AV İBRAHİM GÜLLÜ / KONUK YAZAR

Kral Çıplak sözünü bilmeyen yok gibidir. Bu sözün hikayesi ise şöyle;

"Kral çıplak!" deyimi, Hans Christian Andersen'in "İmparatorun Yeni Giysileri" masalından gelir. 1837'de yayımlanan hikâyede, kendini beğenmiş ve giyimine aşırı düşkün bir imparator (kral), iki dolandırıcı tarafından "sadece aptalların göremeyeceği, çok özel ve muhteşem bir elbise" dikileceğine inandırılır. Dolandırıcılar hiçbir şey dikmez, ama saraydaki herkes (bakanlar, danışmanlar, halk) aptal görünmemek için "elbise harika, çok şık!" diye yalan söyler. Kral da çıplak halde geçit törenine çıkar, herkes alkışlar. Ta ki masum bir çocuk yüksek sesle "Ama kral çıplak!" diye bağırana kadar... O an herkes gerçeği kabul eder, maske düşer.

Hikaye burada bitse de içindeki gerçek üzerinden geçen yıllara rağmen hala sapasağlam yerinde duruyor. Ve her geçen gün yeni ve başka hüviyete bürünüyor.

Günümüze bakan anlamının ise, Herkesin gördüğü ama korkudan, menfaatten ya da sürü psikolojisinden dolayı söyleyemediği açık gerçeği cesaretle haykırmak, İkiyüzlülüğü, dalkavukluğu, sahte övgüleri ifşa etmek olduğu söylenebilir.

Her ne kadar "Takke düştü, kel göründü" gibi aynı anlama gelen atasözlerimiz olsa da hiçbir söz kral çıplak ifadesi kadar beliğ (etkili, güzel, yerinde) bir anlatım olmayacaktır.

Leonard Cohen’in; 

“Herkes biliyor, geminin su aldığını,

Herkes biliyor, kaptanın yalan söylediğini

Ve herkes biliyor, zarların hileli olduğunu.”

Sözü de bu minvalde muhteşem bir tanımlamadır.

Kral’ın çıplak olması mı kötü, kralın çıplak olduğunu görmeyen/görmek istemeyenlerin olması mı kötü?

Kralın çıplak olma pervasızlığına neden olan halkın görmemesi/görmek istememesindendir. Halkın çıplak olduğunu hemen fark edeceğini bilse kral hiç çıplaklığını ortaya sergileyebilir mi?

Kral Çıplak da halk çıplak değil mi? Halka kim diyecek ‘çıplak olduğunu?, Bırak bu Andersen’den masalları, sensin sen bunun suçlusu?’ diye.

Birgün birisi ya da birileri çıkar ve der ki;

Yazık ettiniz kendinize, evlatlarınıza ve milletinize.

Yazık ettiniz ebedi hayatınıza.

Yazık ettiniz dini değerlere ve inançlarınıza.

Kralın Çıplak olduğunu bile bile, zarların hileli olduğunu göre göre sessiz kaldınız, itiraz etmediniz. Dünya malı için, makam için, zevk ve sefa için şahsiyetinizi, ilkelerinizi, tüm mukaddesatınızı sattınız ve değiştiniz. Nereden nereye geldiniz? Bu muydu sizden beklenen?

Paranın, makamın, zenginliğin, lüksün esiri zavallı ruhlar. Yazık ettiniz kendinize. Tam da aslında layık olduğunuz yerdesiniz.

Büyük düşünce adamı ne demişti: ’Cennet ucuz değil, Cehennem dahi lüzumsuz değil.’

İşte tamda öyle. Siz bu yaptıklarınızla dünya da maddi Cennet hayatını, öbür tarafta Cehennemi tam olarak hak ettiniz.

Bu dünyaya bir kere gelinir. Dünya hayatını tercih eden ve dünyalık için haktan sapan, haksızlıklara ses çıkarmayan, kral çıplak diyemeyen çıplak kralın gizli ortaklarına; Sıratta muhtemelen söylenecek söz şudur. ‘Bırakın artık Andersen’den masalları, gerçeğinizle yüzleşin. Geldiniz, gördünüz, tattınız, idrak ettiniz ve gerisin geri gittiniz, şimdi yürüyün Cehennemin dibine. Çünkü orayı siz fazlasıyla hak ettiniz.’

Kutsi hadiste Ümmetine sahip çıkmak isteyen Peygamberimize; ‘Sen bilmiyorsun senden sonra ne halt karıştırdılar’ denilecek ve develer gibi kovulacaklar.

Kral çıplak diyemeyen, kralın gizli ortağı çıplak halka son sözümüz. Geldiniz, gördünüz, tattınız, idrak ettiniz. Kendinize anlattığınız Masal bitti. Şimdi gerçeklerinizle yüzleşme vakti.