ÖMER YETGİN / BUGÜNLÜK

 Günümüzde her geçen gün biraz daha artan ve ‘’hissedilen’’ bir olgu var. Şöyleki; şehirdeki yaşayanlar köylere, köylerde yaşayanlar ise şehir yaşantısına özlem duyuyor.

Son zamanlarda köylerde yaşayan vatandaşların da kent merkezindeki yapısal tıkanıklığı, trafiği, görüntü kirliliğini ve en önemlisi hava kirliliğini gördükten sonra ya da duyduğunda, ‘’Aman ben köyümde son derece mutluyum!..’’ der oldu.

Bu realite de maalesef doğru.

Bir anlamda kent yaşamındaki sorunlar zinciri somut verileriyle ortada.

Hızlı kentleşme, şehir yaşantısının zorlu şartları, gürültü, trafik, stres insanları bir süre sonra sakin ortamlara özlem duygusunu tetikliyor.

Bu özlem; beraberinde yeni beklentileri ve planlamaları getiriyor.

Bir anlamda; yaşamını toprağa adayan, tarımla uğraşan insanlar şehre göç ederek yeni bir iş bulma hedefine odaklanıyorlar.

Yani; köyden kente göç bu yönüyle şekillenmiş oluyor.

Bu durumda köylerdeki nüfus azalırken, bayramlarda ve özel günlerde yakınlarını görmek amacıyla gidenlerle birkaç günlüğüne kalabalıklaşabiliyor.

Burada bir tezatlık oluşurken, tarım ve hayvancılık güç kaybediyor.

Tarım ve hayvancılık sektöründe şartların ağır olması, maliyetlerin sürekli artması iş gücü kaybına neden oluyor…

Köyden kente göç edenler ise başka bir manzara ile karşılaşınca gerçekten ne yapacağını bilemiyorlar.

İş bulma hayaliyle Antalya’ya gelen, ancak mutlu olamayan ve yıllar sonra tekrar köyüne yerleşen aileler tanıyorum.

Bildiğiniz üzere özellikle son 10-15 yılda köylerden kente çok ciddi biçimde göçlere tanık olduk. Bu göç; kuraklık tehlikesi ve çiftçilerin artan maliyetleriyle birlikte daha da hızlandı.

Aslında köylerden kente göç olgusu; ciddi biçimde üzerinde durulması gereken bir kavram.

.

Mahallelere dönüşen köylerde imar planlaması ayrı bir sorun.

İmar ve planlama bu anlamda köylerimizdeki dokuyu bozmadan geliştirilmeli.

Köylerde bu kadar verimli arazi varken, üretimin yavaşlaması, gençlerin tarım yerine bir devlet dairesinde veya özel sektörde düşük ücretle de olsa çalışma isteği gerçekten ciddi bir sorun.

Ve gelecek adına bir tehlike…