GÜLŞEN ARAS GÜLMEZ / KONUK YAZAR

Ahmet Telli'nin Ardından: Şiir Sustu Sanmayın, Vicdan Konuşmaya Devam Ediyor

Bazı insanlar yalnızca yaşadıkları döneme ait değildir. Onlar, kelimeleriyle kuşaklar arasında köprü kurarlar. Ahmet Telli de böyle bir şairdi. Onun ardından konuşurken yalnızca bir edebiyatçıyı değil; umudu, direnci ve insan onurunu savunan bir sesi uğurluyoruz.

Ben bir kadın olarak Ahmet Telli'nin dizelerinde yalnızca aşkı değil, mücadeleyi de okudum. Çünkü onun şiirleri, hayatın en ağır yükünü omuzlayanların sesini duyuruyordu. İşçinin alın teri, gencin hayali, sürgünün yalnızlığı, annenin gözyaşı, kadının direnişi… Hepsi aynı vicdanda buluşuyordu.

Bugün kadınlar hala eşitlik mücadelesi veriyor. Şiddete karşı yaşam hakkını, çalışma hayatında emeğinin karşılığını, siyasette ve kamusal alanda görünürlüğünü savunuyor. Ahmet Telli'nin şiirleri, tam da bu nedenle hala güncel. Çünkü adalet arayışı eskimiyor; eşitlik talebi zaman aşımına uğramıyor.

Düşüncemin en kıymetli tarafı, insanı merkeze koymamdır. Kimsenin yoksulluktan, ayrımcılıktan ya da korkudan dolayı ezilmediği bir dünya hayali... Ahmet Telli'nin dizelerinde bu hayalin izlerini görmek mümkündü. Onun kalemi, slogan atmadan da hakikati söylemenin mümkün olduğunu gösterdi. Şiir, onun elinde yalnızca estetik bir uğraş değil; vicdanın diliydi.

Bugün geriye dönüp baktığımızda, asıl mesele bir şairin aramızdan ayrılması değil. Asıl soru şu: Onun bize bıraktığı sözleri nasıl yaşatacağız?

Kadınların özgür olduğu, gençlerin gelecek kaygısı taşımadığı, çocukların savaşların ve yoksulluğun gölgesinde büyümediği, emeğin sömürülmediği bir ülke kurma hayali hala önümüzde duruyor. Eğer Ahmet Telli'nin şiirlerini gerçekten anladıysak, onu yalnızca anmakla yetinemeyiz. Onun işaret ettiği insanca yaşam idealini savunmaya devam etmeliyiz.

Çünkü bazı insanlar ölmez; söyledikleri, susmayı reddedenlerin dilinde yaşamaya devam eder.

Hoşça kal Ahmet Telli…

Şiirlerin, adalet arayanların yoluna ışık olmaya devam edecek.