VEDAT GÜRHAN / KONUK YAZAR

Günler, haftalar değil aylar öncesi yazdım, sorana da her defasında söyledim.
“Rakiplerimizin başarısızlığı kimseye bizim başarımızmış gibi gelmesin” diye.
İki hafta önceye kadar öğleydi. Ama son iki haftaya gelindiğinde maalesef ibre tersine döndü.
Daha doğrusu geride bıraktığımız 32’nci hafta müsabakalarını saymazsak sadece bir haftada çöktü Antalyaspor.
Yani 31’nci hafta müsabakalarında Kayseri Rize’yi 2-0, Eyüp de Gaziantep’i 3-0’lık skorlarla yenip, Kırmızı-Beyazlı ekip Göztepe deplasmanından 2-0 yenilip gelinceye kadar.
İşte o hafta umutlar iyice zayıfladı.
Zira Antalyaspor kötü sonuçlar aldığı haftalarda hep rakipleri daha kötü skorlar elde etmiş, tehlikeli bölgeye gömülmemiştik.
Peki ya şimdi?
Rakip Alanya idi.
Geçmişi bilmeyen, ne bileyim Alanya’nın plakasının 07 olmasından mıdır nedir ilçesi konumunun devam ettiğinden mi, “Nasıl olsa kardeş takım” yakıştırmaları yapanlar vardı.
Son yıllarda takımın maçını çıplak gözle bir sefer dahi izlemeyenler, Antalyasporlu kesiliverip.,
Sosyal medyadan, “Haydi maça” paylaşımını yapmayı kendisini fanatik taraftar gibi görenlere kadar.
Bana bir kaçı diyor ki, “Abi milleti maça davet et. Sosyal medyadan gaz ver. Düşmeyelim ne olur abi” diyenlere kadar.
“Benim gaz vermemle bu takım gaz alacaksa tüm hazlar onlara feda olsun. Ben 40 yıldır zaten işim hep yazıp çizmek. Bu seferde ben urbasa yapıyor, sessiz kalıyor. Maça bile gitmiyorum” dedim, dayanamadım TV’nin dibine çakıldım kaldım.
Takım rakip kaleye bir sefer dahi gelemez, kayda değer bir tane şutun olmadığı bir müsabakada tribünler tıklım tıklım dolsa ne yazar, millet 90 dakika boyunca avazı çıktığı kadar bağırıp, destek verse ne?
Maç bitmiş, müsabaka kazanılamamış, koca bir şehir kan ağlıyor. Antalyaspor hocası ne yapıyor?
Maç biter bitmez binlerce taraftarın gözleri önünde eski takımı eski öğrencileri ile yani Alanyalılarla sahanın ortasında hiçbir şey olmamışçasına rahat bir şekilde hasret gideriyor. Bu ne rahatlık? 
Centilmenlik mi bunun adı?
Antalyaspor un ne kadar sahipsiz olduğunun açıkça örneği değil de ya ne?
Hocayı tanımam, bilmem. Ama bu durum acı gerçeğin daniskası değil mi?
Ekmeğini yediğin takım, aldığı sonuçla uçurumun eşiğinde. Gidersin futbolcular ve personellerinle üzüntünü kendi içinizde ve soyunma odasında yaşar, girdiğin soyunma odasında da özlediğin eski öğrencilerinle kapalı kapılar ardında artık sevişecek misin, öpüşecek misin naparsan yaparsın. 
Antalyaspor başkanı ve yöneticileri ve hocasıyla kimlere kalmış gördünüz mü?
Almayacaksın mazlumun ahını?
Geçen yıl bu zamanlar hangi şartlarda ligde kaldığımızı en iyi bu mevcut yönetim bilir. Zira hani bir ata sözümüz vardır, “Attan düşenin halini ata binen anlar” diye.
Yersiz, zamansız takıma kongre yaptırıp kendi heveslerini avutmak adına göreve gelenler kına yakmaya hazırlansın.
Teşekkürler Antalyaspor’un vefakar ve cefakar taraftarları 
İyi ki vardınız.