BİNALİ EFE / KONUK YAZAR

  Başkanlık seçimi AKP iktidarının ikinci baharını mı yoksa onun sonunu mu hazırlar?

Anadolu’da güzel deyimlerimiz vardır. “Kendi düşen ağlamaz” veya “Kazdığı kuyuya kendi düştü” gibi.

Önce fazlaca dillendirilmeyen bir kaç gerçeği sizinle paylaşmak isterim: 

İki AKP gerçeği var. Biri 2010 öncesi diğeri 2010 sonrası. 2010 öncesi tüm olumsuz siyasetlerine rağmen millete umut verebilen bir AKP, 2010 sonrası ise umut değil özelikle kendisine taraf olmayan topluma korku salan, “aba altında sopa gösteren” bir AKP var.  Ve hatta dolaylı da olsa şimdileri kendi seçmenine bile..

İşte bu sebepten ötürü...
Acaba büyük sürprizlere hazırlıklı olabilir miyiz?  Kâin değilim, ama her ne kadar da şu an AKP  %40-45 bandında seyrediyor gözükse de gerçek oyu %25’tir. 

“Eğer AKP’li olmasam işimden olurum”,  “Çocuğumun burs parası kesilir”, “Zaten faizler almış başını gidiyor, kredi mi ödeyemez hala gelirim” gibi kaygı ve endişe duyulup kerhen de olsa AKP’ye verilen reyler.

Şimdi bunun üzerine bir de %90 medyanın AKP kontrolünde olduğunu, 7-24 saat iktidar propagandası yaptığını ekleyin. İş bu halde %45 başarı mıdır?

Futbol müsabakalarının sonucu bir istatistik oluşturulur ve yeni oynanacak müsabaka için geçmişe dayanarak bir “Favori takım” belirlenir ama her zaman favori takım kazanamaz!
Her zaman kazanmış olsa herhalde Akhisar Belediye Spor Türkiye Kupasını, Galatasaray’da UEFA Kupasını hiç bir zaman almamış olması gerekir idi.

AKP kuruldu kurulalı muhalefetin iktidarı devirmek için hiç koşullar bu kadar müsait olmamıştı, “Allah var”, muhalefette hiç bu kadar iktidarı zorlayacak hatta onun devirebilecek kapasitede olan adaylarla yarışa girmemişti.

Parlamentoda AKP’nin ciddi sandalye kaybı olacağını düşünüyorum. Erdoğan güçlü bir rakip, ama son dönem ciddi yaralar aldı. Cumhurbaşkanlığı yarışı seçimi ikinci tura kalırsa muhalefetin ciddi şansı olacağını düşünüyorum. 

Almanya’da CDU’lu Helmut Kohl’ün 16 yıllık iktidarını SPD’li  Schröder şu ifadelerle devirmişti:

“Saygı değer milletim, bir iktidar devletin başında bu kadar uzun süreli kalması demokrasi ve hukuk devleti için sağlıklı değil. Belirli bir zaman sonra devlet kurumlarında iktidar taraftargirliğinin kümelenmesi engellenemez. 14. Louis Kral’dı, ama o bile sadece 16 yıl iktidarda kalabildi. Demokrasinin, hukukun ve onun teminatı olan devletinin şeffaf ve milletinin her bir ferdine eşit mesafede kalmasını istiyorsanız bu iktidarı devirin” demişti. 

Binali Efe