KAHRAMAN KÖKTÜRK / KONUK YAZAR

Sonrasında kendi sahamızda oynanan ve maalesef kaybettiğimiz Karagümrük maçı öncesinde organize ettiğim 150 kişilik grubum içerisinde passolig sistemine giremediğini söyleyen yaklaşık yirmi kişi oldu. Bu yirmi kişilik gruba ben de eklendim. Saat 17.00 de daha sisteme giremiyorduk. 19.00 civarında ekranımız açıldı. Maç saatinden önce stadyuma gittim. Maalesef içeriye giremedim. Saat 17.00 de sosyal medya paylaşımımı gören Mehmet Gök aramıştı. Kaç kişi sorun yaşıyor diye. Kendisine buradan teşekkür ediyorum.

Bademağacı kasabasından 14 yaşında bir yakınımız maça gelmek istiyordu. Çocukcağız 60 km yol gelecek sonra da gece geç saatlerde köyde evine dönebilecekti. Maalesef sistem bir türlü ona maça gelemeyecek bir yakınımın biletini aktarma imkanını vermedi. Sürekli bileti var uyarısı verdi. Çocukcağız ise sisteme giremediği için köyden gelmedi risk almayayım diye. Sonuç çocuğun maç bileti yok ama biz de aktarma yapamadık. Passolig sosyal medyadan çağrımıza ve sistem açıldığı zaman şikayet taleplerimiz için de maalesef bize dönüş yapmadı.

Passoligin kuruluş amacı aslında güya sahalarda ve tribünlerde görmek istemediğimiz olayları önlemek için getirildi. Peki tribün olaylarınla karşılaşınca cezayı kim alıyor. Örneğin sahaya yabancı madde atan kişiler mi? Örneğin kötü tezahüratta bulunan taraftar mı yoksa tüm blok mu?

Ben cevap vereyim; maalesef istenilen çözümü üretmeyen passo uygulaması teknoloji çağında olmamıza rağmen yazılımını düzeltmemiş müşteri hizmetleri konusunda çok da istenilen düzeyde değildir. Üstelik turistlerin, Antalyaspor ve Alanyaspor gibi turizmin nimetleri arasında bulunan iki güzide takımımızın maçlarına girmelerine de engel olmaktadır. Yurtdışında yaşayan hemşehrilerimiz de sürekli olarak bir tane kart alınmasının mantığını anlamamaktadır. Passonun, sorunların çözümünde bizi yeterince dinlemediğini düşünüyorum