PROF DR ORHAN ÖZÇATALBAŞ / KONUK YAZAR

Zeytin dalı barışın sembolüdür. Barış ise büyük değer! 

Savaş ve kaos çıkarmak amacıyla ittifak kurmak ne kadar büyük bir insanlık suçuysa, barış ve refah için ortak çalışmak, güç birliği yapmak, ittifak kurmak, müttefik olmak bir o kadar büyük erdemdir. Mazlumun yanında durarak acıyı, gözyaşı ve esareti ortadan kaldırmak, hak ve hukuku hakim kılmak üzere yola çıkmaksa bilgeliktir, irfan ve medeniyet sahibi olmaktır. Bu yolda tek başına kalmak ise; şüphesiz insanlık adına vahim olsa da insanlık değerlerinin korunması için verilen büyük bir hizmettir. 

Bugün bölgesinde ve dünyada hak ve hukukun tesis edilmesi yolunda mücadele veren Türkiye’yi değerli kılan, köklü medeniyetinden gelen değerlerini her şeye rağmen koruyabilmiş olması ve savunmak yönünde güçlü bir irade ortaya koyabilmesidir. Tek başına kalmayı göze alarak hak ve adalet davasında tavizsiz ilerlemek, mücadele vermek ve ayağını bastığı her yere ümit ve insanlık değerlerini götürebilmek irade ve kabiliyeti Türkiye’yi bugün medeniyetin en üst noktasına çıkarıyor, yüceltiyor ve adeta yıldızlaştırıyor. 

 

Müttefikliklere Zeytin Dalı!

Düşünüldüğünde ne kadar acıdır, müttefiklerine yani dostlarına zeytin dalı uzatmak! 

Pekala; bir devlet için imza konulan sözleşmedeki kabulleri unutmak mümkün müdür?  Tabi ki olamaz! 

Esasen müttefiklik sözleşmesi ilk anda aynı sözleşmeye imza koyanlar arasında karşılıklı uzatılan zeytin dalıdır ve imza konulan metinler sizi ortağız, dostuz, beraberiz noktasına getirir.  Ancak; en zor anınızda aynı sözleşmeye imza koyduğunuz müttefikiniz, varlığınızı tehdit eden terör örgütleriyle birlikte karşınıza karşıt bir güç olarak çıkarsa ne olur?  Bu durum müttefiklikle açıklanabilir mi? Dahası müttefiklikle bağdaşır mı ve bu çarpık anlayış acaba neyi temsil eder? Müttefiklik bağını uluslararası antlaşmalarla imza altına alanların karşınıza sizi tehdit edecek araçlarla birlikte geçmesi ne demektir?  Ve bu çerçevede olup biteni anlamak için sorulacak pek çok soru…

 

Uzun yıllar boyunca idrak etmekte zorlanılsa da bugün artık akvaryumun suyu berrak ve özellikle Suriye’deki sürece dahil olan bazı müttefiklerin tutumları niyetlerini ortaya koyuyor ve her şey tüm açıklığıyla görünüyor. Özellikle 2015 yılından itibaren devam eden ve bugünlerde ortaya çıkan saldırılar ve somut gelişmelerle netleşen müttefiklerin olumsuz ve Türkiye karşıtı  tutumları, artık Türkiye için kavranması zor ve büyük hayal kırıklıklarıyla devam eden bir sürecin tamamlamasına yol açmıştır. 

Türkiye artık olaylara rasyonel bir çerçeveden bakıyor ve kararlılıkla milli çıkarlarını korumak yönünde inisiyatif alıyor.  Bunun bir sonucu ve büyük devlet olmanın gereği olarak Türkiye ayakları yere basan soğukkanlı bir tavırla müttefiklerine kapılarını kapatmıyor ve “zeytin dalı uzatarak bir şans daha tanımak” üzere politika izliyor. Türkiye’nin bu tutumunun ne büyük bir asalet göstergesi olduğunu tarih kaydediyor.  Söz konusu erdemli tutum; kadim bir medeniyete sahip olmanın, irfanın, bilgeliğin ortaya koyduğu bir tavırken, dostların yada müttefiklerin anlamlı tepkisizliği yada edepsizliğini de iyi anlamak gerekiyor!

Pekala müttefiklik kavramını yoksa biz mi yanlış biliyoruz, yada muhataplarımız mı? ve acaba bazı kavramlara biz mi farklı anlam ve değer yüklüyoruz, düşünmek gerekiyor.

 

 

 

Bakalım! müttefiklik nedir?

Türk Dil Kurumu “bağlaşık olan” demiş, esasen anlaşma ile bağlanmış olan,  ittifak halinde olan, işbirliği yapanlar topluluğu, aralarında anlaşma veya sözleşme sağlanmış olanların oluşturduğu topluluk, anlaşmaya dayalı birbiriyle sıkı sıkıya bağlı ve karşılıklı bağımlı olan anlamında kullanılıyor.

 

O halde; müttefiklik tek tarafa değil tüm taraflara karşılıklı sorumluluk yüklüyor. Bir örnek üzerinden gidelim, örneğimiz NATO olsun.