GÜRSEL KAYA / DÖNÜŞÜM

Ve bu gün bir yılı daha geride bırakırken, şöyle dönüp bir bakmak istedik geriye. Bizim için önemli olan neler yaşandı acaba bu bir yıl içerisinde?

2020’nin kuşkusuz en önemli olumsuz anlamdaki gelişmesi olan Covid-19 salgını, 2021 yılına da damgasını vurdu. Kısa sürede geliştirilen aşılar umutları artırsa da, yaklaşık 6 milyon kişi korona virüs salgını nedeniyle hayatını kaybetti. Ortaya çıkan yeni varyantlar gösteriyor ki, bu illet kolay kolay terk etmeyecek insanlığı.

Sözde Ermeni soykırımı iddiaları ABD senatosunda kabul edilirken; Taliban, Afganistan yönetimini ele geçirdi. Binlerce Afgan genci  yasa dışı yollardan ülkemize giriş yaptı. Bu güne kadar beş yüz bine yakın Suriyeli çocuğun dünyaya geldiği ülkemizde göçmen nüfusu, gayri resmi rakamlara göre  neredeyse on milyona yaklaştı.

Türkiye İstanbul Sözleşmesi’nden çekilirken; Merkez Bankası, faizleri yüzde on dokuzdan kademeli olarak düşürmeye başladı. Döviz kurları rekor seviyelere yükseldi; Türk lirası tarihinin en yüksek değer kaybına uğradı.

Tokyo Olimpiyatları’nda milli okçumuz Mete Gazoz şampiyon olurken;  bazı dallarda ülkemiz sporcuları altın madalya kazandı. Filenin Sultanları ise, voleybolda Avrupa üçüncüsü oldu.

Ferhan Şensoy, Sezai Karakoç, Kartal Tibet, Rasim Öztekin gibi sanatçılar, bu yıl sessizce aramızdan ayrıldılar.

Yüzyılın en sıcak yazlarından birini yaşadığımız bu yılda dünyanın birçok ülkesinde olduğu gibi ülkemizde de orman yangınları çıktı. Binlerce dönüm orman küle dönerken çok sayıda canlı hayatını kaybetti. Bizim de korona illetiyle mücadele ettiğimiz o sıcak Temmuz günlerini unutmak ne mümkün? Kulaklarımızda çınlıyor hâlâ o çâresiz insanların sesleri.  İneklerine bağırıyordu; ” getme, geri dön, ne olursun getme” diye çaresiz adam, yangının ortasında. Dumandan gözleri görmeyen inekler, alevlere doğru yürüyordu. Çaresizlik, gitme diye bağırdıkça, inekler alev topuna dönüyordu büyük çığlıklarla. Unutmak ne mümkün? Gitme dedikçe, birçok şey gidiyordu elimizin altından. Evimiz, barkımız, geçim kaynaklarımız, varımız yoğumuz. Can damarımız, ormanlarımız. Çaresiz bir kadın, yarı yanmış evinin merdivenlerine oturmuş gözyaşı döküyor, dövünüyordu. Ellerini dizlerine vurarak çırpınıyordu. Kanser tedavisi için biriktirdiği on beş bin lirası yangında kül olmuştu. “Biceğez ineğimi satdıydım, tedavi olacağıdım o parayla ben” diye ağlıyordu. Bu çığlıklar karşısında hastalığımızı bile unutmuştuk o günlerde…  Bizde derin izler bırakan en önemli olay, ülkemizdeki orman yangınlarıydı kuşkusuz. Yaşadığımız o günleri, gördüğümüz o manzaraları, hayatımız boyunca unutamayacağız sanırım.. Unutmayalım da…

Umalım ve dileyelim ki; geçtiğimiz yıllarda yaşadığımız acıları, kayıpları, olumsuzlukları bir daha yaşamayalım. Ülkemiz, insanımız; dünyamız ve tüm insanlık için 2022, sağlık ve huzur dolu, güzel ve bereketli  bir yıl olur. Tüm salgın hastalıklardan ve olumsuzluklardan uzak, barış içerisinde  yaşayabileceğimiz, çevremize, dünyamıza ve değerlerimize sahip çıkabileceğimiz bir yıl olur…

Yeni yıla ve yeni umutlara merhaba… Hoş geldin 2022…

Sağlıcakla kalın…