Yusuf Katrağ

Bizim millet olarak biraz, rüzgar nereye götürürse o tarafa savrulan bir yapımız var.

“Göç yolda düzelir” misali bazı şeyleri çok önceden göremiyor veya görsek bile bir etki olmadan refleks vermiyoruz.

Bundan dolayı da sanırım geleceğimizi şekillendirmekte biraz geç kalıyoruz.

15 Temmuz hain darbe girişimi, ülke olarak yıllardır görmediğimiz veya görsek de önlemini önceden almadığımız büyük bir gerçeği ortaya koydu.

Belki darbeye kalkışan cemaat görünümlü yapının, terör örgütü olduğu önceden anlaşılmış ve önlemi alınmış olsaydı, 15 Temmuz gibi acı bir gerçekle yüz yüze kalmazdık.

15 Temmuz aslında, ülkemiz tarihinde önemli bir dönüm noktası oldu.

Silkelenip kendimize gelmemizi sağladı.

Acı da olsa büyük bir tecrübe sahibi olduk.

Özellikle dinimizi kullananların, ileride ne kadar büyük bir tehlike olarak karşımıza çıkabileceğini yaşayarak öğrendik.

Ülke olarak attığımız bazı adımların yanlış olduğunu anladık.

En önemlisi de “stratejik ortak” dediğimiz Amerika’nın gerçek yüzünü gördük.

Bugün ekonomik anlamda ülkemizin dibe çökmesini istediğine şahitlik ediyoruz.

Bütün bu gelişmeler aslında “Her şerde bir hayır vardır” misali, bizim öze dönmemize vesile oluyor.

15 Temmuz’la özümüzde olan laikliğin, devletçiliğin, milliyetçiliğin, liyakatın vs. önemini anladık.

Bugün yaşadığımız ekonomik baskıya karşı Türk Lirası’na sarıldık.

Dışa bağımlılığın risklerini gördük, yerli malının değerini anladık.

Yıllarca sıradan haftalar gibi kutlanan ‘Yerli Malı Haftası’nın aslında amacının ne olduğunu hissetmeye başladık, tasarrufa sarıldık.

Bugün, dışa bağımlılığın ülkemizi nasıl çıkmazların içerisine sürükleyebileceği, geçmişte olduğu gibi üretim toplumu olmamız gerektiği gerçekleriyle karşı karşıyayız.

Döviz kurlarındaki oynaklıklara bağlı olarak ithal ürünler nedeniyle paramızın alım gücünün düştüğü, dakikalar içerisinde büyük zararlar ettiğimiz günleri yaşıyoruz.

Ekonomik krizin eşiğinde sessiz ama büyük bir mücadele veriyoruz.

Hatırlarsanız Rus uçağını düşürdükten sonra ve Avrupa ülkeleriyle sorunlar yaşadığımızda da ortaya çıkan gelişmelere göre refleksler göstermiş ve bir öze dönüş yaşamıştık.

Rusya ve Avrupa’dan gelen turistler azalıp, turizm gelirleri dip yapmaya başladığında yerli turistin ne kadar önemli olduğunu anladık.

Turizm konusunda da yanlış yaptığımızı gördük.

Alternatiflerimizin olması gerektiğini tecrübe ettik.

Sadece turizm mi?

İhracat konusunda da alternatif pazarlar bulmamız, alternatiflerimizin olması gerektiğini tecrübe ettik.

Netice itibariyle farklı yönlere savrulmamıza neden olan her şer, bizi biraz daha özümüze döndürdü.

Milli değerlerimizin ne kadar önemli olduğunu anlamamızın önünü açtı.

İyi bir geleceğin yerli ve milli değerlere bağlı kalınarak, özümüzde var olanlarla inşa edilebileceğini gösterdi.