KAHRAMAN KÖKTÜRK / KONUK YAZAR

Antalyaspor ağır favori olduğu karşılaşmadan 0-2 galip ayrıldı. Geçen haftaya göre oyuncu grubunun verdiği reaksiyon, istek, arzu ve özellikle merkez işgalleri değerliydi. Ama buna rağmen maçın ağır favorisi olduğunu yine tam anlamıyla hissettiren bir galibiyet olmadığının altını çizmek lazım.

“Antalyaspor neye göre bu maçın ağır favorisiydi?” diye düşünenler olabilir. Olcay Demir sonrası İstanbulspor’un oynadığı maçları izleyenler, rakiplerin neden her hafta ağır favori hâline geldiğini zaten görüyordur.

Antalyaspor, skor 0-0’ken oyunu kontrol ettiği bölümlerde de 0-1 öne geçtikten sonra da rakibine gereğinden fazla pozisyon verdi. Özellikle ikinci yarıda skor 0-1 devam ederken maçın 1-1’e geleceği hissi fazlasıyla yüklenmişti. Tam o bölümde genç Mevlüt’ün bencillik yapmayıp açısının daraldığını görmesi, kaleye vurmak yerine nokta pasla maçı koparan golün asistini yapması çok değerliydi.

Geçen haftaya göre top rakipteyken daha fazla ısıran bir Antalyaspor izledik. Topa sahip olunan anlarda ise Bünyamin’in stoperleştiği üçlü ilk fazın önünde Ceesay konumlandı. Samet ve Mevlüt çizgiye basarak genişlik verirken Ömer-Pedrinho-Streek üçlüsü merkez ve yarım alanları işgal etti. Zaman zaman Ahmet’in de derine gelmesiyle Antalyaspor merkezde oldukça kalabalıklaştı.

Bünyamin’in stoperleşmediği anlarda ise Ceesay iki stoperin arasına girdi, Bünyamin çizgiye bastı, Mevlüt iç koridora geçti. Bu rotasyonların maç içinde sürekli değiştiğini gördük. Antalyaspor adına aslında değişmeyen tek şey sol kanatsız oyun anlayışıydı. Sol kanadı klasik bir kanat oyuncusuyla kullanmak yerine sol beki yükseltip Streek’i merkeze, Ömer’i ise sol içe yerleştirdiler. Merkezde sayısal üstünlük yaratmanın planın ana parçalarından biri olduğu çok netti.

Bugün merkezde ve yarım alanlarda konumlanan oyuncuların pas opsiyonu olabilmek için derine gelmesi değerliydi. Hareketlilik de vardı. Ama burada rakibin seviyesini unutmamak lazım. Senin yaptığın rotasyonlara rakibin ne kadar cevap verebildiği de oyunun kalitesini ölçerken önemli. İstanbulspor şu anda bu konuda çok zayıf bir takım.

Antalyaspor’un önünde iç sahadaki Bodrum maçından sonra başlayacak oldukça sert bir fikstür var. Hikâyenin belirleyici noktası da bence orası olacak. Bu kadronun çok daha iyi oyunlar oynayabilecek kaliteye sahip olduğu düşüncem hâlâ değişmedi.

Sorun, bu oyunun ritmini sürdürülebilir hâle getirememek. Antalyaspor bir hafta yukarı çıkıyor, bir hafta tekrar aşağı düşüyor; ya kazanıyor ya kaybediyor, arası yok. Eğer bu dalgalanmayı azaltıp bugünkü hareketliliği daha güçlü rakiplere karşı da sürdürebilirse hikâye başka bir yere gidebilir.