YAVUZ ALİ SAKARYA / KONUK YAZAR

O, Antalya’nın son seksen yılına canlı tanık olan biri. O araştırmacı ruhu ve bitmeyen tükenmeyen enerjisi ve yazdıkları ile Antalya’yı gelecek kuşaklar için belgeleyen ve Antalya halkına sunan, pek çok insanın “kentin yaşayan hafızası” olarak andığı çok sayıda insan arasında açık ara önde olan biri. 

Hüseyin Çimrin adını bu kentte yaşayan hemen herkes bilir. Herkeste mutlaka kulak dolgunluğu vardır. Antalya’nın dününe ve bugününe dair bilgi edinmek isteyenlerin başvurduğu, görüş ve düşüncelerini aldığı, danıştığı doğruluğundan emin olmak istedikleri konularda bilgisine başvurduğu bir önemli kimliktir Hüseyin Çimrin. Pek çok konuda doğru adrestir. Kaynak kişidir.  

Ben kendisini 1988 yılında Antalya Profesyonel Rehberler Derneği REHBERANT’ın kurulduğu günlerden başlayarak tanıyorum. Demek ki 40 yıla yakın zaman olmuş. İzmir’den geldikten sonra rehber de olduğum için onun kitaplarından yararlanarak kenti tanımaya başladım. 

Hüseyin Çimrin’in Antalya başta olmak üzere ülke tanıtımına büyük katkı koyduğunu biliyorum. Turizmin yozlaşmaya başladığını, kültür turizminin güneş-kum-deniz turizmine ve alışveriş turizmine dönüştüğünü görünce bir müddet mücadele ettiğini, sonradan onları önlemenin mümkün olmadığını görerek aktif rehberliği geri plana ittiğini kitap yazmaya yöneldiğini biliyoruz. Bunun Antalya için iyi de olduğunun söyleyebiliriz çünkü onun araştırmaları sayesinde Antalya pek çok bilinmeyenini, gizli saklı gerçeklerini onun kaleminden, onun yazılarından öğrendi ve öğrenmeye de devam ediyor. 

Son kırk yıllık dönemde en azından ben tanığım, kent olarak Antalya’nın nesi varsa, Çimrin’in kalemiyle ayrı başlıklar taşıyan ayrı kitaplara dönüşmüştür. O kenti sahiplenmiş, kent halkı da Hüseyin ağabeylerini benimsemiş, bağırlarına basmışlardır.   

Antalya turizminin doğma ve apalama devrinden başlayarak önü çeken üç beş kişi arasında onun adı hep olmuştur. Almanca öğretmeni Atalay Tüzün’ün kendisindeki dil yeteneğini fark ederek sektöre kazandırdığı Hüseyin Çimrin, İngilizce rehber İbrahim Büyükbenli ağabeyin ardından iki numara ile Almanca dilinde ilk rehber olarak görev yapmıştır. 

Benim bilgi biriktirme merakı nedeniyle "kirli çıkı" dediğim, ama onun ayrılmaz niteliği olan bilgi ve belge biriktirme ve arşiv oluşturma huyu, onu zaman içerisinde başvuru kaynağı, aranan adam yapmıştır. 

O yazmayı sever, ama konuşmayı çok sevmediğini söyler. Halbuki aktif rehberliği döneminde anlattıkları ile grubundaki turistlerin çok beğendikleri bir rehber olarak ünlenmiştir. Adına özel kütüphane oluşturacak kadar çok sayıda kitaba sahip olduğunu hepimiz biliyoruz. 

Karanlıksokak’ta Aydınlanma Aksu Köy Enstitüsü kitabını yazarken Mehmet Şener ağabey ile onun yazılarından çok yararlandığımızı rahatlıkla söyleyebilirim.  

Hüseyin Çimrin, bilgisini kendine saklamak yerine paylaşmayı, okurlarını bilgilendirmeyi sever. Son yıllarda pek insan içine çıkmadığı söyleniyor, ama ben az sayıda samimi dostu ile görüştüğünü, onlarla sohbet etmeyi, Antalya üzerine konuşmayı sevdiğini biliyorum. Bunların başında Antalya’da olduğu zamanlarda sinema yıldızımız Ahmet Mekin geliyor. Birbirlerinin sohbetlerinden hoşlandıklarını biliyorum.   
Yazmayı iş edindiğini söyledik. Gazetede köşe yazıları yazarak da Antalya’nın bilinmeyenlerini anlattı uzun süre. Atso dergisi vardı. (şimdilerde bültene dönüştü. YAS) Ona ayrılan sayfalarda değişik özellikleri ile sürekli Antalya’yı gündeme taşıdı. Ben dahil pek çok insan onun yazılarını okuduk. Ben kendi hesabıma onları kesip kupür olarak biriktirdim. 
Antalya'da 1946 yılında doğan Hüseyin Çimrin, 25 yılı aşkın bir süre Turizm ve Tanıtma Bakanlığı'nın Antalya Bölge Müdürlüğü'nde tercüman-rehber olarak ve memur olarak görev yaptı. Almanca dilinde sınava girerek kazandığı bursla 1965-66 yılları arasında Almanya’da seyahat acenteleri, turistik tanıtım ve turist rehberliği konularında araştırma yaptı, diploma alarak yurda döndü. Antalya’dan ayrılmayı hiç düşünmedi. Anadolu turlarında bile kenti çok özledi, gidişi değil, ama kente dönüşü çok sevdi. 
İnsan yorulur, parmakları uyuşur, ama yazmaya doyamaz. Söyleyecek şeyi varsa sıkıntıları umursamaz. Hüseyin Çimrin öyle biridir. 50 ye yakın kitap yazarak, turizme, ülke ve kent tanıtımına büyük katkı sağlamıştır. bu  bence Antalya yazarları arasında, rehber yazarlar arasında kesinlikle bir rekordur. 

Kendisini “sivil tarihçi” olarak ilk kez tanıttığında doğrusu yadırgamıştım, ne demek istiyor, sivil tarihçi olur mu diye düşünmüştüm, ama zamanla onun ne demek istediğini çözdüm ve hak verdim. O branşı tarih olmamasına karşın, cesaretle yola çıkan ve büyük bir boşluğu dolduran, bir insan olarak bu unvanı hak ediyor. Dünden bugüne kent yaşanmışlıklarını onun kadar araştıran, yazıya döken ikinci bir insan yok biliyorum. Rehber arkadaşlar arasında tematik konularda uzmanlaşan yazan arkadaşlar var ama hiçbiri o oylumda üretim yapmış değil. 
 
Hüseyin Çimrin takdir edilen, değeri yaşarken bilinen bir arkadaşımız. Çok ödülü ve beratı var. Kent içinde adını taşıyan parkı var. (75. Yıl lisesinin önündeki park.)  
Türkiye’de turizmin “T”si yokken, Antalya’da yol yok iz yokken küçük yaşta kente gelen üç beş turistle konuşarak başlayan macerası bir ömür boyu rehber ve yazar olarak sürdü. Sağlığı elverdiğince de süreceğe benziyor. 
Ben Antalya’yı Ispartalı bir hemşeri olarak 1968 yılından beri tanıyorum. Anadolu gezisi sırasında ilk kez gelmiş zorlu yollarına karşın kenti çok sevmiştim. O kadar ki, 71 yılında balayı için buraya  gelmiştim. Sonra fırsat çıktı bu güzel kente yerleştik. İyi ki de öyle yaptık. Burası artık evimiz oldu. Antalya anlatılacak kenttir kısacası. Bunu da en iyi başaranların başında Hüseyin Çimrin gelir.    
Antalya'nın güzelliklerini anlatmak hastalık demeyelim ama bir tutkuya dönüşmüş durumda onda. 

Çimrin kardeş, kente dair ne öğrendiyse kaynağında öğrendi. Birebir yaşayarak öğrendi. Turizmi turizmde çalışarak, otelciliği otelde görev yaparak, rehberliği tanıtım turlarına çıkarak işin içinde öğrendi. Hıfzetti. 
Onun Antalya sevdası sınırsız. Başlangıçta kente dair şiirler de yazdı. Kitaplar yazdı. Ben tanığım, Antalya’yı yaza yaza bitiremedi. Bir insan 24 saat yaşadığı kenti düşünür mü o düşündü, düşünüyor. 
Bence o, Antalya ile özdeşleşti, kent sırlarını en çok ona açıklıyor, onun samimiyetine inanıyor. 
Kitaplarını hele son kitaplarını satılsın diye yazmıyor. Kent hayrına yazıyor. ATSO basıyor, elde edilen gelirle öğrencilere burs veriliyor. Bu da onun güzel anlayışı. Kitaplarından para kazanmayı düşünmedi, düşünmüyor. Daha çok okunsun, bilgi paylaşılsın istiyor. bu konuda yolu açanlardan, öncülük edenlerden biri Hüseyin Çimrin. 
 
Kendisi Antalya’ya hizmet ürettikçe kentin de güzel havası ile karşılık verdiğini, ömrünü uzattığını düşünüyor. Çok çalışarak çok yaşayacağına inanıyor. Bunu ilke ediniyor. 

Not tutmayı seviyor. Her gün en az birkaç saat çok sevdiği kent için çalışmayı, üretmeyi görev biliyor. 

Kent için kente yakışan bir Kent Müzesi isteyenlerin başında Hüseyin Çimrin geliyor. Kentin nabzı her an onun elinde. Sıkı sıkı tutuyor, bırakmayı düşünmüyor. Ne mutlu Antalya’ya, ne mutlu Antalya sevdalısı Hüseyin Çimrin’e!