ŞENER METE / KONUK YAZAR

“Eğirdir Dağ Komando ve Eğitim Merkezi’ne gelen komando adayını, eğitim elbiselerini giydikten sonra sıkı bir eğitim bekler. Çakı gibi komando olmak, öyle kolay değildir.

Sabahleyin 4 km’lik koşuyla başlayan eğitim, tam teçhizatlı onlarca kilometreye ulaşan yürüyüşe kadar pek çok aşamadan geçer.

Komando adayları yemin töreni öncesine kadar genel piyade eğitimi ve yanaşık düzen eğitimine tâbi tutulur. Bu arada kendisini komandoluğa yetersiz gören ya da doktor kontrolüyle komandoluğa elverişli bünyeye sahip olmadığı anlaşılanlar, piyade eğitimine ayrılırlar. Eğitim almış olsalar bile derslerde başarılı olamayanlar dönem sonunda yine komando olamaz.

Mavi bere taktıktan sonra tam bir komando adayı olduğu kanıtlananlar için asıl komando eğitimi şimdi başlamaktadır artık. Mayın, pusu göğüs göğüse savaş, gece harekâtı, sızma, dinleme, yön bulma, keşif, travers, dağdan inme, sudan geçme, dalma eğitimi gibi eksiksiz savaş eğitimi verilir.

Komando; attığını vuran, bazen tek kurşunla iki düşmanı etkisizleştiren askerdir. Bu eğitimin sonunda, günlerce arazide saklanabilmenin yanı sıra açlığa ve susuzluğa dayanma yeteneğine de kavuşulur. Ve komando, hayatı idame denilen eğitimle, aç kaldığında doğada yenilebilecek her tür hayvan ve bitkiyi öğrenir.

Sonuçta komando; uzun süre acıkmayan, susamayan, yorulmayan, savaşan ve nihayet başaran bir askerdir artık.

3,5 aylık eğitimden sonra kıt’a görevi için elini torbaya daldırır. En çok sevinenler, en sorunlu yörelere gidecek olanlardır. Aldığı eğitimle neleri ne kadar yapabileceğini öğrenen komando, askerliği sonrasında da aldığı eğitimi günlük yaşamında uygulayabilen insan olarak yetişir. Komando eğitimi
alan kişi, hayatında da başarılara imza atmaya hazırdır. Çünkü hem kendisinin hem de karşısındakilerin yapabileceklerini iyi tahmin etmektedir.

O, inançlıdır. O, ülkesini ölürcesine sever. O, Atatürkçü düşünceye sahip, ülkenin iyi yetişmiş bir neferidir. O,
Komandodur.”

Ben de 156. dönem Yedek Subay adayı olarak Eğirdir Dağ ve Komando Okulu’nda eğitime başladım. Daha birinci gün sabah kahvaltısında 5 kilometre koşturdular. Ham vücutlar, o gün belli olmuştu zaten. Astigmat olduğum ortaya çıkana kadar o eğitimleri zorlanarak da olsa yaptım.

Eğirdir, benim en sevdiğim ilçelerimizden biriydi. Burayı her zaman İsviçre’ye benzetmişimdir. Ne zaman Eğirdir’den
geçsem, çıkana kadar gölü seyrederim. Bu sevginin içinde anılarım da vardır Eğirdir’de.

1999 yılında, Haber Dairesi Başkanı Okay Göçer’e,asteğmenlerin kur'a çekimini özel haber yapmak istediğimi
söyledim. O güne dek, hiçbir kanalda asteğmen kur’a çekimi töreni için çekim izni verilmemişti. Belki de öyle bir haberi yapmak için başvuran bir muhabir de olmamıştı. Haber Dairesi Başkan yardımcısı ve Anadolu’dan Görünüm programının yapımcısı Güntaç Aktan’dan birkaç telefon numarası rica ettim. Görüştüğüm subaylarla, Merkez Haberler’den Tevfik Fikret Dinçer’in de adını verince, işim çok kolaylaştı. Tarih ve saat olarak onay çıktı. Hemen Dağ ve Komando Okulu komutanının emir subayını aradım, bir kameramanla birlikte geleceğimizi söyledim. Asteğmenlerin kur’a törenini çekeceğimizi, mümkünse 2-3 Asteğmen ile de röportaj isteğimiz olduğunu belirttim. Emir Subayı Albay, bize Askerî gazinodan 2 gecelik yer ayırttı, geliş gidişimizde bize yardımcı olacak subayların adını verdi.

Kameraman arkadaşım Türkay Koç ile birlikte Eğirdir’e vardık. Yıllar önce eğitim gördüğüm okulu bir kez daha dolaştım.

Televizyon tarihinde ilk kez asteğmenlerin kur’a çekim törenini kayda aldık, 3 asteğmen ile röportaj yaptım, Türkay Koç muhteşem görüntüler aldı, toplu çekimler yaptık. Ankara’ya gelip yaklaşık 7 dakikalık bir özel haber hazırladık. Yukarıdaki metin aynen haberde yayımlandı.

Birkaç ay önce Abdullah Öcalan’ın yakalanıp yurda getirilmesi, haberin önemini ortaya koyuyor, ilk verilen bir kur’a töreni de haberi popülerleştiriyordu.