EŞREF URAL / JOURNAL-KONUK YAZAR

“Alimin ölümü, alemin ölümü gibidir” diyor hadis, ne güzel.

Demek oluyor ki bir âlimin öte dünyaya göçmesi sadece bir insanın, sadece bir annenin, sadece bir babanın, sadece bir eşin ölümü değildir, bundan çok daha öte bir şeydir.

Zemherinin tam ortasında Antalya, aslında sadece Antalya şehri de değil, bütün Teke coğrafyası, bütün Toroslar, Toroslarda yaşayan bil cümle mahlukat, Toroslardan Akdenize kavuşan onlarca akarsu, salt bir alimi değil, vefalı bir kardeşini, sırdaşını, yoldaşını da uğurlamış oldu.

Kimdi bu Giray Ercenk namıyla bildiğimiz ve kendisini alim, aydın, münevver, kültür tarihçisi, yazar, araştırmacı gibi yüksek sıfatlarla tanımladığımız ademoğlu? Neydi Giray Ercenk’i bu dağlarda, bu ovalarda yaşayan yüz binlerce insandan farklı kılan? Kuşkusuz çok iyi bir kültür tarihçisiydi, kuşkusuz iyi bir araştırmacıydı, evet. Ama Giray Ağabeyi bu coğrafyanın kalbine ebediyyen nakşeden şey bütün bunlardan daha öte bir “şeydi”. Bana göre Giray Ercenk, tarihçilerin “Teke Eli”, coğrafyacıların ise “Batı Toroslar” dedikleri bu bölgeye gerçekten aşıktı! Her şeyiyle ve her şeyine aşıktı; dağlarına, sularına, insanına, tarihine, bugününe, yarınına, su sarnıçlarına, mağaralarına, ağaçlarına… Onu hepimizden farklı kılan aslında bu yanıydı.

“Alimin ölümü, alemin ölümü gibidir” diyor hadis, ne güzel.

Ama o nasıl bir bilgece duruştu öyle Giray Abi yahu! Yani bir insana alim olmak, aydın olmak bu kadar mı yakışır? O nasıl bir sükunet, o nasıl bir vakarlı duruştu öyle! İnsanda hiç mi kibir olmaz? Neredeyse bir ayaklı kütüphane olduğunu hepimiz bilirdik, ama pekala Kapalıyol’da bir ağacın gölgesinde herhangi bir insanla dostça sohbet ederken görürdük. Görürdük ve fakat hiç şaşırmazdık. Çünkü Giray Ercenk böyle bir aydındı. Dediğim gibi, O,  Antalya’nın, Teke bölgesinin ve Torosların her şeyine aşıktı, insanlarına bile!

Giray Abi’nin ölümü üzerine sevenlerinin sosyal medya paylaşımlarında onun ilk önce siyasi yönü ve mensubu olduğu parti merkeze alınarak paylaşımlar yapıldığını gördüm. Oysa bu yaklaşım Giray Ercenk gibi ufuklu bir aydını son derece daraltan, eksilten bir yaklaşım idi. Hiç kuşku yok ki Giray Ercenk, her ne kadar bir siyasi partiye mensup olsa da, bir siyasi partinin, bir beşeri ideolojinin dar kalıplarına sığmayacak kadar geniş bir alim idi. Onu belki de hepimizden farklı kılan, hepimizden üstün kılan taraflarından birisi de bu yanıydı. Giray Ercenk salt bir siyasi partinin yahut siyasi düşüncenin değil, bütün Antalya’nın, bütün Torosların, bütün Teke coğrafyasının yiğit, çalışkan, ahlaklı, bilge bir evladı idi. Ve inanıyorum ki sonsuza dek hep bu özellikleriyle anılacak.

“Alimin ölümü, alemin ölümü gibidir” diyor hadis, ne güzel.

Diyebilirim ki Teke coğrafyasını bu bölgede yaşayan insanlara, yani bizlere, Giray Ercenk sevdirdi. O sadece bir yerel tarih araştırmacısı değildi çünkü. Aynı zamanda bir kültür tarihçisi, aynı zamanda bir doğa tarihçisi idi. Damdaki Deve Sürüsü, Dünden Bugüne Döşemealtı, Dağ’ın Dili, Dünden Bugüne Teke Eli adlı eşsiz eserleri sayesinde bu dağları, bu toprakları, bu ovaları yüreklerimize bir nakış gibi işledi.

Şimdi tam da bu noktada, Antalya Ticaret ve Sanayi Odası’na teşekkür etmek şart oldu. Çünkü ATSO, bu değerli aydınımızı bütün imkanlarıyla sahiplenerek, onun kıymetini bilerek, eserlerini yayımlayıp tanıtarak, bu şehre çok önemli bir hizmette bulunmuş oldu. Bu hususta hakkını teslim etmek gerekiyor.

Ve artık bu şehirdeki kamu yöneticilerine düşen görev, Giray Ercenk adını taşıyan bir kültür merkezi inşâ etmek olmalıdır.  Giray Ercenk bunu hak ediyor. Ve elbette Antalya da hak ediyor.  

“Alimin ölümü, alemin ölümü gibidir”. Alimler ölünce değil, unutulunca ölürler.