Yusuf Katrağ

Uyuşturucu denilince kanser kadar tehlikeli bir illet geliyor aklımıza ama maalesef bazı gençler arasında öyle değil.

“Bir kereden bir şey olmaz” gibi saçma bir özentiyle başlayan uyuşturucu alışkanlığı, çocuklarımızın ve gençlerimizin hayatını karartıyor.

Pırlanta gibi bir yaşamı karanlığa itiyor.

Sadece çocuk ve gençlerin mi hayatını karartıyor?

Hayır.

Onlarla birlikte ailelerinin, aileleriyle birlikte komşularının, mahallelilerinin ve toplumun.

Kullandığı uyuşturucu nedeniyle yerlerde kıvranan, sokakta kendinden geçmiş halde yürümeye çalışan gençleri gördüğümüzde içimiz parçalanıyor.

Böyle bir illetle kendi çocuklarımızın tanışmaması için dua ediyoruz.

Uyuşturucuyla tanışan bir kişi, bağımlı haline geldikten sonra krizlerin esiri oluyor.

Sürekli kullanması nedeniyle zaman içerisinde parası tükeniyor ve bir müddet sonra aile bireylerinden para temin etmeye çalışıyor.

Aile bireyi şansını da tükettikten sonra hırsızlık ve fuhuş gibi yollara sapmaya başlıyor.

Ne yazıktır ki uyuşturucu illetinin artık yayılmadığı yer kalmadı neredeyse.

Eskiden köy gibi kırsal alanlarda böyle bir illet bilinmezdi.

Ancak şimdilerde, gerek okumak gerekse çalışmak gibi zorunluluklar nedeniyle kırsaldan merkeze olan geçişlerin de etkisiyle, kırsal alanlardaki gençler arasında yaygınlaşmaya başladığını üzülerek takip ediyoruz.

Kırsal alanlardaki gençler arasında bir virüs gibi hızla yayılıyor.

Aileleri, çocuklarının böyle bir illete bulaştığına inanamıyor, inanmak istemiyor.

Aileler her ne kadar inanmak istemeseler de uyuşturucu illetiyle tanışmış olan gençlerin birçoğu, uyuşturucu için para bulmak amacıyla hırsızlık yolunu seçiyor.

Öyle ki, çiftçilerin sulama yapmak için en çok ihtiyaçları olan vanalara bile göz dikiyorlar.

Uyuşturucu sorunu bildiğiniz gibi sadece günümüzün değil geçmişten gelen, filmlere bile konu olan küresel bir sorun.

Şimdiye kadar da çözülemediği, hatta kırsal kesimlere kadar yayıldığı acı bir gerçek.

Bu sorunun sadece güvenlik güçlerinin düzenlediği operasyonlarla çözülemeyeceği de ortada.

Bireyden başlayarak toplumu etkileyen bu illetten kurtulmanın yolu, güvenlik güçlerinin etkin mücadelesine destek olarak eğitimli ve bilinçli çocuklar yetiştirmekten geçiyor.

Aileden başlayarak gerekirse okullarda da ders olarak bile verilmek suretiyle, bu illetin zararları sürekli bir şekilde çocuklara, gençlere anlatılmalı.

Özenilecek bir şey olmadığı, bir kereden çok şey olacağı, küçük yaşlardan itibaren çocukların beyinlerine yerleştirilmeli.

Bu yapılmazsa, geçmişte var olan bu illetin önüne geçmek gelecekte de mümkün olmayacak.