Yusuf Katrağ

1990’lı yılların başlarında hastanelerdeki koğuş sistemlerini, odalardaki demir dolaplar içerisindeki hamam böceklerini görmüş birisi olarak son yıllarda devlet hastanelerinde çağ atlandığını rahatlıkla söyleyebilirim.

Günümüzde artık, devlet hastanelerinde hastaların üst üste koridorlarda sıra beklediklerini görmek neredeyse imkansız hale geldi.

Yeni inşa edilen devlet hastanesi binalarında muayeneye gelen hastalar, eski zamanlara göre daha ferah ortamlarda bekliyor sıralarının gelmesini.

Hastanede yatan hastalar için de imkanlar eskiye göre daha iyi.

Hastanelerde koğuş sistemiyle birçok hastanın aynı odada yan yana yatması artık tarih oldu neredeyse.

Her odada buz dolabından televizyonuna, tuvaletinden banyosuna kadar birçok imkan var.

Ancak, aynı gelişmeyi yoğun bakım servislerinde maalesef göremiyoruz.

Yoğun bakımlarda koğuş sistemi devam ediyor.

Bilinci yerinde olan veya olmayan hastalar yan yana sıralanmış bir vaziyette yatmak zorunda.

Yoğun bakımlarda belli zamanlarda sadece 1 veya en fazla 2 kişinin hastasını görmesine izin veriliyor.

Bildiğiniz gibi yoğun bakımlar, sağlık durumları kritik seviyedeki hastaların kaldığı ve özel olarak takip edildikleri yerler.

Hijyen şartlarının en üst seviyede olması gerekiyor.

Hastasını merak eden yakınlarına ‘Hastanızı göremezsiniz’ denemiyor ve 1 veya 2 kişiye kısa bir süre gösteriliyor.

Ancak, yoğun bakımdaki hastasını görmeye girenin hasta olup olmadığına bakılmıyor.

Yoğun bakımlarda bilinci yerinde olan ile bilinci yerinde olmayan hastaların yan yana yatmalarının da yanlış olduğunu düşünüyorum.

Düşünsenize bilinciniz yerinde olarak yoğun bakıma düşmüşsünüz ve hemen yanı başınızda bilinçsizce yatan hastalar olduğunu.

Önemli bir sağlık mücadelesi verdiğiniz anda yaşayabileceğiniz en büyük moral bozukluğu olmaz mı?

İster özel isterse kamu hastaneleri olsun yoğun bakımlarına bir düzenleme getirilmesi gerektiği açık.

Dışarıdan mikrop taşıyabilecek hasta yakınlarının hastanın yanına kadar ulaşmadığı ama hastasını görebildiği, daha hijyenik koşulların sağlandığı, bilinçli ve bilinçsiz hastaların birbirlerini görmelerinin engellendiği bir düzenleme.

Bu konuda çeşitli öneriler ortaya atılabilir ama camın arkasından hastanın görülebildiği, kurulacak ses sitemiyle de hasta ile hasta yakınının birbirlerine temas etmeden irtibat kurabildiği, araya konulacak bölmelerle de hastaların birbirlerini görmesinin engellendiği bir sistem ile bunun sağlanabileceği düşüncesindeyim.

Böylece merakla dışarıda bekleyen daha fazla hasta yakınının hastasını görmesi, bilinci yerinde olan hastaların da daha fazla moral bulması sağlanabilir.

Hasta yakınları hastalarının durumunu birebir görürken, hastalar için de daha hijyenik bir ortam sağlanmış olur.

Birde zaman zaman ekranlara da yansıyan yoğun bakımlardaki olumsuz görüntüler ortaya çıkmaz.

Hastalarla ilgilenenler de bir kat daha fazla dikkatli olur.