Yusuf Katrağ

Türkiye’de asgari ücretlinin, ek bir geliri olmadan evini geçindirebilmesi, rahat bir hayat sürdürebilmesi çok zor.

Neredeyse imkansız.

Hani kıt-kanaat deriz ya ancak o kadar geçinebilir diyebiliriz.

Bunun farkında olan birçok işyeri sahibi de zaten çalışanlarını asgari ücrete mahkum etmemektedir.

Ancak, asgari ücretle işçi çalıştıran işyeri sahibinin sayısı da azımsanacak seviyede değildir.

Tespitlere göre Türkiye’de çalışanların yüzde 40.3’ü, bir başka deyişle 5.8 milyon kişi asgari ücretli.

Elbette birçok işveren çalışanlarını asgari ücrete mahkum etmek istemez ama bu iş biraz da hesap kitap meselesi.

Asgari ücretlinin rahat bir geçim sağlayamamasının nedenleri arasında ihtiyaçların sürekli artması, hayat pahalılığı, zorunlu ihtiyaç malzemelerine gelen zamlar, vergilerin yüksekliği gibi bir çok şey sayılabilir.

Nitekim, bu nedenlerin asgari ücretlinin belini ne kadar büktüğünü 1404 Liradan 1603 liraya çıkan asgari ücret farkının kısa sürede erimesiyle görüyoruz.

Asgari ücretteki 200 liralık artışla birlikte çarşı pazara, elektrik, kira gibi zorunlu giderlere de zam geldi.

Böylece asgari ücret farkı neredeyse hiç hissetmeden buhar oldu, uçtu.

Türkiye İşçi Sendikaları Konfederasyonu’nun (TÜRK-İŞ), açıkladığı 4 kişilik bir ailenin sağlıklı, dengeli ve yeterli beslenebilmesi için yapması gereken aylık gıda harcaması tutarı yani açlık sınırı 1.615 lira.  

Gıda harcaması ile birlikte giyim, kira, elektrik, su, yakıt, ulaşım, eğitim, sağlık ve benzeri ihtiyaçlar için yapılması zorunlu diğer aylık harcamaların toplam tutarı yani yoksulluk sınırı ise 5.262 lira.

Bekar bir çalışanın aylık yaşama maliyeti ise 1.998 lira.

Bu rakamlar da ek bir geliri olmayan, evi kira olan asgari ücretlinin ne kadar zor şartlarda geçinmeye çalıştığını ortaya koyuyor.

4 kişilik bir ailenin açlık sınırı 1 asgari ücret ediyor.

Buda eşi çalışmayan, 2 çocuk sahibi bir asgari ücretlinin açlık sınırında geçimini sağlamaya çalıştığını gösteriyor.

Açlık sınırında geçinmeye çalışan bir kişinin zorunlu ihtiyaçlarını karşılama gayretindeyken, zorunlu olmayan ancak rahat yaşamasını sağlayacak diğer ihtiyaçlara yönelemeyeceği açıktır.

Bugün ek bir geliri veya evi olmayan asgari ücretli o kadar zor durumdadır ki, ihtiyaçlarını karşılayamayacağı, iyi bir eğitim almasını sağlayamayacağı için çocuk bile yapmaya korkmaktadır.

Hayat mücadelesinde mucizeleri gerçekleştiren, daha iyi bir yaşam ve gelecek hayal eden asgari ücretlinin çözümü ise basit.

Çalışabilecek durumdaki aile bireylerinin hepsinin çalışması.

Genellikle de karı – koca çalışmak.