Ne gariptir ki yaşamı tüm acı gerçekliğiyle hissettiğimiz anlarda bizi bizden çok kollayan beynimiz, sahibini dayanılmaz hislere sebep olan o andan çekip çıkarır. Bazen de o anı alır, sahibinden uzaklaştırır....
Yıl 1976, Nadia Comaneci hep on tam puan alıyor. Kapı pervazlarına bacaklarımı açarak tırmanıyor kafamı en tepeye değdirir değdirmez aşağı, ileri atlıyor, aynı Nadia gibi kolumu kaldırıp göğsümü gererek hayali seyircimi selamlıyorum....