Bir kafe, kahvaltı tabağını “sınırsız çay” diye reklam etti. Tüketici parasını ödedi, kahvaltısını yaptı; ancak vaat edilen sınırsız çayı alamadı. Ticaret Bakanlığı Reklam Kurulu devreye girdi ve işletmeye 108 bin 370 lira idari para cezası uyguladı.

İşletmeler artık şunu çok net bilmek zorunda: Reklamda tüketiciye ne vaat ediyorsanız, onu vermek zorundasınız!

“Sınırsız çay” deyip sınırlı çay vermek, gerçeği kanıtlanamayan “en çok tercih edilen”, “çiftlik sütü”, “ev yoğurdu” gibi ifadeler kullanmak basit bir pazarlama yöntemi değildir. Bunlar, tüketicinin satın alma kararını etkileyen ticari reklamlardır ve yanıltıcı olmaları halinde cezai yaptırımları var.

Üstelik mesele sadece ceza kesilmesiyle bitmiyor. Tüketici açısından da hak kaybı söz konusu olabilir.

İşletme reklamıyla tüketicide belirli bir hizmet veya ürün beklentisi oluşturmuş ve bunu yerine getirmemişse, somut olayın niteliğine göre 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun kapsamındaki ayıplı hizmet veya ayıplı mal hükümleri ve tüketicinin seçimlik hakları gündeme gelebilir.

Tüketici ne yapmalı?

Reklamın ekran görüntüsünü almalı, Kampanya şartlarını, menüyü ve fiyatı saklamalı, mutlaka fiş veya fatura almalı, Reklamdaki vaat ile size sunulan hizmet arasındaki farkı belgelemeli.

Tüketici “Bir çay için uğraşamam” denilmemeli! Çünkü mesele bir bardak çay değil. Mesele, tüketicinin kandırılıp kandırılmadığıdır.

Bir işletme “sınırsız” diyorsa sınırsız vermeli; “ücretsiz” diyorsa tüketiciden sonradan ücret talep etmemeli, kanunlara uymalı, ticari ahlak ve etik kurallara uygun hareket etmelidir. İşletmeler, veremeyecekleri sözü reklam olarak vermemeli, Tüketiciler ise gördüğü her vaadi belgeleyip hakkını aramalı. Çünkü reklam, tüketiciyi kandırmanın değil; tüketiciye doğru bilgi vermenin aracıdır.

Unutmasın ki; TÜKETİCİYE VERİLEN SÖZ, SÖZDE KALMAZ. HUKUKEN DE HESABI SORULUR!