GÜRSEL KAYA / DÖNÜŞÜM

 Bu gün pazarda bir genç kızdan alışveriş yapıyorum.. Bir yandan biberleri poşete doldururken bir yandan da öğretmenlik alışkanlığıyla kızım okuyor musun diye soruyorum. Okulu bıraktım diyor, bir çırpıda.. Neden diyorum, neden bıraktın okulu? Okuyup da ne olacak; okuyanlar hep pişman baksanıza diye karşılık veriyor.. Okuyan gençlerin gözü hep yurt dışında.. Aldığım bu cevap karşısında çok üzülüyorum .. Peki ne yapmayı düşünüyorsun ya da ne yapıyorsun diyorum; çiftçilik ve pazarcılık yapıyorum işte şimdilik diyor. Ve o da çok iyi gitmiyor aslında ama bakalım nereye kadar diye ekliyor... Anneme babama bari yardımcı olayım dedim kendi kendime ve okulu bıraktım işte.. Okuyunca bir şey olmayacağını ve olunamayacağını gördüm.. Annen baban üzülmedi mi sen okulu bırakınca? Babam pek üzülmedi ama annem çok üzüldü.. Hep benim okumamı isterdi..Öyle güzel cümleler kuruyor ki. Okuldan, okumaktan, çiftçilikten, kısacası gelecekten de bir o kadar ümitsiz ancak.. Gözlerinde geleceğe dâir en ufak bir umut belirtisi yok.. Allahım, kim söndürdü bu çocukların umutlarını, kimler kıydı bu gencecik çocuklara? Annen baban nerede diye soruyorum.. Oruç oldukları için onları eve gönderdim; iftardan sonra tezgahı toplamaya gelecekler diyor.. Sen oruç değil misin peki? Ben de orucum ama onlardan daha iyi dayanırım. Annem, yazık dün gece de çok yoruldu ve uykusuz kaldı.. Babam da yoruluyor ama annem daha çok yoruluyor.. Üstelik hasta da.. Nesi var dememe kalmadan kadınların kaderi ve çilesi bir başka oluyor diye söyleniyor kendi kendine.. Anneme baktıkça bazen kız çocuğu olarak dünyaya geldiğime pişman oluyorum sanki diyor.. Bu genç yaşında filozof gibi konuşan kız çocuğunu dinliyorum hipnoz olmuş gibi.. Pazarda işler nasıl peki, pazarcılık karın doyuruyor mu? Ne olacak, baksanıza pazar bomboş. İnsanlar yarımşar kilo iki parça alıp evlerine dönüyorlar.. Ama yine de Allah bereket versin.. Eskiden akşama doğru tezgâhlarda mal kalmazdı.. Şimdilerde malları pazar pazar gezdiriyoruz.. Yapacak bir şey yok diyor ve işine dönüyor sessizce.. Ben ise üzüntüm bir kat daha artmış vaziyette ayrılıyorum pazar yerinden.. Böylesine zeki, aklı başında ve çalışkan bir genç kızın okumamasına, daha doğrusu eğitimini yarıda bırakmasına kahroluyorum.. Kız çocukları mutlaka okumalı. Çiftçilik de yapacak olsalar, okumalılar mutlaka.. Geleceği onlar tesis edecek, onlar kurtaracak çünkü.. O nedenle okuyup aydınlanmalılar.. Kendi ayakları üzerinde duran aydın bireyler olarak gelecek kuşaklara yol göstermeliler.. Ve yaşadıkça hiç kimseye asla muhtaç olmamalılar. Vesselam…