VEDAT GÜRHAN / KONUK YAZAR

Ben Beşkaza, yani Fethiye eşrafından. Namı değer Dereli İsmail’in torunu, onun 10 evladından en büyüğünün bir küçüğü olan Hüseyin’in çocuğuyum.
Fethiye’de doğurmuş Saniye anam beni. Tek gözlü evde yaşadığımız ilçenin de ismi olan Fethiye hanımmış ebem. 
1970’li yılların hemen başında gariban babam Dalaman tarafında iş teklifi almış, hiç düşünmeden bizleri de taşıyıp götürmüş.
Gitmiş ama, Dalaman’ı pek sevmemiş, Ortaca’da ki iş teklifine evet demiş.
Ortaca’nın namı değer Biriketcisi Hüseyin ustadır babam.
Bizleri yaşata bilmek, en iyi okullarda okutup, vatana millete hayırlı birer fert olmamız adına, ekmeğini taştan çıkartmıştır benim babam.
Namerde muhtaç, Çar çakala yem etmemiştir ailesini.
Büyüğe saygı, küçüğe sevginin nasıl olması gerektiğini iliklerimize kadar işlemiş.,
Haramda neden gözümüzün olmayacağını, haksızlık karşısında nasıl duracağımızı, kahpeliklerle karşılaşmamız halinde neler yapmamız gerektiğinin en güzel derslerini babamız vermiştir hep bize.
Ortaca’nın namı değer Biriketci Hüseyin Usta’dır benim babam.
Yememiş yedirmiş, içmemiş içirmiş, gerektiğinde derme çatma biriketten yapılmış barakalarda yaşamış kişileriz ama, babamız Hüseyin usta ve tabi ki anamız Saniye hanımla hep onur ve gurur duymuş çocuklarıyız biz.
BABAM, Bana dolayısıyla bize öyle bir babalık yaptın ki, ben kimsenin babasına özenmedim, imrenmedim. Ve her hangi birisi için asla, "KEŞKE BENİM BABAM OLSAYDI" demedim.
93 yaşındasın ve hala bana telefon açıp, “Nasılsın, ne yapıyorsun” diyorsun ya.,
Allah seni bizim başımızdan eksik etmesin babam.
İyi ki varsın. 
Babalar günün kutlu olsun.