YUNUS YAŞAR / KONUK YAZAR

Yıl 1978 yılı sonu ve 1979 başları. DİSK'e bağlı T.İ.S. (Türkiye Toprak-Su Tarım İşçileri Sendikası) Antalya Şube Başkanlığı, Akdeniz Bölge Temsilciliği'ni yürütüyorum.

Bülent Ecevit Başbakan. DİSK'e bağlı çoğu sendikalar Türkiye genelinde hükümetle yürüttükleri toplu-iş sözleşmelerinde tıkanma noktasına gelmiş; TARİŞ, FİSKO-BİRLİK, ÇİKO-BİRLİK ve ANTBİLRİK'te üretimi  durdurarak direniş kararı almışlar.

ANTBİRLİK- Aksu İplik Fabrikası’ndaki direniş otuzuncu gününü çoktan aşmış. Fabrikada üretim durdurulmuş, üretimden gelen zarar büyük boyutlara ulaşmış.Makinaların bir kısmı tahrip edilmesi sonucu çalışmaz durumda. Fatura işçiye kesilmek isteniyor.

DİSK'e bağlı Antalya'daki sendikalar sık sık toplantılar düzenleyerek çözüm yolları aramakta. Dönemin Antalya milletvekili ve Enerji Bakanı Deniz Baykal'la görüşülüyor. Baykal, topu Başbakan Ecevit'e atıyor. Randevu alınması için aracı olunması konusunda ricada bulunuluyor. Bir süre sonra Deniz Baykal, Antalya DİSK Bölge Temsilciliği’ni arayarak; Başbakan Bülent Ecevit'in dönemin Romanya DevletBaşkanı Çavuşevski ile Antalya'da bir görüşme  yapacağını, bu görüşme öncesinde ANTBİRLİK direnişi ile ilgili görüşülebileceğini söylüyor.
*
Türkiye genelinde benzin kıtlığı var. Sürekli ve Aksulular havaalanından şehringirişine değin yolun iki tarafına  traktörleri dizmişler, kimi traktörlere atları ve eşekleri koşmak suretiyle benzin kıtlığını protesto ediyorlar. Bülent Ecevit havaalanından şehir girişine değin döviz ve pankartları okuyarak kalacağı Konyaaltı Caddesindeki DSİ Dinlenme tesislerine geliyor.
*
Akşam saat 21.00 sularında konuyu görüşmek üzere DİSK ve bağlı sendikalar; TEKSTİL, GENEL-İŞ, TOLEYİS ve T.İ.S. Sendikaları Şube Başkanları olarak D.S.İ misafirhanesine gidiyoruz. Bizi kapıda Rahşan Ecevit karşılıyor. Biz çaylarımızı içerken Rahşan Hanım yukarı çıkarak Ecevit'e haber veriyor. Bir müddet sonra beraber iniyorlar. Görüşme başlıyor.

ANTBİRLİK'le ilgili bütün sorunları kendisine aktarıyoruz. Dikkatle dinliyor. Bitti mi? diyor. Bitti diyoruz.

Ekonomik sorunlardan söz ediyor. Sermayenin hükümeti devirmek amacıyla gazından tuzuna, şekerinden yağına, benzininden mazotuna her şeyi stokladığını, piyasadan çektiğini anlatıyor. Şunu unutmayınız ki diyor; Türkiye'de iktidarları sermayedarlar kurar, sermayedarlar düşürür diyor. Biz yastık altındaki altınları piyasaya kazandırmak için sarraflara defter tutma zorunluğunu getirdik. Adamlar meclisin ortasına teraziler koydular. Bir kefesine altınlar, diğer kefesine milletvekilleri için ağırlığınızca altın var dediler. Bu ağır koşullar altında benim yapabileceğim fazla bir şey yok diyor.

Kısa bir şaşkınlık ve suskunluktan sonra söze giriyorum; Madem ki Türkiye'de iktidarları sermayedarlar kuruyor, sermayedarlar düşürüyor, biz dağlara taşlara,ovalara, yaylalara neden KARAOĞLAN diye yazdık? Sizi iktidara proletarya dediğimiz işçi, emekçi, köylü, esnaf kısacası yoksul vatandaşlar getirdi.

Sermayedardan aldığınız oy kaçtır ki, sizi iktidara onlar getiriyor ve onlar götürüyorlar? Konuşmalar.. tartışmalar..
*
Bir uzlaşma sağlanamadan ve ANTBİRLİK direnişine bir çözüm bulunamadan ayrılıyoruz.

SONUÇ MU?

Çözümü yine kendimiz buluyoruz. Toplumcu -gerçekçi şiirin öncülerinden, işçi sınıfının ve emeğin yılmaz savunucusu Hasan Hüseyin Korkmazgil'in büyük gayret ve çabalarıyla işi tatlıya bağlıyoruz.

Antbirlik’te yetkili sendika, işveren temsilcileri ile tıkanan görüşmelere yenidenbaşlıyor. Önce, Aksu İplik  Fabrikası’ndaki grev çadırları sökülüyor. İşçi direnişi sonlandırıp işbaşı yapıyor.

Hasar görmüş makinalar onarılıyor. İşveren ile yetkili sendika arasındaki askıya alınan sözleşme müzakereleri yeniden başlıyor.

Bu uzlaşı; TARİŞ, FİSKO-BİRLİK ve ÇİKO- BİRLİK uyuşmazlıkları için de bir örnek oluyor. Buralarda da, yetkili sendikalar işverenle masaya oturarak sözleşmelerini bağıtlamış oluyorlar.