ÖMER YETGİN / BUGÜNLÜK

                        Yaşantımıza yön veren bu kavramlar üzerinden hareket ederken, bir olgunun eksikliği diğerini çağrıştıran ve beraberinde sorunlar getiren bir olguya dönüşürse ciddi sıkıntı var demektir…

            Üretimi ihmal ederken, bu boşluğu dolduran tüketim çılgınlığına giden süreçte çelişkileri ve sorunları bir arada yaşıyoruz.

            Zamanımızın büyük bir bölümü artık ne yazık ki ya cep telefonu ile, ya da bilgisayar başında geçiyor.

            Kitap okumaya zaman ayırmadığımız gibi; kendimize de zaman ayıramaz hale geldik!

            Geçtiğimiz günlerde elektrikli scootere binen bir kişinin elindeki cep telefonuna göz atarken  görüntüsüne bakınca ‘’Nereye gidiyoruz böyle?’’ demekten kendimi alamadım.

            Gerçekten çelişkiler içerisinde yol alırken tutarlı bir görüntüye hasret kaldık!

            Üretimi teşvik edeceğimiz yerde tüketim ve savurganlığın en keskin kareleri ile geçiyor günlerimiz…

   Öte yandan  iletişim ve bilişim sektöründe her yenilik, her gelişme sınırları zorlamaya devam ederken, toplum olarak tüketim çılgınlığımız da devam ediyor.

  Bu noktada bilgisayarın geldiği nokta sınırları zorlarken, birbirimizle iletişimde cep telefonuna olan bağımlılığımız giderek farklı boyutlara geliyor.

            Ne gariptir ki; teknolojiye karşı olan insanların cep telefonu müptelası olduğu bir ortamı yaşıyoruz.

            Cep telefonuna karşı olan insanların kısa süre sonra “bağımlı” olduğunu düşündüğümüzde, bu konuda yani cep telefonuyla konuşma süresi bakımından Dünya lideri olmamızın “tesadüf” olmadığı ortada…

            Daha sabah uyanır uyanmaz cep telefonuna sarılan, kahvaltıyı es geçen, ev işlerini ihmal eden insanların giderek çoğaldığı bir ortamı hep birlikte yaşıyoruz.

            Tüm bu olumsuzlukların yanında maalesef kitap okuma oranımız hızla aşağıya düşüyor.

            Sadece kitap değil elbette gazete okuma alışkanlığımız da artık diplerde geziniyor.

            Tüketim çılgınlığında sınırları zorlar hale geldik!

            Bir taraftan böylesi bir durum, diğer tarafta sosyal yaşama ayrılan zamanın kalmaması…

            Böyle bir tabloda geçim sıkıntısı ile tüketim çılgınlığı ise tezat bir görüntü oluşturuyor ki, bunu anlayabilmek çok zor!