HASAN YAKUP CANGÜVEN / KONUK YAZAR

Geçmişe gereğinden fazla takılıp kalmayın.

Evet, dün dünde kaldı; yaşandı, bitti ve artık hükmünü tamamladı. Ama bu, onu bütünüyle unutmanız gerektiği anlamına gelmemeli. Çünkü yaşanmış her olayın, her sevincin, her acının insana mutlaka öğreteceği bir şey vardır.

Hatırlayın, anımsayın, fakat geçmişin tutsağı olmayın. Bütün vaktinizi ve enerjinizi geçmişin sokaklarında tüketmeyin. Sürekli geçmişe dönüp geriye bakarsanız bugünü ıskalar, yarını sağlıklı yaşayamaz, hayatın tadını da tuzunu da kaçırırsınız.

Hayatı, hareket hâlindeki bir otomobile; kendinizi ise direksiyon başındaki sürücü gibi hayal edin. Dikiz aynası ara sıra arkaya bakmanız, mesafenizi korumanız ve geride kalanları kontrol etmeniz için vardır. Ama direksiyonu sadece dikiz aynasına bakarak kullanmaya kalkarsanız, eninde sonunda ya önünüzdeki araca çarparsınız ya bir engele toslarsınız ya da kendinizi bir şarampolde veyahut hiç istemediğiniz bir çıkmazın içinde bulursunuz.

Olmaz olmaz demeyin. Hayatta hiçbir insanı, hiçbir rakibi küçümsemeyin; hiçbir ihtimali de hafife almayın. İnsana dair hiçbir şey sizi şaşırtmasın. Çünkü insan, nefs taşıdığı ve duygularının tahrikine kapıldığı sürece hata yapma, yanılma ve gaflete düşme potansiyeline her zaman sahiptir. Mesele, hiç hata yapmamak değil; hatalardan ders alıp aynı yanlışa yeniden düşmemek, nefsin ve zaafların hayatın direksiyonunu tekrar ele geçirmesine fırsat vermemektir.

Geçmiş, unutulması gereken bir yük değil; doğru okunması gereken bir tecrübedir. Ondan ibret alın, payınıza düşen dersi alın ve sonra da beterin beteri var diyerek yolunuza devam edin. Hayat, geriye bakarak takılıp kalanları değil, önünü görerek kontrollü, dengeli ve hak yolda doğru şekilde ilerleyenleri varış noktasına ulaştırır.

Dikiz aynasına elbette ihtiyaç vardır; ancak gözünüzün asıl üzerinde olması gereken yer, önünüzde uzanan yoldur. Çünkü insanı hedefe ulaştıran şey, sürekli geriye bakması değil; geçmişin hikmetini yanında taşıyarak önündeki yolu dikkatle izlemesi ve istikametini muhafaza etmesidir. İstikametini kaybedenler hedeflerine asla varamazlar.

Allah nasip etmişse ve ömrünüzde varsa, yol uzun. Kaptan koltuğunda siz oturuyorsunuz ve direksiyon sizin elinizde. Bundan sonrası, hangi yöne bakacağınıza ve direksiyonu hangi istikamete çevireceğiniz; aklınıza, vicdanınıza, imanınıza ve milli ve manevi değerlerinize bağlıdır. Gözünüz doğru yolda, aklınız, kalbiniz ve fikriniz hakikatten yana olsun. Sakın yoldan çıkmayın…

Hayat yolunda ilerleyen yalnız siz değilsiniz; herkes kendi istikametine doğru yol alıyor. Kiminin yolu uzun, kimininki kısa; kiminin yükü ağır, kimininki hafiftir. Yolun bir yerinde arıza yapabilir, dörtlülerinizi yakıp yardım beklemek zorunda kalabilirsiniz. O an durup size el uzatacak vicdan sahibi insanlar elbette vardır; fakat sayıları düşündüğünüz kadar çok olmayabilir. Hatta bazen hiç kimse durmayabilir. Çünkü herkesin ulaşmak istediği bir hedefi, yetişmesi gereken bir yer ve omuzlarında taşıdığı kendine özgü sorumlulukları vardır.

Bu sebeple hayatınızı, mutlaka birilerinin gelip sizi kurtaracağı beklentisi üzerine kurmayın. Yola her zaman kendi imkânlarınızla devam edebilecek şekilde hazırlıklı olun. Tedbirinizi önceden alın, bakımlarınızı tam ve eksiksiz yaptırın, suyunuzu ve azığınızı eksik etmeyin. Dinlenmeden, uykusuz direksiyon başına geçmeyin. Sonra, karışacağınız kazayı maddi hasarlı dahi atlatsanız faturası ağır olabilir.

Ne diyor insanın geçmişe takılıp kalmaması ve sürekli bir yenilenme içinde olması gerektiğini söyleyen Mevlâna Celaleddin-i Rumi hazretleri:

Dün dünde kaldı cancağızım, bugün yeni şeyler söylemek lazım.

Unutmayın; geçmişin yöntemleriyle bugünün sorunlarını çözemezsiniz. Dün yapılan işleri dünün şartları içerisinde değerlendirin…

Rahmetli Demirel ne demişti, hatırlayanınız var mı?

Dünün güneşi ile bugünün çamaşırını kurutamazsınız…

Ez cümle anlayanlar için ne diyelim: Yolunuz da farınız da açık olsun.

Ama en çok aklınız, kalbiniz, kulaklarınız ve gözleriniz açık olsun…