MÜJGAN AKBÜLBÜL ÇELİK / KONUK YAZAR

İnsan hayatının değersizleştiği hissi, bir anda ortaya çıkmadı. Bu, yıllardır biriken ihmalin, yanlış önceliklerin ve görmezden gelinen sorunların sonucudur. Özellikle gençler arasında artan şiddet, sadece bireysel öfkenin değil; derin bir toplumsal kırılmanın işaretidir.

Gençler neden bu kadar öfkeli? Çünkü dinlenmiyorlar. Çünkü görülmüyorlar. Ailede başlayan ilgisizlik, zamanla yerini kopuşa bırakıyor. Hayatta kalma telaşı içindeki ebeveynler, çocuklarının ruhuna dokunamaz hale geliyor. Sevgiyle büyümeyen, duygularını ifade etmeyi öğrenmeyen bir genç; öfkesini kelimelerle değil, şiddetle dışa vuruyor.

Ekonomik çaresizlik bu tabloyu daha da ağırlaştırıyor. Bugünün gençliği, çalışsa da karşılığını alamayacağını, okusa da hak ettiği yere gelemeyeceğini düşünüyor. Gelecek, bir umut olmaktan çıkıp bir yük haline geliyor. Umutsuzluk ise insanı zalimleştiriyor. Kaybedecek bir şeyi kalmadığını düşünen birey, başkasının hayatını da değersiz görebiliyor.

Eğitim ise bu sorunların çözümü olması gerekirken, çoğu zaman onları derinleştiriyor. Ezbere dayalı, sınav odaklı bir sistem; düşünen değil itaat eden bireyler yetiştiriyor. Ahlak, empati, vicdan gibi kavramlar müfredatın kenarına sıkıştırılmış durumda. Oysa eğitim sadece bilgi aktarmak değildir; insan yetiştirmektir. Düşünmeyi, sorgulamayı, başkasının acısını hissedebilmeyi öğretmektir.

Bugün en büyük tehlike cehaletin normalleşmesi ve liyakatin değersizleşmesidir. Gerçekten düşünebilen, vizyon sahibi insanlar yerine; dar bakış açılarıyla karar verenler sistemleri şekillendirdiğinde, bedelini toplum öder. Ahlakın, utanmanın ve vicdanın aşındığı bir yerde şiddet kaçınılmaz olur.

Eğer gençlerin elinden tutmayı öğrenemezsek, sadece bir nesli değil; bir ülkenin geleceğini kaybederiz. İnsan hayatı ucuz değildir. Ama onu ucuzlatan bir düzen kurarsak, bunun sonuçlarıyla yüzleşmek zorunda kalırız. Değişim, geç kalmadan; ailede, eğitimde ve toplumsal vicdanda başlamalıdır. Çünkü hala kurtarılabilecek bir şey varsa, o da insanın insana olan sorumluluğudur.