Yusuf Katrağ

İyi Parti, hem iktidara hem de muhalefete bir alternatif olarak ortaya çıktı.

Kısa sürede güven kazandı ve bütün partilerin aşırı partizan olmayan seçmenlerinden oy alabilecek noktaya ulaştı.

Seçmen konumundaki birçok kişinin ilgi duymasıyla, daha yeni kurulmasına rağmen baraj sorunu yaşamayacak bir konuma geldi.

Yeni kurulmuş bir parti için bu büyük bir fırsattır.

Tabii ki değerlendirilebilirse.

Yaşadıklarımızla, gördüklerimizle, duyduklarımızla bütün bunları görenler sadece partililer ve bizler değiliz.

Hani ‘Devrin adamları, fırsatçılar’ diyoruz ya onlar da görüyor bu gidişatı.

AK Parti’de, MHP’de, CHP’de ve diğer partilerde yer bulamayan bu devrin adamları ve fırsatçıların rotayı İyi Parti’ye çevirdiklerini sezinlemek zor olmasa gerek.

Özellikle teşkilatlanma aşamasında birtakım bağlantılar kurarlarsa, ilerleyen zamanlarda değmeyin keyiflerine.

İyi Parti’nin nasıl ortaya çıktığını hepimiz biliyoruz.

Daha ortada parti falan yokken, neyin ne olacağı belli bile değilken, MHP’de siyaset yapan birçok isim güvendikleri, inandıkları için, ‘Yıllarca MHP’de yapamadıklarımızı Meral Akşener’le yapabiliriz’ diyerek ortaya atıldılar.

Seslerini çıkarmadan, yerlerinde oturarak siyasi kariyerlerine devam edebilmek varken susmadılar, Akşener’le görüntü vermekten, Akşener’e destek olmaktan çekinmediler.

Milletvekilleri, belediye başkanları, meclis üyeleri, il ve ilçe başkanları, yöneticiler ve dahi niceleri MHP’den ihraçları göze aldı.

Peş peşe gelen ihraç örneklerini görmelerine rağmen yine de susmadılar, ihraç kervanına katılarak Akşener’e güven ve inançlarını ortaya koydular.

Akşener’in FETÖ ile ilişkilendirilmeye çalışılmasına itibar etmediler.

Daha ortada parti yokken maddi ve manevi olarak Akşener’in peşine takıldılar.

Bunun da bedelini en ağır şekilde, siyasi, maddi ve manevi olarak ödediler.

Ceplerinden, zamanlarından harcadılar.

Parti ortaya çıkınca da görev beklemeleri, söz sahibi olmak istemeleri en doğal hakları oldu.

Şimdi bu insanlara bir şekilde görevler verilmezse, partide söz söyleme hakkı edinemezlerse, dinlenmezse, parti yokken ortaya çıkan güven ve inanç zedelenmez mi?

Parti ortada yokken kendilerine yakın hissettikleri, güvendikleri, inandıkları için Akşener’i ‘Abla’ yerine koyanlar, siyasi, maddi ve manevi olarak bedel ödeyenler, böyle bir durum karşısında kırgınlık hissetmezler mi?

Sözün özü; İyi Parti Genel Başkanı Meral Akşener, yola çıktıkları kişileri unutmamalı.  

‘Devrin adamları ve fırsatçılara’ onları ezdirmemeli.

‘Yola çıktıklarını, yolda bulduklarına değişmemeli’

Çünkü, yola çıktığı kişiler zaten partinin oturtulmaya çalışıldığı merkeziyetçi konumdalar.

Aksi halde ortada ne güven, ne inanç ne de ilgi kalır.