ÖMER YETGİN / BUGÜNLÜK

            Cep telefonlarının ve bilgisayarların hepimizi tutsak ettiği günümüzde telefon veya internete girip paylaşım yapmada boşa geçen zamanımızı neden kitap okuyarak değerlendirmiyoruz?

            Bu soruları çoğaltmak mümkün…

            Örnekleri de öyle.

            Cep telefonu ve bilgisayara öylesine bağımlı  hale geldik ki, sanki tutsak olduk…

            Zaten okuma alışkanlığından hızla uzaklaştığımız bir ortamda saatlerce cep telefonunda zaman öldürürken daha çok magazinsel gelişmeleri, oyunları ve sohbetleri tercih eder hale geldik.

            Durum böyle olunca sanat, kültür, edebiyat, bilim, teknoloji, tarih, biyoloji gibi alanlardaki gelişmelerden giderek uzaklaşıyoruz.

            Teknolojinin geldiği boyut ne olursa olsun kitap okuma kültüründen asla vazgeçmemeliyiz.

            Bunu bir yaşam biçimi olarak görmeliyiz.

   Azla yetinmeme eğilimimizi kitap okuma konusunda gösterdiğimiz zaman kültürel değerlerimizin çok daha özgün ve zengin olacağı kesin.

            Az okuma gibi kronik bir rahatsızlığımız var!

                        Okuma alışkanlığımızın giderek azalmasına ve hatta bitme noktasına gelmesine neden kayıtsızız?

            Ve bu konuda neden duyarsızız?

            Daha önce de örneklediğim gibi, liseyi bitiren bir öğrencinin Türk ve Dünya edebiyatından seçkin örneklerinden şiir, öykü ve roman gibi eserlerden en az 100 tane okuması gerekirken bu rakam neden 3-5 ile sınırlı kalıyor?

            Bilgimizi, kültürümüzü, eğitimimizi “yeterli” gördükçe okuma alışkanlığımız daha da geriye düşüyor sanki!

            Maalesef eğitimde, bilimde, kültürde ve sanatta azla yetinmek gibi ciddi bir duyarsızlığımız var!

            Bilişim ve iletişim çağındayız! Herkesin elinde cep telefonu ve sanki birbirimizle yarışırcasına mesafeleri kısalttık derken birbirimizden kopuyoruz!

            Yeni bir şeyler öğrenme, kitap okuma alışkanlığımız ise dibe vurmuş durumda…

            Mesajlaşma, oyun oynama, haber sitelerinde gezinme ve sosyal paylaşım sitelerinde paylaşım en kolay yaptığımız rutin işler oldu çıktı!

            Okuma alışkanlığımız ise giderek ürkütücü boyutta düşmeye başladı.

            Öyle ki; okumama alışkanlığı; sadece Antalya’nın değil, ülkemizin kronik bir sorunu… Yeni bilgiler edinmek, bilgi dağarcığımızı genişletmek adına çok fazla çaba gösterdiğimiz söylenemez…

            Teknoloji geliştikçe, bilişim sektörü baş döndürücü bir hızla geliştikçe, yeni trendler oluştukça tam tersi bir pozisyonda okuma alışkanlığımızı maalesef kaybediyoruz.

            Öte yandan gazete okuma alışkanlığı da ciddi biçimde düşük.

            Okumayan, araştırmayan, sorgulamayan ve analiz edemeyen bireyler topluluğu oldukça “eleştiri” modundan da kurtaramıyoruz kendimizi.

            Tek taraflı bir düşüncenin ve algının esiri oluyoruz.

            Yeterli bilgiyi edinemediğimiz için tartışmalarımız kırıcı oluyor, yapıcılıktan olabildiğince uzaklaşıyoruz.

            Durum böyle olunca iletişim dilini kaybediyor ve her geçen gün yalnızlaşıyoruz…