EŞREF URAL / JOURNAL-KONUK YAZAR

Ne vakit bir politikacı eline bir mikrofon alıp sahneye çıksa ve “kutsal davamız, kutsal partimiz” diye bir nutuk söylemeye kalksa, güleceğimi tutamam. Tutamam, çünkü o aslında profesyonel bir edayla vazifesini ifa etmektedir. Nihayetinde o bir ahlak felsefecisi değildir ve siyasi hedefine kavuşmak için karşısındaki kitleyi etkileme ve ikna etme gayreti içindedir. Elbette kendisi de bilir mensubu olduğu partinin kutsal bir davası ve hikayesi olmadığını. Ama neylersiniz ki “işin raconu” böyledir ve bu rolü başarıyla oynamak zorundadır.

     Şu basit soruyla devam edelim; bir siyasi parti kutsal olabilir mi? Şayet söz konusu olan modern bir toplumda kurulmuş bir siyasi parti ise, sorunun yanıtı son derece basittir: hayır, hiçbir siyasi partiye kutsallık atfedilemez. Kim kurmuş, hangi şartlarda kurulmuş olursa olsun, bir parti sadece bir partidir, daha ötesi değil. Çünkü partiler hedefe giden yolda sadece bir araçtır. Bu bir milli kurtuluşcu parti olabilir ya da bir sınıf partisi yahut milliyetçi veya İslamcı bir parti, hiç fark etmez. Partilerin görevi iktidara gelmek ve ülkeyi yönetme iddiasından ibarettir.

Ama öyle insanlar vardır ki, bir siyasi parti onlar için her şeydir! Onsuz düşünemezler, onsuz nefes alamazlar, onsuz yaşayamazlar! Onun için o siyasi parti kutsaldır, baba ocağıdır, o partiyi kuran lider dünyanın en özel insanıdır, başarılı olsa da olmasa da ona bağlılık esastır. Çünkü onun partisi asla hata yapmaz, seçimlerden başarısız çıksa bile hata partide değil, ona oy vermeyen toplum kesimlerindedir!

Ama bereket ki son zamanlarda ülkemizde siyasi partiler resmen pul pul dökülüyorlar, ne kutsallıkları kalıyor ne itibarları. Ben bu dökülme halini daha çok “putların yıkılması” şeklinde değerlendirmekten yanayım. Kutsal bilinen dev mekanlar birer put gibi yerlerde yuvarlanıyor. Örnek verelim; Türk milliyetçiliğinin en etkili ve en kitlesel siyasi hareketi MHP resmen paramparça oldu ve anketlerde parti oyu %3 civarında ölçülüyor. Cumhuriyeti kuran parti olma iddiasındaki CHP karpuz gibi ikiye bölündü ve anketlerde oy oranı %3’lerde ölçülüyor. Eğer Ak Parti iktidarda olmasa çok büyük ihtimalle aynı kaderi o da yaşayacak.  

Sadece siyasi partiler mi yıkılan? Elbette hayır. Liderler de toplumun gözü önünde her geçen gün bir mum gibi eriyorlar ve gözden gönülden düşüyorlar. 13 yıl CHP gibi bir partiyi yöneten bir adam, şimdi kendi taraftarları tarafından “hain” olarak görülüyor. Bütün ömrü boyunca Türk milliyetçiliği üzerine kelam etmiş bir lider, şimdilerde kendi kitlesi tarafından “Apocu” olarak nitelendiriliyor. İslamcı siyasetin de bilhassa siyasi ahlak dersinden sınıfta kaldığı ve toplumsal desteğinin çok eksildiği tartışmasız bir gerçek. İktidardan düştükten sonra onlar hakkında bizzat kendi taraftarlarının neler diyeceğini tahmin bile edemeyiz.

Hülasa, sevgili dostlar, bana göre, günahıyla sevabıyla Türkiye tarihinde bir dönem kapanıyor. Bu günlerde siyaset meydanında yaşanan tuhaf olaylar aslında bir bitişin ve bir yeni başlangıcın doğum sancıları. Ülkemizin geçen uzun yıllarına damga vurmuş pek çok siyasi kurum, parti yahut lider, gözümüzden ve gönlümüzden düşerek, adım adım hayatımızdan çıkıyorlar. Yeni dönem, kısa bir süre sonra, yeni aktörler ve yeni kurumlarla elbette devam edecek. Ve Türkiyemiz, geçen on yıllar içinde yaşadığı travmalardan büyük dersler çıkartmış bir ülke olarak daha aydınlık bir yolda, daha bilinçli ve daha ahlaklı önderler eşliğinde yoluna devam edecek. Bu yeni dönemde liderler ve partiler asla kutsanmayacak, onlara ilahi varlıklarmış gibi davranılmayacak. Aklımızı kullanacağız ve Allahın bize verdiği bu büyük hazineyi hiçbir lidere teslim etmeyeceğiz. Ülkemizin yeni dönemi her alanda geçmişten daha iyi olacak, bundan hiç kuşku duymuyorum.