YUNUS YAŞAR / KONUK YAZAR

11-15 Mayıs 2026 tarihleri arasında, Antalya Aydın Kanza Sanat Galerisi’nde açtığım 111. Kişisel Resimli Şiir Sergim sona erdi.

Edebiyatı, şiiri, resmi ve sanatın birleştirici gücünü paylaşmak üzere, sergimi onurlandıran arkadaşlarıma ayrı ayrı selam, sevgi ve saygılarımı sunarım.

Sergilerimde özellikle iki soruyla karşılaşıyordum.

1. Neden Resimli Şiir Sergisi?
2. Neden hep Antalya Aydın Kanza sanat Galerisi?

Bu güne değin, bu soruları yönelten arkadaşlara yüz yüze cevap vermeye çılışmıştım. Bu kez,  sergimi onurlandıran arkadaşlara topluca anlatmaya çalıştım.

NEDEN RESİMLİ ŞİİR SERGİSİ

60’lı yılların sonu. Mersin’de gazetecilik yapıyorum. Ümit Yaşar Oğuzcan’nın kardeşi Mehmet Başak Oğuzcan, Mersin’de “Dostlar” kitabevini çalıştırıyor. Zaman zaman uğruyor, hem kitap ihtiyaçlarımı gideriyor, hem sohbet ediyorum.

Öğleden sonraları Ümit Yaşar Oğuzcan ve Mehmet Başak Oğuzcan kardeşlerin babaları Lütfi Oğuzcan da uğruyor, kendisinin engin görüşlerinden yararlanıyorum.

Ümit Yaşar Oğuzcan, ailesini ziyaret etmek üzere Mersin’de. Kitabevinde, Metin Eloğlu’nun “Ayşemayşe” adlı kitabını vitrine yerleştirmeye çalışıyorlar.

Ümit Yaşar Oğuzcan, “Yunuscuğum diyor, Metin (Eloğlu), biliyorsun gıtlak kanseri. “Ayşemayşe” kitabını kendi gayretlerimle çıkardım. Hayata gözlerini yummadan önce bir sergi açalım diyorum. Sen “hatyazı” (güzel yazı) tekniğini biliyorsun. Metin’in desenlerini, fotoğraflarını ve şiirlerini vereyim, ben de kendi şiirlerimden birkaç tanesini… Sen de Kelebek’te yayımladığım şiirlerinden birkaçını seçersin, ortak bir “Resimli Şiir Sergisi” açalım. Bunları tablo haline getirmek de senin görevin olsun” diyor.

“Olur Ağbi diyorum. Birkaç ay içinde sergilenecek hale getiririm, siz merak etmeyin.”

Ümit Yaşar Oğuzcan, Metin Eloğlu ve Yunus Yaşar’ın şiirleri, Metin Eolğlu’nun  desen ve fotoğraflarıyla üçlü/karma “Resimli Şiir Sergisi” adı altında bir sergi açıyoruz.

O dönem Ümit Yaşar Oğuzcan İstanbul’da ve Hürriyet Gazetesi’nin Kelebek Eki’nde şiir sayfası düzenliyor. Daha sonra Metin Eloğlu’nu kaybediyoruz.

Bir gün Ümit Yaşar Oğuzcan’a, “Ağbi diyorum, bundan sonra ömrüm yettiğince “Resimli Şiir Sergisi”ni her yıl aksatmadan sürdürmek istiyorum. Bana müsaade eder misiniz?”

“Sürdürebileceksen niye olmasın” diyor.

O günden sonra, hiç aksatmadan her yıl Nisan ya da Mayıs aylarında “Resimli Şiir Sergileri” açıyorum.

11-15 Mayıs 2026 tarihleri arasında Antalya Aydın Kanza Sanat Galerisi’nde açtığım bu sergi 111. Sergim oluyor.

Anlayacağınız, Ümit Yaşar Ouzcan ve Metin Eloğlu’nun miraslarını bu güne değin sürdürmeye çalıştım.”

NEDEN ISRARLA AYDIN KANZA SANAT GALERİSİ

1980 öncesi bu alan Antalya Merkez Komutanlığı idi. Ana yola bakan güney cephesinde askeri koğuşlar bulunuyordu. Alanın etrafı tel örgülerle çevrili idi.

12 Eylül 1980 askeri darbesi’nde bütün sendika faaliyetlerinin askıya alınması nedeni ile DİSK ve bağlı sendikaların da faaliyetleri durdurulmuştu.

Ben o dönemde T.İ.S. (Türkiye Toprak-Su Tarım İşçileri Sendikası) Antalya Şube Başkanlığı’nı yürütüyorum. Bir gece yarısı evimden alınıp yargılanmak üzere ilk gözaltına alındığım yer burası idi. Yani Antalya Jandarma Merkez Komutanlığı.

Beni, askerlerin cezalarını çekmek üzere kapattıkları “Disiplin” koğuşuna attılar. Sabaha karşı, güneş doğmak üzere. Disiplin koğuşunun önünde bir çocuk. Çocuğun önünde bir tabla. Tablanın içinde simitler..

Pencereye doğru  yöneldim, çocukla göz geze geldim.

Sabah saat 10.00 suları. Sorgulanmak üzere Adliye’ye götürecekler. Başımdaki görevli jandarma erine “Kardeşim, bana bir kağıt bir kalem verebirir misiniz dedim. Hemen vereceğim”

Asker, arka cebendeki blok not defterini çıkardı, bir yaprak koparıp bana uzattı. Göğüs cebindeki kalemi de…

Üzerine şunları yazdım:

“Bir umut sesiyle boğuyor

Beni her akşam

Kuru anız sarısı bu çocuk

İlenç mi ağzındaaki salyalar

Sebil mi gözyaşların

İşliğini ıslatıyor ya a çocuk..

Soğuk yükselen bu duvarlar

Çılgın arsız demir kapı

Bu tel örgü

Bu hapisane yerine

Bir çiçeklik bir çocuk parkı

Salıncaklı yuncaklı

Ya da bir orman

Ağaçları bir birine kucaklı

Yapılsaydı

Yapılsaydıııı

Olsaydı yaaa

Olsaydı..”

*

Gün oldu devran döndü. Buradaki Jandarma Merkez Komutanlığı buradan taşındı. Koğuşlar ve idari bina yıkıldı. Tel örgüler söküldü. Yerine toprak döküldü. Ağaçlar dikildi; dalları birbirine kucaklı..Yaprakları sevişir oldu bir hışırtıyla rüzgârın önünde. Bir köşesine çocuk parkı yapıldı; çocuk sevinçleriyle şenlendi Antalya. İçine bir de sanat galerisi..

İşte ben inatla ve inatla ilk gözaltına alındığım bu yerde her yıl resimli şiir sergileri açıyorum. Edebiyatı, şiiri, resmi ve sanatın birleştirici gücünü sanatsever dostlarla paylaşmaya çalışıyorum.

Şimdi anlata bildim mi her yıl neden “resimli şiir sergisi” açtığımı ve neden İlle de “Aydın Kanza Sanat Galerisi?”.

*

Yoruldum artık. Sağlığım elvermiyor. Tabloları oradan oraya taşımaya, sergilenmek üzere resimleri kimi kez duvarlara asmaya, kimi kez şövale üzerine yerleştirmeye.. Sergi sonu tekrar toplayıp götürmek beni yoruyor artık.

111. Resimli Şiir Sergisi ile sonlandırıyorum.

“Neden 111. Sergi?” diyeceksiniz.

57 yıl önce; Ümit Yaşar Oğuzcan, Metin Eloğlu ve Yunus Yaşar üçlü bir ortak sergiyle başlatmışlardı “Resimli Şiir Sergisi”ni.

2026 yılının 11 Mayıs”ında üç adet “1” sayısını yan yana getirerek “111. Kişisel Resimli Şiir Sergisi”ni açmış oldum.

Dile kolay; 57 yılda 111 sergi. Her sergimde beni yalnız bırakmayan, değerli zamanlarından ayırıp sergilerimi onurlandıran tüm sanat sever dostlarıma ayrı ayrı teşekkür eder, selam, sevgi ve saygılarımı sunuyorum.

Ümit Yaşar Oğuzcan ve Metin Eloğlu üstadlarımın anıları önünde saygı ile eğiliyorum.

Rahmetle ve ışıklar içinde uyusunlar.