YUNUS YAŞAR / KONUK YAZAR

Sunay Akın, ANSAN’da (Antalya Sanatçılar Derneği) yaptığı bir sohbette anlatmıştı. Tomas adında bir Amerikalı Cumhuriyet’in ilk yıllarında bisikletle İstanbul’a gelir. O güne değin bisikleti hiç görmeyen İstanbullu meraktan sokaklara dökülür.

Tomas, bisikletle Kocaeli üzerinden Ankara’ya gelir. Ankara’da valilikçe törenle karşılanır. Ankaralılar bisiklete binen Tomas’a sevgi gösterilerinde bulunurlar. Şimdilerde bisiklete pek rağbet yok. Genelde çocuklar ve evlerinde arabaları olmayan gençler biniyorlar.
*
80’li ve 90’lı yıllar. Sinema ve tiyatro oyuncusu Coşkun Göğen’le (Tecavüz Çoşkun) genellikle Antalya Atatürk Caddesi ve takibet Işıklar caddesinde karşılaşırdık. O da benim gibi bisikletlilerden. Bir gün; “Bir seninle ben kaldık bisikletten bir üst taşıta terfi edemeyen” diye takıldım.

“Ben nihayet terfi ettim, Bir motor aldım. Artık motorla gidip geleceğim” demişti de gülüşmüştük.

Antalya’nın yoğun trafiğinde artık bisikleti araçtan saymıyorlar. Ben de bir taşıtın altında kalmamak için ara sokaklardan gelip gidiyorum. Sürekli kullandığım ara sokaklardan biri de Atatürk Caddesi 1302 Sokak. Genellikle romanlar oturur. Sit alanı ilan edilmiş bir mahalle. Onarılmamış ve yıkılmaya yüz utmuş Kaleiçi evlerini andırır. Kadınlar kapı önlerine sandalye ya da minderlerini atarak sohbet ederler gün boyu.

Ben oldum olası “çingene” kültürünü merak etmişimdir. Bu yüzden de zaman zaman şiirlerime konuk olurlar. Kerim Korcan’ın bir sohbet anında “Kadınlar içinde orospuları, insanlar içinde çingeneleri severim. Çünkü orospular namusun, çingeneler milliyetçiliğin sömürüsünü yapmazlar” demişti bana. Kerim Korcan’a yazdığım bir şiirde bu sözü bir dizeye dönüştürerek kullanmıştım.

“Çingenelerin yoğun şekilde yerleşik ve göçer olarak yaşadıkları Osmaniye, Dörtyol, İskenderun, Balıkesir, Susurluk, Adana, Mersin, Çankırı, Edirne, ve Kırklareli gibi kentlerdir. Çeşitli araştırmalara göre, Türkiye’de 1 milyondan fazla Çingene yaşadığını, bunun 100 bin kadarının göçer hayatı sürdürdüğünü, diğerlerinin ise şehrin varoşlarında gecekondu, çadır ve baraka türü yerlerde yaşadığını göstermektedir.

Araştırmacılara göre “Çingeneler çok genç yaşta evleniyorlar, dışarıya kız vermiyorlar ve kız almıyorlar. Alan/veren çingene toplumundan çıkmış kabul ediliyor ve iyi gözle bakılmıyor.

Çingeneler sığır eti yemiyorlar. Özellikle dişi hayvanların etlerine ilgi gösteriyorlar. Tavuk, hindi tüketiyorlar. Çingenelerin dini inançları ise bulundukları ülkenin dinini kabul ediyorlar. Bu görece bir kabul. Aslında eski Hint kültürü ve inançlarını aralarında yaşatıyorlar.”
*

Arabam olmasına rağmen, ben hâlâ bisiklet kullanmaya devam ediyorum. Zaman zaman şakalaştığım Coşkun Göğen şimdilerde taşıt olarak ne kullanıyor merak etmiyor da değilim hani.

Kendisine sağlık ve huzur dolu bir yaşam dileklerimle..