VEDAT GÜRHAN / KONUK YAZAR

Serik son maçını, “Semt bizim, aşk bizim” diye ibarenin yazdığı yerde oynadı. 
Sakın ola ki kimse bunu dert etmesin. 
Bir iç saha müsabakasıydı ancak, ne Serik ne de Antalya sınırları içerisinde olan bir stat idi oynadığı saha. 
Zira, ben kendimi bildim bileli Antalya’nın en milliyetçi ilçesi olarak tanıdığım Serikspor, ne yazık ki para için satılmış bir takım konumunda.
Amatörde, profesyonel Lig’de her zaman Serik Belediyespor’un taraftarı olup, takipçiliğini yaptık.
3. Lig’e yükseldiği günü gördük.
Muğla’da, Ödemiş’le oynadığı yükselme maçına üşenmedik, gittik.
Hem de rahmetli Ali Sula abimin yanı sıra Köy Hizmetleri’nin unutulmaz kalecisi Kelle Erturan ile birlikte.
Gol düellosunun ardından mutlu sonla noktalandı ve 3. Lig’e yükselip döndük.
Amatör bir ruh vardı ve mükemmel dayanışmaların yanı sıra Muğla’daki gövde gösterisi hala Muğla’da konuşuluyor.
Ama ne yazık ki o ruh gitmiş Serik’te.
Profesyonel lig Seriklileri de profesyonelleştirmiş ki, artık A.Ş.
Yani futbol kulübü değil, şirket Serik Belediyespor.
Ben Belediyespor diyorum da acaba hala var mı bu Belediye ibaresi bilemiyorum. 
Çünkü her türlü bilgi akışına bünyemizi kapadık şirket Serikspor’a. 
İlk hafta Bodrum, 2 hafta sonra Ankara derken bir başka iç saha maçını İstanbul’da oynayan Serik’ten bize ne ya?
Bir de Serik Gebizli damadımın biricik oğlu, benim de torunum Pars Poyraz bey benden Serikspor forması istemez mi?
Yenice kafama dank etti. 
Yani Erzurum maçını TRT’den izlerken sahanın Pendik olup, “Semt bizim, aşk bizim” yazan yerde oynadığını görünce.
O an Serik 1-0 öndeydi ve anında kapattım TV’yi.
Bana ne ki Serikspor’dan.
Boluspor’u tutsam ne farkı olur diye düşündüm, Bolu en azından halkın takımı.
Sattırmış Serikliler ilçesinin futbol takımını.
Yıllarca Amatör kümede her takımın korkulu rüyası olan Serik meğer profesyonel lige çıktığı gün yok olup gitmiş.
Serikliler nasıl müsaade etti ki bu duruma?
Neyse ya Serklilere olmayan derdi de bize mi düştü?
Kadriyespor’a yeni sezonda başarılar dilerim.