir tablo armağan edilmesi istenmişse de bu sürdürülemez. Vazgeçilir.

SÜRECEK. DEVAMI HAFTAYA CUMARTESİ GÜNÜ