YUNUS YAŞAR / KONUK YAZAR

Anısı önünde saygı ile..

1990 yılının Nisan ayı. Antalya’da yaşayan bir grup edebiyat sevdalısı arkadaş “Kırkmerdiven” adlı edebiyat dergisini çıkarırken Fakir Baykurt’un da görüş ve düşüncelerini almak istedim. İlk sayının hazırlıkları yapılırken, bir taraftan da her ay düzenli olarak gönderilecek yazarların listesini hazırlıyorum. Bu listenin içinde fakir Baykurt’da vardır. Kırkmerdiven dergisi hakkında önerilerini öğrenmek üzere yazdığım mektubu derginin içine koyarak Fakir Baykurt’a gönderiyorum. Dergi eline ulaşır ulaşmaz Fakir Baykurt telefonla beni arıyor. Kendisine gösterilen yakın ilgi için teşekkür ediyor. Emeği geçen tüm arkadaşları kutlarken; Kırkmerdiven’e gerek ürünleriyle, gerekse derginin Almanya’da tanıtılması ve abone bulunması konusunda elinden gelen bütün çabaları göstereceğini söylüyordu. Krkmerdiven’in künyesinde yer almamasına rağmen “Almanya Temsilcisi” olarak özveriyle çalışıyordu. Kendisine her sayıdan 50 adet gönderiyordum. Satılsın/satılmasın ücretini gönderiyordu. * 1992 yılının başları. Fakir Baykurt Antalya’da. Henüz Kurulma aşamasında olan ANSAN (Antalya Sanatçılar Derneği) hakkında kendisine bilgiler veriyorum. Fakir Baykurt örgütsel deneyimlerini aktarıyor bana. Tüzüğün yazılmasında katkı sunuyor.

Sonraki yıllarda ANSAN kurumsallaşıp, ekonomik yönden kendini toparladıkça, Fakir Baykurt’u söyleşi ve imza için Antalya’da ağırlıyoruz. Fakir Baykurt Antalya ile ilişkisini hiç kesmedi. * Yıl 1999. Fakir Baykurt, Antalya’nın Nebiler Köyü’nde aldığı (yazlık) evin eksiklerini tamamlamak ve kullanılır hale getirmek üzere kısa süreliğine Antalya’dadır. ANSAN’da sohbet ederken, evin bazı eksikleri olduğundan söz etmişti. Tanıdığım marangaz ya da ahşap ustası olup olmadığını sordu. “Var” dedim. “Nasıl yardımcı olabilirim?” diye sordum. “Seninle bir Sanayiye gitsek, birkaç yerden fiyat alsak.”dedi. “Ben Ankara’ya gitmem gerekiyor. Dönüşte seninle bu işi halledelim.” Gidiş o gidiş. Sağlığı iyice bozulan Fakir Baykurt bir daha dönemedi Antalya’ya. Nebiler’deki o evi ne oldu bilmiyorum. Sanırım çocukları değerlendirmişlerdir. Işıklar içinde uyu benim değerli üstadım.

Saygı ve özlemle anıyorum seni.